Eimreiðin - 01.04.1934, Qupperneq 115

EIMREIÐIN
í HJARTA BRETLANDS
211
Þó ólga báðar þessar þjóðmálahreyfingar undir niðri hér í
heimsborginni og koma öðru hvoru upp á yfirborðið í sýni-
^e9um myndum, eins og t. d. á fundi svartskyrtunga í Olympia
' dag, þar sem 15 þúsundir manna voru saman komnar til
bess að hlýða á ræðu leiðtogans, Sir Oswalds Mosley. Svart-
skyrtungar höfðu liðsafnað mikinn, en kommúnistar fjölmentu
a móti og gerðu óp að ræðumanni, svo vart mátti heyra mál
tans. En á götunum umhverfis Olympiu-bygginguna urðu upp-
tot og róstur. Lögreglan ætlaði að þessu sinni að eiga fult
' fangi með að halda uppi friði og reglu. Þó tókst það eftir
n°kkrar meiðingar og eftir að 23 menn höfðu verið teknir
^stir og fluttir í svartholið. Kvöldblöðin eru æf út af ólát-
Unum. Blöð Rothermeres lávarðar kenna kommúnistum um,
°nnur taka svari þeirra. En öllum kemur þeim saman um,
svona framferði sé ósamboðið brezkum borgurum, og að
róstur eins og þessar megi alls ekki koma fyrir aftur. En í
París, Berlín eða Vín myndu þessir atburðir hafa þótt barna-
•eikur einn, eftir alt það, sem þar hefur gengið á undanfarið.
Einn af kunnustu rithöfundum Englendinga á 18. öld, dr.
Samuel Johnson, lét eitt sinn svo um mælt, að sá maður
Se>n væri þreyttur á London, hann væri orðinn þreyttur á
Efinu, því í London væri alt, sem lífið hefði að bjóða. Þýzka
s^áldið Heinrich Heine ritaði um London á þessa leið, eftir
að hafa dvalið þar um tíma: »Ég hef séð mesta furðuverkið,
Sem heimurinn hefur á boðstólum. Ég hef séð það og undr-
ast meir en nokkru sinni áður — og enn stendur mér lifandi
^Vrir hugskotssjónum húsamergðin, strætin og ólgandi mann-
Eafið, þetta þrotlausa straumfall af andlitum, þar sem getur
að líta allar mannlegar ástríður, allar hinar ægilegu fylgjur
ástar, hungurs og haturs*. Flestir, sem dvalið hafa í London,
"'nnu geta tekið undir ummæli þessara manna og verða
snortnari af borginni en flestum öðrum, vegna hinnar miklu
tjölbreytni þess lífs, sem hrærist þar. Þó að komið sé þangað
attur 0g aftur, er alt af eitthvað nýtt að sjá, og borgin verður
' raun og veru aldrei skoðuð til fulls. Enda er talið að það
"'nndi taka heila mannsæfi að ganga öll þau 10,000 stræti,
Sem eru í borginni, og aðra mannsæfi að kynnast undirborg-
"’n hennar til hlítar. Fæstir ferðamenn, sem til London koma,