Eimreiðin - 01.04.1934, Síða 74

170
MAÐURINN FRÁ SAN FRANCISCO EiMREiÐiN
líta eins og í einhverja dimma og draugalega undirheima. Þar
orgaði og hvein með dimmum gný í risavöxnum eldstóm, seifl
rifu í rauðglóandi gin sín fjallháa hlaða af kolum. Naktir
menn niður að mitti mokuðu án afláts á eldana, óhreinn svit'
inn rann af þeim í lækjum, og skinið frá eldunum varpaði a
þá dumbrauðum bjarma. En í veitingasölunum slettu menN
löppunum spjátrungslega upp á borð, svo að sá í sólana a
gljáskónum, dreyptu í koníak eða aðrar veigar, syntu í ölduff
ilmandi vindlareyks og röbbuðu saman að heimsmanna hsetti-
í danzsalnum var alt vafið birtu og yl. Þar var gleði oS
glaumur. Menn og konur liðu um gólfið í ljúfum valsi eða
hlykkjuðust í mjúkum tangó, en hljómsveitin lék í sífellu iatn'
ákaft, jafnblygðunarlaust, jafnunaðslega, jafnmunarblítt urn
eitf, að eins eitt, eitt og hið sama allan tímann, í þessutn
glæsilega hóp var meðal annara sendiherra einn, lágvax>nn
og hæverskur öldungur, fremur þur á manninn, ennfremur
nauðrakaður miljónaeigandi, hár vexti, og var ekki hægt a^
geta sér til um aldur hans. í kjólfötum sínum með fremur
fornu sniði leit hann út eins og preláti. Þarna var einniS
frægur spánverskur rithöfundur, heimsfræg fegurðardrottnmS’
að vísu ofurlítið farin að fölna og ekki allskostar öfundsvm
af mannorðinu. Loks voru þarna Ijómandi fallegir ungir elsk'
endur, sem allir horfðu á með forvitni, af því þau drógu en^
dul á hamingju sína: hann danzaði að eins við hana, sÖng a
mikilli list að eins með hennar undirspili, og alt andrúmsloft>
í kring um þau var sem fult af unaði! — En enginn nema
skipstjórinn vissi, að gufuskipafélagið hafði leigt þessi hjú fVr‘r
góða borgun til þess að leika unga elskendur, og að ÞaU
höfðu siglt lengi á ýmsum skipum félagsins í þessu skym-
í Gibraltar gladdi sólin alla á skipinu. Það var rétt eins
og í vorbyrjun. Nýr farþegi kom þar um borð og vakfi a
menna athygli. Þetta var erfðaprins úr ríki einu austur í ^slU
og ferðaðist undir dulnefni, fremur smávaxinn maður, eins °S
úr íbenviði gerður, en hvatlegur í hreyfingum, breiðleitur, me
gullspangagleraugu, ekki laus við að vera dálítið óviðfeldm11’
vegna þess að svarta yfirvararskeggið á honum var baeði 8lS
ið og gagnsætt, eins og á líki, en var annars meinleysisleSur
maður, blátt áfram og prúður í framgöngu. í Miðjarðarhafm