Morgunblaðið - 05.11.2003, Blaðsíða 27

MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 5. NÓVEMBER 2003 27
GUÐRÚN Brynleifsdóttir, fulltrúi Framsókn-arflokks í kosningabandalagi nlista á Sel-tjarnarnesi, fer mikinn í Morgunblaðinu ígær og gengur fram af nokkru stærilæti.
Kveður oddvitinn mikinn hita á meðal foreldra vegna
fyrirhugaðrar sameiningar á stjórn
grunnskóla bæjarins. Ekki hefur
undirritaður fundið þann hita svo
nokkru nemi þótt eðlilega vakni
ýmsar spurningar þegar slík breyt-
ing stendur fyrir dyrum. Ef til vill
væri nær lagi að tala um mikinn
reyk í málinu en lítinn eld svo orð-
færi slökkviliðsins sé notað. Til-
raunir minnihlutans til að þyrla upp
ryki og glepja þannig fyrir almenn-
ingi eru gamalkunnar en flestir vita
betur en að treysta á svo einhliða
málflutning sem raun ber vitni. Líking oddvitans við
„Villta Vestrið“ á nú best við þess háttar tilraunir,
enda sást sjaldnast út úr augum fyrir ryki þar vestra
ef ég þekki rétt til.
Athugasemda er þörf
Við fyrsta lestur fannst mér vart tilefni til að bregð-
ast við greininni, enda lítið nýtt þar á ferð sem ekki
hefur þegar komið fram í málflutningi minnihlutans.
Aðallega eru hér endurteknar ýmsar pólitískar dylgj-
ur sem þegar er margsvarað. Eftir nánari íhugun
fannst mér þó sem afbökun oddvitans á tildrögum og
efni foreldrafundarins hinn 27. október síðastliðinn,
auk annarra gífuryrða, verðskulduðu athugasemdir. Í
upphafi skal þó nefnt að það vakti sérstaka athygli
mína að hin ítarlega grein oddvitans, sem er lögmað-
ur, byggir ekki á efnislegri ádeilu á tillöguna, heldur á
gagnrýni á aðferðina. Það er sumsé deilt um leiðir,
ekki markmið að séð verður og tel ég að sú staðreynd
skipti nokkru þegar mat er lagt á málið í heild. Fyrir
þá sem hafa raunverulegan áhuga að kynna sér efnis-
legar forsendur breytingarinnar, kosti, galla auk
ávinnings til framtíðar vil ég m.a. benda á ágæta
kynningu formanns skólanefndar sem finna má á vef
bæjarins, www. seltjarnarnes.is. Við hina, sem ef til
vill hafa meiri áhuga á pólitísku argaþrasi, vil ég
nefna eftirfarandi þætti:
Oddvitinn hefur grein sína á því að gera boðun og
framkvæmd foreldrafundarins tortryggilega. Þegar
nánar er að gáð á þetta þó ekki við rök að styðjast.
Hið rétta er að umræddur fundur var haldinn að
frumkvæði foreldraráða og foreldrafélaga grunnskól-
anna, sem fóru fram á það við bæjarstjóra og formann
skólanefndar, að þeir sérstaklega efndu til kynning-
arfundar fyrir foreldra um tillöguna og efnislegan
ávinning hennar fyrir nemendur og skólana í heild.
Allir foreldrar voru boðaðir til fundarins með tæplega
viku fyrirvara með tölvubréfi eða pósti svo sem háttur
er til á Seltjarnarnesi. Í aðdraganda fundarins ítrek-
uðu foreldraráð skólanna tímasetningu og mikilvægi
fundarins með sama hætti. Hér var því hvorki um al-
mennan né pólitískan fund að ræða þótt bæj-
arfulltrúar minnihlutans og áhangendur þeirra hafi
raunar gert sitt til að svo yrði. Oddvitinn kvartar yfir
því að hafa ekki komist strax að á mælendaskrá og
bendir á - að vísu réttilega - að hún hafi setið á
fremsta bekk. Því er til að svara að fundarstjóri hafði
fengið óskir frá fundarmönnum um að fá að taka til
máls og því vart óeðlilegt að oddvitinn yrði að sýna
nokkra biðlund. Þegar dró að fundarlokum voru enn
nokkrir á mælendaskrá og var tíminn því lengdur um
tæpan klukkutíma. Fundurinn stóð því frá 20-22.30 og
fólk farið að tygja sig þegar þar var komið við sögu,
enda flest sjónarmið komin fram nokkrum sinnum. Að
auki er vert að benda á að nokkrir fjölmiðlar fjölluðu
um fundinn, þar með talið Morgunblaðið í ítarlegri
frétt án þess að finna neitt að fundarsköpum. Hefði ég
þó talið það frásagnarvert hefði slíku verið til að
dreifa.
Hörð gagnrýni á fjölmennum
fundi… eða hvað?
Guðrún Brynleifsdóttir flytur afar einhliða fréttir af
umræðum á téðum fundi. Kveður hún á þriðja hundr-
að manns hafa sótt hann og gert harða hríð að bæj-
arstjóra. Þetta er ekki alls kostar rétt. Um 180 manns
mættu á fundinn skv. talningu, þar með taldir fjöl-
margir kennarar og utanaðkomandi aðilar. Gera má
ráð fyrir að um tíunda hvert foreldri hafi séð ástæðu
til að mæta. Í raun var þessi dræma mæting miður
því ég hefði svo sannarlega fagnað því ef fleiri hefðu
komið til að hlýða á vandaða kynningu formanns
skólanefndar á málinu og spyrja Guðmund Oddsson,
skólastjóra í Kársnesskóla, spjörunum úr. Guðmundur
var gestur fundarins vegna reynslu sinnar af samein-
ingu Kársness- og Þinghólsskóla og var jákvæður í
garð sameiningar eins og áður hefur komið fram.
Eðlilega höfðu einhverjir uppi gagnrýni á stefnumörk-
un bæjarstjórnar en einkum þó „aðferðafræðina“. Í
hópi gagnrýnenda voru þó mest áberandi formaður
Samfylkingarinnar á Seltjarnarnesi, embættismaður á
fræðslumiðstöð Reykjavíkur og sveitarstjórnarmenn
nlistans. Hins vegar kvöddu margir foreldrar sér
einnig hljóðs til að lýsa yfir stuðningi við hina nýju
stefnu. Hefur Guðrún gleymt því eða ritað grein sína í
slíku óðagoti að þessi mikilvæga staðreynd varð út-
undan?
Lagatæknilegt dómgreindarleysi
Oddvitinn gerir hlutverk foreldraráða að umtalsefni
en fellur um leið í sömu gryfju og tíðum í málflutningi
sínum, þ.e. að úrskurða í málum án þess að hafa mikið
fyrir sér og stundum á tilbúnum forsendum. Nú ber
ég ákveðið traust til lagaþekkingar oddvitans, sem er
starfandi lögmaður. Á hinn bóginn hefur lagaleg dóm-
greind lög- og hagfræðingsins á stundum brugðist
þannig að eftir er tekið og því ber tvímælalaust að
setja spurningarmerki við lagalegar fullyrðingar odd-
vitans, enda virðast þær öðru fremur af pólitískum
toga. Svo vikið sé að verkefnum foreldraráða er hlut-
verk þeirra skýrt að mínu viti. Foreldraráð veita um-
sögn um skólanámskrá skólanna þegar hún liggur fyr-
ir hverju sinni. Þótt bæjarstjórn hafi markað ákveðna
stefnu um stjórnskipulag grunnskóla Seltjarnarness
tekur breytingin ekki formlegt gildi fyrr en á næsta
skólaári, haustið 2004. Engar meginbreytingar eru því
fyrirsjáanlegar á starfi skólanna í vetur en ný skóla-
námskrá verður lögð fyrir foreldraráð til umsagnar á
vordögum svo sem vani er til. Hitt er vissulega rétt að
nauðsynlegt er fyrir ráðin að skilja hið mikilvæga
hlutverk sitt til fullnustu og ber að fagna viðleitni for-
eldraráðs Mýrarhúsaskóla til þess. Á hinn bóginn leyfi
ég mér að efast nokkuð um raunverulega virðingu
minnihlutans fyrir faglegum vinnubrögðum og fé-
lögum foreldra þegar ljóst er að pólitískir fulltrúar
minnihlutans hafa reynt að beita samtökum foreldra
fyrir sig í pólitískum tilgangi, að vísu án árangurs svo
því sé haldið til haga? Slíkar tilraunir geta þó vart tal-
ist til fyrirmyndar.
Dómstóll geðþóttans
Oddvita minnihlutans lætur vel að tala niður til
fólks og er í mun að gera lítið úr starfi vinnuhóps sem
starfað hefur að málinu um nokkurra vikna skeið í
samvinnu við starfsfólk skólanna og foreldra. Heyri
ég ekki annað en þar gangi vel, enda felast í tillögu
meirihlutans fjölmörg tækifæri til að móta skólastarf
framtíðarinnar og vinna að hag nemenda. Er það
sannarlega miður að minnihlutinn vilji ekki láta sig
málið varða og dæmi sig þannig frá þátttöku og áhrif-
um í þessu mikilvæga verkefni. Hefur mér heyrst að
ýmsir fylgismenn nlistans telji þetta misráðið sem von
er. Að auki felst í afstöðu minnihlutans talsverður tví-
skinnungur sem vert er að undirstrika. Reyndin er sú
að á meðan fulltrúar minnihlutans efast um lögmæti
vinnuhópsins og vilja ekki taka þátt fyrr en úrskurður
félagsmálaráðuneytis liggur fyrir, hefur minnihlutinn
átt frumkvæði að skipun fjölmargra slíkra hópa á veg-
um annarra nefnda og óhikað tekið sæti í slíkum hóp-
um án athugasemda! Í þessu felst alvarleg þversögn
sem minnihlutinn hlýtur að þurfa að skýra. Hvernig
stendur á því að það er gjaldgengt af hálfu minnihlut-
ans að taka þátt í starfi vinnuhóps á vegum einnar
nefndar á meðan þeir bera við lagaóvissu um slíka
skipan í starfi annarrar? Upphrópanir um lögbrot og
úrskurði verða næsta hjárænuleg þegar mið er tekin
af þessari staðreynd.
Fagmennskan út um gluggann
Oddviti minnihlutans gerir sig seka um óvæntan en
alvarlegan trúnaðarbrest þegar hún greinir á opinber-
um vettvangi frá umfjöllun skólanefndar um formlega
kvörtun foreldris vegna framgöngu starfsmanna ann-
ars skólans í málinu og mögulegum tilraunum þeirra
til að beita nemendum, skjólstæðingum sínum fyrir
sig. Allir, sýnilega að minnihlutanum undanskyldum,
sjá hve alvarlegt þetta er ef rétt reynist og hve mik-
ilvægt er að ganga úr skugga um það án tafar. Í um-
fjöllun skólanefndar felst enginn fyrirfram áfell-
isdómur yfir viðkomandi og verður málið unnið á
grundvelli stjórnsýslulaga og réttar allra aðila gætt í
hvívetna. Gönuhlaup oddvitans er hins vegar ámæl-
isvert enda eru bæjarfulltrúar og nefndarfólk bundið
ströngum trúnaði og umrædd fundargerð skóla-
nefndar hefur enn ekki komið fyrir bæjarstjórn. Odd-
vitanum hefur orðið tíðrætt um í fjölmiðlum að „ann-
arlegar“ hvatir liggi að baki. Við hvað er átt og hvers
vegna skorast viðkomandi undan að rökstyðja þessi
ummæli?
Órökstuddar ávirðingar
Eins og fram hefur komið gerir oddviti minnihlut-
ans sífellt úr því skóna að lög hafi verið brotin án þess
að færa fyrir því nein rök eða heimildir. Er þetta ekki
í fyrsta málinu sem slíkar órökstuddar fullyrðingar
eru viðhafðar af hálfu oddvitans í hita leiksins án frek-
ari skýringa. Það er lágmarkskrafa að svo alvarlegum
ásökunum fylgi eitthvað annað og meira en háværar
fullyrðingar. Annað ber hvorki vott um virðingu fyrir
lögunum né lýðræðinu. Þegar gægst er upp úr skot-
gröfunum blasa staðreyndirnar við. Liggur eitthvað
fyrir um stjórnsýslubrest í málinu? Nei, svo er ekki
og verður vart að mínu viti. Fór tillagan eðlilegan far-
veg til bæjarstjórnar? Já. Fékk tillagan þar umræðu
og lýðræðislega afgreiðslu? Já. Hafa verið færð ít-
arleg og efnisleg rök fyrir nýrri stefnumörkun? Já.
Hefur sambærileg breyting gefist vel í öðrum bæj-
arfélögum? Já. Er það mat reyndra manna að í breyt-
ingunni felist ný tækifæri til eflingar skólastarfs á
Seltjarnarnesi? Já. Er breytingunni ætlað að búa
skólastarf á Seltjarnarnesi undir nýjar áskoranir og
efla hag nemenda? Já.
Oddviti veður reyk
Eftir Jónmund
Guðmarsson
Jónmundur
Guðmarsson
Höfundur er bæjarstjóri og oddviti Sjálfstæðisflokksins
á Seltjarnarnesi.
ri mæli
-
áhuga-
þó líka
ð teikna
st Vík-
rborg, en
allt öðru
eitthvað
til dæmis
ég vildi
tala bara
a eitt-
að það
osti á Ís-
ksvirð-
önnum
við-
t mér
ki einu
r að
yrirtæki
ó vinn-
etana er
land-
ar þjóð-
nst það
i vera
lgengni
kri menn-
rðlaun-
nú fylgir
nis í
org, en
miðviku-
kynnt á
blaðamannafundi nú fyrir skömmu
komu til Gautaborgar á milli 20 og
30 manns; - enginn Íslendingur, en
fólk bæði frá Danmörku og Finn-
landi. Verðlaunin og sýningin fá
mikla athygli, því það er ekki hver
sem er sem fær verðlaunin. En
þróunin hjá mér er sú, að því fleiri
verðlaun sem ég fæ, því minna fæ
ég að gera heima við hönnun. Mér
finnst það hálfömurlegt. Þegar
kollegar mínir hér ytra fá slík
verðlaun hrúgast auðvitað að þeim
verkefni. Enda er ástæðan fyrir
því að verið er að verðlauna fólk
að það þykir fært á sínu sviði.“
Sýnir fjórar verkaraðir og
arkitektúr í Gautaborg
Á Röhsska sýnir Sigurður verk
byggð á fjórum hugmyndum, sem
hann kallar construction, decon-
struction, consumption og con-
ception. „Ég vinn með vítt svið
hönnunar, og er auðvitað líka
arkitekt, og arkitektúrinn sýni ég
bæði með slides-sýningu og nokkr-
um módelum. Construction-hlut-
inn er hefðbundin hönnun, þar
sem ég vinn með að módúlera
formhluta úr flötu efni, sem ég
fingra saman á ýmsu vegu, þannig
að úr verði heilsteypt form. Í De-
construction vísa ég í ákveðna
formhönnun sem er kölluð því
nafni. Í þessu eru þau af mínum
verkum sem hafa vakið hvað
mesta umræðu. Þar eru til dæmis
verk byggð á dansi, eins og stóll-
inn Tangó. Dansarar standa á sviði
á öðrum fæti, en þurfa samt að
halda jafnvægi. Þannig læt ég ele-
mentin dansa frjálst í rýminu -
þessi sería gengur svolítið út á
það. Í Consumption-hlutanum eru
ódýrari hlutir og þar fer ég út að
ystu mörkum neyslusamfélagsins.
Þar er til dæmis lampinn sem ég
kalla Take Away, hann er eins og
lítill poki með handfangi, og snúr-
an er tekin upp úr pokanum og
henni stungið í samband. Þarna
eru líka nýir hlutir eins og gúmmí-
upphengi fyrir vínflöskur, stóll
sem er jafnframt lampi, ávaxta-
skál sem er keypt flöt, en hver og
einn beygir hana að sínum þörfum.
Þarna er líka nýr stóll sem ég
hannaði fyrir nýtt hönnunar- og
listasafn í Svíþjóð, þar sem ég
hanna allar innréttingar; stóll sem
heitir ekki neitt ennþá nema NN,
og var sýndur á hönnunarsýningu
í Perlunni fyrir skömmu. Það eru
Sólóhúsgögn sem framleiða hann
fyrir íslenskan markað, en það fyr-
irtæki vinnur oft fyrir mig frum-
eintök af verkum. Í Concept-
ion-seríunni eru ýmsar hugmyndir
úr mínum raunveruleika sem Ís-
lendingur. Ég er alinn upp í báta-
umhverfi, og ef ég hefði ekki orðið
arkitekt hefði ég sjálfsagt orðið
sjómaður eins og margir í minni
fjölskyldu. Ég hannaði því lítinn
sófa, sem er eins og bátur séð frá
hliðinni. Þarna er líka stóll úr ryð-
fríu stáli sem ég kalla Rock and
Roll, - vísar í áhuga minn á rokk-
tónlist, en kannski að ég geti setið
á honum í ellinni, sveiflað hárinu
og hlustað á Metalica. Wind er nýj-
asti stóllinn minn; í ferköntuðum
stálramma, en óregluleg form
spennt inn í hann. Stóllinn heitir
þessu nafni vegna þess að formin
eru þarna fönguð inni í stálramm-
ann eins og púki í flösku. Í Reykja-
vík getur vindurinn blásið úr öll-
um áttum á einum degi og stóllinn
er tákngervingur þess. Þarna er
líka nýr hlutur sem er að fara í
framleiðslu og heitir DNA; - nafnið
inspírerað af umræðum um Ís-
lenska erfðagreiningu. Ég tek
tákn DNA-keðjunnar, snúna spí-
rala, og geri úr þeim upplýsinga-
stand með því að raða á þá stálhill-
um. DNA-keðjan er líka
upplýsingakeðja líkamans.“
rðlaun og sýnir verk sín í Gautaborg
n
Ljósmynd/Curt Ekblom
Upplýsingastandurinn DNA er nýr hlutur sem er að fara í framleiðslu.
ið/Sverrir
öðu-
num.
Ljósmynd/Curt Ekblom
ður hannaði byggir á dansi.
begga@mbl.is