Eimreiðin - 01.04.1934, Qupperneq 135

^’MREIÐ
IN
RITSJA
231
Auk3^ 6r sn0,urt’ °s °les’n sómir bókin sér prýðilega, tilsýndar. —
líkt ^6SSa er ^ mYndum °9 korti af Reykjavík laumað inn í bókina,
^ °S sóður sveitafaðir stingur rúsínum í barnsmunna eftir heppilega
auPstaðarferð. — Myndirnar eru prentaðar á gljápappír. Eru margar
r;|,- s°®‘r kunningjar — meðal annars úr „sígarettu“-pökkum, sem
sstlórnin hefur stundum haft einkasölu á. — Undir eins og bókin er
Uo’ Þó ekki sé nema lítið eitt, angar að manni þeim heilnæma þefi,
vekur þann hressilega grun, að hér sé um stóra bókmenlafórn að
sljA er orðið hafi eftir í kringum það merkisár 1930, þegar ríkis-
, rtlln gaf út hverja myndabókina á fætur annari — öllum að
kostnaðar!ausu.
Vér
hvað
opnum því bókina upp á gátt, því oss er mikil forvitni að vita
, 1 höf. vill segja um landið og „lýðinn" sem byggir það. — Um
'o segir höf. á bls. 3, að í kringum það muni vera um 160 daga
nSur, en 60 daga róður, fyrir utan öll andnes. Ætti höf. að vita þetta
na bezt, frá því hann var sendur um landið í framboð til landkjörs
. .. »og oft gangandi mikinn hluta leiðar", eins og réttilega er fram
'o í byrjun formálans. — Nú er eftir að vita hvað höf. segir um
” Y inn“, sem bókin dregur nafn af. Vér flettum allri bókinni og Iesum
Qsa ^Yrir blað, en árangurslaust. — „Nú, hvar er þessi lýður?" verður
°slálfrátt að orði. Þá er að fara í registrið aftan við bókina, sem
, D s'ður þéttprentað, en þar er enginn lýður og ekkert mannsnafn.
er að byrja á bókinni á nýjan leik og Iesa vandlega. A fyrstu blað-
«r
lif U n*St a ef,lr formálanum er svohljóðandi klausa: „— A Qrænlandi
fáir tugir þúsunda af hálf-viltri veiðiþjóð, er Skrælingar nefist •)
a Eskimóar". — Loksins er því „lýður" sá fundinn, sem bókin dregur
j,n al- Fjöldi Eskimóa er fram yfir allar vonir, þótt höf. tilnefni aðeins
gf(? tu9Í þúsunda", en það er þó meira en til er á Grænlandi einu. —
lr að hafa leitað árangurslaust að íbúum á voru landi, er „lýður"
Y 1 hallast, finst fátt annað í bókinni en nafn Jóns Sigurðssonar í
^2tafelli, Eiríks í Vogsósum og draugsins Gunnu, sem sett var niður í
Unnuhver á Reykjanesi, auk þeirra manna er höf. nefnir í formála
Pursa þess, er bjó í Skrúðnum og kallaður var „Skrúðbóndinn". —
a koma héraðalýsingar. — Höfundur byrjar þær á Reykjanesskaga
Segir: „Reykjanesskaginn er líkur skinnsokk í laginu" (bls. 9). — Er
c a slíáldleg samlíking, en þó mikið Ián að það var ekki silkisokkur!
lif 311 ^e*<fur höf. eins og Ieið Iiggur til Reykjavíkur. Blöskrar honum
I naöurinn í Austurstræti, Bankastræti og Laugaveginum og getur þess
S- 20: „Langflest fólkið, sem þar er á ferð, er alveg búið eftir sömu
U’ manngrúinn er allur með sama svip og sparibúinn, alt öðru vísi
n a öðrum götum“.
jár * . ^eYhjavíkurhöfn þykir höf. ekki fagurt um að litast: — „Þar eru
n9rmdur svartar. — Vélar eru í grindunum, er hreyfa járnklær þær
~ J'lia heljarkolabiörg úr lestum skipa á land upp eða öfugt. Hel-
11 Pannig prentað.