Morgunblaðið - 27.01.2002, Blaðsíða 19

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 27. JANÚAR 2002 19
útsala
innihurða 18 - 35%
w
w
w
.b
jo
rn
in
n.
is
stgr. afsl.
Borgartúni 28 • Sími 562 5000
2.
að þeirri niðurstöðu að fjarstýringin
sé biluð áður en ég átta mig á að það
er slökkt á myndbandstækinu og bíó-
myndin er í imbanum.“
Gemsar minna töluvert á banda-
rísku kvikmyndina Kids, bæði hvað
varðar kaldranalegt raunsæið, við-
fangsefnið sjálft og hráa, hálfgildings
heimildarmyndameðferð þess. Var
hún áhrifavaldur?
„Já, já, já. Og Reality Bites, Fuck-
ing Åmål, Gummo, Clerks – og Fest-
en meira að segja. Ég var að lesa
sænskan dóm um Gemsa á Netinu og
þar er mér líkt við Lars von Trier og
myndinni við Idioterne. Ég er ekki að
reyna að finna upp hjólið og væri nú
alvarlega geðveikur ef jafn góðar
myndir og ég hef nefnt hér að ofan
hefðu engin áhrif á mig.“
Hvað ertu ánægðastur með nú
þegar kvikmyndin er tilbúin til sýn-
inga?
„Ég er ánægðastur með að myndin
er eins og gott partí. Stundum er ein-
hver að segja ógeðslega fyndna sögu,
einhver á bömmer, allir í stuði, allir á
niðurtúr eða hvað það nú er sem ger-
ist í góðu partíi í Breiðholti. Mér
finnst ég hafi náð að gera mynd sem
er gott partí og ég vona að áhorfend-
ur setjist inn í myrkraðan salinn og
njóti þess að hafa verið boðið.“
Hvað ertu óánægðastur með?
„Ekkert. Ég klippti það út. Þegar
maður gerir bíómynd hamast maður
við að klippa og djöflast, rétt eins og
við endurskrif bókar, og hættir ekki
fyrr en maður er ánægður með hvert
einasta sekúndubrot.“
Út úr svefnherberginu
Að fenginni þessari reynslu höfðar
kvikmyndagerð meira til þín en
skáldsagnagerð?
„Hvorugt. Þetta tvennt nærist
hvort á öðru. Ég hef aldrei séð sjálfan
mig sem neitt annað en mann sem
verður allt í einu heltekinn af ein-
hverri sögu, einhverju verkefni. Mér
er alveg sama hvaða titil ég hef í
símaskránni. Sögur eru það sem ég
hef gaman af að segja og ég er ekkert
að flækja það fyrir mér frekar. Þetta
eru gerólík form þótt þau séu jafn lík
hvert öðru og leikrit eru ljóðum.
Ljóðin, rétt eins og skáldsögurnar,
sem ég hef verið að senda frá mér,
eru samin í einrúmi en það er ekki
hægt að koma nálægt leikriti öðru
vísi en að þar séu leikhússtjórar, leik-
ararar, búningahönnuðir og ég veit
ekki hvað og hvað með í spilinu.
Þannig eru bíómyndir líka og hefur
verið helvíti fínt að komast aðeins út
úr svefnherberginu, þar sem ég eyði
yfirleitt deginum og nóttinni, og fara
út að gera bíó.“
Ertu með fleiri kvikmyndir á
prjónunum og þá hvers konar?
„Já. Það liggja fleiri fleiri handrit í
skúffunum mínum eða skúffum ein-
hvers sjóðs úti í heimi. Allar þessar
myndir eiga það sameiginlegt að vera
allt annað en fantasía eða uppspuni.
Helst væri ég til í að gera sanna sögu
frá upphafi til enda. Eitthvað sem
ætti sér virkilega stoð í veruleikanum
og væri byggt á ævi raunverulegrar
manneskju. Og það er aldrei að vita
hvernig það fer. Kannski kem ég aft-
ur með bíómynd eftir nokkur ár. Ef
ég á að vera alveg hreinskilinn þá er
ég með eina sem mig langar ofsalega
mikið til að gera en þangað til ég finn
peninga í hana er ég líka með eina
bók sem ég er að berjast við að end-
urskrifa, aftur og aftur.“
Smári: Matthías Matthíasson.
Guðmunda: Dagbjört Rós Helgadóttir.