Morgunblaðið - 31.03.2006, Blaðsíða 45

MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 31. MARS 2006 45
MINNINGAR
stjórn sjómannasambandsins og
miðstjórn ASÍ.
Í umræðum okkar á milli vorum
við sammála um merkilegt framtak
stéttarfélaga sjómanna í Reykjavík
og Hafnarfirði um uppbyggingu
Hrafnistu. Þá framsýni sem menn
höfðu og tóku ákvörðun um 1939,
að búa öldruðum félagsmönnum
sínum áhyggjulaust ævikvöld, og
framkvæmdu 18 árum síðar þegar
Hrafnista í Reykjavík var byggð.
Þegar umræðan um byggingu nýrr-
ar Hrafnistu hófst innan sjómanna-
dagsráðs var það mikið kappsmál
Óskars Vigfússonar og fleiri Hafn-
firðinga í sjómannadagsráði, þar
sem hann var fulltrúi frá 1970, að
þar syðra skyldi ný Hrafnista rísa.
Þegar framkvæmdir þar hófust
1975 var Óskar kjörinn í bygging-
arnefnd.
Í maí 1997 var hann kjörinn í
stjórn sjómannadagsráðs, Hrafn-
istuheimilanna og happdrættis
DAS. Miklar nýframkvæmdir hafa
staðið yfir með tilheyrandi undir-
búningsvinnu, tillögugerð að end-
urbyggingu innviða Hrafnistu í
Reykjavík, sem og stefnumótun og
framtíðarsýn. Í miklum umræðum
innan stjórnar um þessi mál lét
Óskar óspart sínar skoðanir í ljós.
Og þótt á stundum væri tekist á var
hann maður sátta og minnti þá ein-
att á mikilvægi þess að halda merki
sjómannadagsráðs hátt á lofti. Ósk-
ar var sæmdur heiðursmerki sjó-
mannadagsins árið 2002.
Að leiðarlokum vil ég fyrir hönd
stjórnar sjómannadagsráðs þakka
Óskari Vigfússyni góða samfylgd,
drengilegt og gott starf að mál-
efnum sjómannadagsráðs og Hrafn-
istuheimilanna og uppbyggingu or-
lofssvæðis sjómannasamtakanna í
Hraunborgum.
Eftirlifandi eiginkonu Nicolinu
Kjærbeah, börnum og öðrum að-
standendum, votta ég mína dýpstu
samúð.
Guðmundur Hallvarðsson,
formaður
sjómannadagsráðs.
Kveðja frá
Sjómannasambandi Íslands
Í dag er til moldar borinn Óskar
Vigfússon, fyrrverandi formaður
Sjómannasambands Íslands og
samstarfsmaður okkar í á þriðja
áratug. Óskar var formaður Sjó-
mannasambands Íslands frá 1976 til
1994 en hafði áður en hann varð
formaður sambandsins látið til sín
taka í málefnum sjómanna. Eftir að
Óskar lét af formennsku í samband-
inu sat hann í stjórn þess til ársins
2004. Á þeim tíma sem Óskar
gegndi formennsku í Sjómannasam-
bandinu voru miklir umbrotatímar í
íslenskum sjávarútvegi.
Má þar nefna endurskoðun og af-
nám sjóðakerfis sjávarútvegsins en
Óskar tók virkan þátt í þeirri vinnu
sem þeim breytingum fylgdu. Eitt
af stóru málunum sem upp komu í
formannstíð Óskars var setning lag-
anna um stjórn fiskveiða en Óskar
tók þátt í að móta það lagaumhverfi
sem nú gildir um stjórn fiskveiða
við Ísland. Óskar var hins vegar
alla tíð mótfallinn því að leigufram-
sal á aflamarki yrði leyft og hefði
betur verið hlustað á hann í þeim
efnum. Óskar bar alla tíð hagsmuni
sjómanna fyrir brjósti en of langt
mál er að rekja alla þá hagsmuna-
baráttu í stuttri minningargrein.
Ekki verður þó hjá því komist að
minnast á tvö stór réttindamál sjó-
manna sem fengust fram í for-
mannstíð Óskars. Samið var um líf-
eyrissjóð fyrir sjómenn og árið 1977
var uppgjörstímabilum breytt úr
því að vera þrjú á ári í mánaðarleg
uppgjör en þessi breyting var mikil
kjarabót fyrir sjómenn. Ljóst er að
Óskar var mikill foringi og hafði
hann yfirgripsmikla þekkingu á
þeim málefnum sjávarútvegsins
sem voru til úrlausnar hverju sinni.
Hann var fljótur að átta sig á aðal-
atriðum og átti því farsælan feril
þau 18 ár sem hann var í forsvari
fyrir Sjómannasambandið. Við
kveðjum Óskar með söknuði.
Fyrir hönd Sjómannasambands
Íslands þökkum við Óskari störf
hans í þágu sjómanna og sendum
Nicolinu og fjölskyldu innilegustu
samúðarkveðjur.
Sævar Gunnarsson,
Hólmgeir Jónsson.
Okkur langar til að minnast Ósk-
ars föðurbróður okkar með nokkr-
um hlýjum orðum og þakka honum
allar samverustundirnar. Margs er
að minnast enda voru Óskar og
systkini hans með eindæmum sam-
heldin og nutum við börnin þess.
Þær voru ófáar ferðirnar í Hafn-
arfjörðinn þar sem tekið var á móti
okkur með brosi og góðum veit-
ingum og síðan haldið niður á
bryggju að dorga eða ævintýra-
heimur bakgarðsins skoðaður. Jóla-
boðin voru fastur liður í tilverunni
sem síðar urðu að jólaböllum vegna
sístækkandi fjölskyldu. Þegar við
börnin vorum sjálf komin með fjöl-
skyldur var ákveðið að bæta við
árshátíðum fjölskyldunnar til þess
að halda áfram góðum tengslum.
Nokkrar voru ferðirnar út fyrir
borgarmörkin á sumrin þar sem
börn sem fullorðnir eyddu deginum
í hvers kyns leikjum en eftir kvöld-
verð var dreginn upp gítar og sung-
ið fram á nótt. Að öðrum ólöstuðum
voru Óskar og Nicolina ávallt pott-
urinn og pannan í öllu því sem fjöl-
skyldan tók sér fyrir hendur og
alltaf reiðubúin að vera með. Það er
því sárt til þess að hugsa að Óskar
taki ekki framar brosandi á móti
manni með opinn faðm segjandi
„sæll, frændi – sæl, frænka“.
Þú gjörvalls heimsins syngur söguljóð
í svarri þínu’ og brimdrununum þungu,
og lífsins dimma, dularfulla óð
ég dag hvern heyri óma’ á þinni tungu.
Ég elska þig, ég sakna þín, ó sær!
Ég sá hjá þér þær bestu stundir mínar;
hjá þér er svefninn sætur, ljúfur, vær,
og sæl er vakan út við strendur þínar.
(Guðm. Guðmundsson.)
Elsku Nicolina, Valborg, Óskar
og Ómar, okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Ólafía, Hannes, Ásdís
og Hanna Leifsbörn.
Miðvikudagurinn 23. mars verður
lengi í minnum hafður. Áratuga
gamalt baráttumál sem Óskar Vig-
fússon og stjórn Happdrættis DAS
höfðu barist svo lengi fyrir var nú
að líta dagsins ljós. Á ég þar við
heimild happdrættisins til að greiða
vinninga út í peningum. Þetta var
því stór dagur í hálfrar aldar sögu
Happdrættis DAS. En gleðin stóð
ekki lengi því stuttu síðar fæ ég
þær fréttir að Óskar Vigfússon sé
alvarlega veikur úti á Kanaríeyjum
og beðið sé eftir sjúkraflugvél sem
flytja eigi hann heim til aðhlynn-
ingar.
Það er e.t.v. táknrænt fyrir Ósk-
ar að skilja við með þeim hætti sem
hann svo gerði þar sem hann var
staddur í sjúkraflugvél fáeinum fet-
um fyrir ofan bæinn sinn Hafn-
arfjörð um nóttina. Bæinn sem
hann dáði svo mjög. Allt frá 1990
þegar ég hóf störf sem forstjóri fyr-
ir Happdrætti DAS hefur Óskar
Vigfússon setið í stjórn þess. Á
þessum 16 árum bar aldrei skugga
á samstarf okkar og ávallt stóð
hann þétt við hlið mér í þeim verk-
efnum sem við tókumst á hendur.
Hann lá aldrei á skoðunum sínum
og var fastur fyrir ef á hann var
sótt. Réttlætiskenndin var hans
veganesti.
Óskar var búinn að lenda í áföll-
um og sem ungur maður var hann á
síldveiðskipinu Eddunni sem fórst í
miklu óveðri 1953 þar sem níu sjó-
menn fórust en átta manns komust
lífs af. Afleiðingar þesa sjóslyss
gerðu það að verkum að hann varð
síðar að hætta sjómennsku og fara
að vinna í landi. Sú lífreynsla hans
hefur eflaust gert hann að þeim
manni sem ég kynntist. Í mörg ár
var hann formaður Sjómannafélags
Hafnarfjarðar auk þess að vera
framkvæmdastjóri Sjómannasam-
bands Íslands í mörg ár og sat í
nefndum á þess vegum. Hann sat
því í stjórn Happdrættis DAS sem
fulltrúi Sjómannafélags Hafnar-
fjarðar. Óskar var búinn að vera í
lífsins ólgusjó allt til þess dags er
hann kvaddi þennan heim með
reisn, tæplega 75 ára að aldri.
Óskari var umhugað um að halda
áfram því hugsjónastarfi sem sjó-
mannasamtökin í Reykjavík og
Hafnarfirði sameinuðust um með
byggingu dvalarheimila fyrir aldr-
aða undir heitinu Hrafnista og búa
öldruðum áhyggjulaust ævikvöld.
Þar var Happdrætti DAS ekki und-
anskilið.
Óskar Vigfússon var maður rétt-
lætis og manngæsku og mátti ekk-
ert aumt sjá og vildi leysa vanda
þeirra sem til hans leituðu. Ég er
þakklátur forsjóninni fyrir að fá að
kynnast þessum foringja sem ég
mun ávallt hugsa til með hlýju. Ég
sendi Nikolínu og fjölskyldu hennar
innilegustu samúðarkveðjur okkar
hjóna, svo og kveðjur starfsfólks
Happdrættis DAS. Hvíl í friði.
Sigurður Ágúst Sigurðsson.
Óskar Vigfússon, minn góði vin-
ur, er fallinn frá. Vinátta okkar hef-
ur staðið yfir frá æsku, eða frá því
að hann flutti aftur til Hafnarfjarð-
ar frá Ólafsvík, þar sem hann dvaldi
í nokkur ár sem lítill drengur. Síðan
þróaðist vinátta okkar öll okkar
unglings- og fullorðinsár og það
skemmtilegasta var að við kynnt-
umst vinkonum frá Færeyjum, sem
síðar urðu eiginkonur okkar. Var
það til að styrkja vináttu okkar enn
frekar. Margt gerist á lífsleiðinni og
áttum við okkar góðu og slæmu
daga, en alltaf var litið á björtu
hliðarnar.
Að leiðarlokum þökkum við Hjör-
dís fyrir öll árin sem við áttum
saman, við þökkum allar ferðirnar
sem við fórum saman og allar sam-
verustundirnar. Þín verður sárt
saknað.
Nú þú kveður, kæri vinur.
Minning er seiðþrungin,
söknuðinn geymir.
Nú er svo hljótt,
um dimma nótt.
Á himninum stjarnan þín skín.
Drottinn þig varðveiti og geymi.
Elsku Nicolina og fjölskylda,
okkar innilegustu samúðarkveðjur.
Guð gefi ykkur styrk í sorginni.
Sigurður og Hjördís.
Við erum stödd á Grundarfirði
17. nóv. 1953. Vegna veðurs höfðu
síldarskip leitað vars inni á firð-
inum. Mikil veðurhæð af suðvestri
gerir skipunum erfitt fyrir, og
eykst veðurhamurinn.
Einu skipanna, Eddu frá Hafn-
arfirði, hvolfir og það sekkur. Þarna
er ungur maður á meðal skipverja,
hann og félagar hans eiga í baráttu
við að halda lífi í þessum hildarleik
eða farast. Hann verður vitni að því
að horfa á félaga sína tapa barátt-
unni og farast. En honum tekst að
lifa af og bjargast.
Mark slíkra atburða bera menn
með sér alla ævi, og ekki síst ef
menn hljóta áverka á líkama.
Ungi maðurinn sem um er rætt
var Óskar Vigfússon, sem nú hefur
haldið á vit annarra heima. Hans
verður minnst sem ötuls baráttu-
manns í félagsmálum sjómanna.
Hann barðist ekki einungis fyrir
bættum launakjörum sjómanna,
heldur var hann sér meðvitandi um
hversu áríðandi það var, að vel væri
staðið að slysavörnum og björgun-
artæki Íslendinga yrðu þau full-
komustu.
Óskar vann mikið að málefnum
aldraða sjómanna. Sjómannadagur-
inn var hans hjartans mál, enda
starfaði hann af áhuga við að gera
þann dag eftirminnilegan fyrir sjó-
menn og fjölskyldur þeirra.
Okkar kynni og samvinna hófst á
sjöunda áratug síðustu aldar og
hélst til loka. Áttum við samleið í
mörgum baráttumálum, enda for-
menn tveggja félaga sjómanna í
Hafnarfirði.
Þó félagsmál séu sífelld barátta,
áttum við oft góðar stundir.
Eiginkona hans, Nicolína, er
fædd og upppalin í Færeyjum,
traust og kraftmikil kona, sem stóð
við hlið mannsins síns í starfi og
leik.
Elsku Nicolína, við samhryggj-
umst þér og börnunum og öðrum
aðstandendum. Guð veri með ykk-
ur.
Ég þakka Óskari fyrir góð kynni
og góða samfylgd er ég kveð góðan
félaga.
Guð veri þér náðugur.
Ingvi R. Einarsson, fv.
formaður Skipstjóra- og
stýrimannafélagsins Kára.
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, vinur og afi,
GUÐMUNDUR GEIR ÓLAFSSON,
Grænumörk 5,
Selfossi,
sem lést á Heilbrigðisstofnun Suðurlands þriðju-
daginn 21. mars, verður jarðsunginn frá Selfoss-
kirkju laugardaginn 1. apríl kl. 11.00.
Erla Guðmundsdóttir, Gunnar Guðnason,
Ólafur Þ. Guðmundsson, Hrafnhildur Guðmundsdóttir,
Ingunn Guðmundsdóttir, Sigurður Karlsson,
Soffía Ólafsdóttir,
barnabörn og aðrir afkomendur.
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför
ÞÓRARINS INGA ÞORSTEINSSONAR,
Faxaskjóli 24,
Reykjavík.
Fjölskylda hins látna.
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur samúð
og hlýhug við andlát og útför ástkærrar móður
okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu,
SALVARAR STEFANÍU INGÓLFSDÓTTUR
frá Unaðsdal,
Klapparhlíð 30,
Mosfellsbæ.
Sérstakar þakkir til Blásarakvintetts Mosfellsdals,
Brjáns Ingasonar, Árna Jóhannssonar og félaga úr Karlakórnum Fóst-
bræðrum.
Guð blessi ykkur öll.
Elín Anna Kjartansdóttir,
Helgi Kjartansson,
Ingibjörg Kjartansdóttir, Einar Þ. Magnússon,
Ingólfur Kjartansson, Jörgína E. Jónsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Innilegar þakkir til allra þeirra er sýndu okkur
samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærs
sonar okkar, bróður, frænda og barnabarns,
SESARS ÞÓRS VIÐARSSONAR,
Brakanda II,
Hörgárbyggð.
Sérstakar þakkir til Íþróttafélagsins Þórs, Vífilfells
og starfsmanna BM Vallá Akureyri.
Viðar Þorsteinsson, Elínrós Sveinbjörnsdóttir,
Sigurður Elvar Viðarsson,
Sigrún Alda Viðarsdóttir,
Sara Hrönn Viðarsdóttir,
Viðar Guðbjörn Jóhannsson,
Steingerður Jósavinsdóttir,
Erla Stefánsdóttir, Jón Guðmundsson.
Ástkær sonur okkar, unnusti og bróðir,
PÉTUR BENEDIKTSSON,
sem lést mánudaginn 27. mars, verður jarðsung-
inn frá Digraneskirkju miðvikudaginn 5. apríl
kl. 13:00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Slysa-
varnafélagið Landsbjörg, sími 570 5900, eða
landsbjorg.is.
Benedikt Þór Guðmundsson, Guðrún Pétursdóttir,
Sigríður Mogensen,
Vignir Benediktsson,
Sindri Benediktsson,
Sigríður Birta Benediktsdóttir.