Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Blaðsíða 26

ráðsson hér í landinu blífa megi inn til og svo lengi hans
majest. resolution hér uppá kemur“.8
Erfitt var að ganga fram hjá hinum ströngu ákvæðum
laganna og refsing Tómasar í samræmi við þau, en lands-
vist hans var aftur skotið til konungs náðar.
Þeir Árni og Páll létu birta á Alþingi 19. júlí 1702 „noti
fication“ þess efnis, að fullnægingu á dóminum yfir Tóm-
asi skyldi frestað, þar til þeir hefðu gefið konungi sk<rrslu
um mál hans, sbr. 23. gr. erindisbréfs þeirra.8 9)
Arni ritaði nú fyrirspurn um málið til Steindórs s}rslu-
manns Finnssonar að Staðarstað 21. okt. 1702. (Private
Brevveksling Nr. 199. Svar Steindórs nr. 200), og lýsti
sýslumaður því, að hann myndi ekki eftir máli þessu. Einn-
ig fóru bréf á milli Árna Magnússonar og Stapakaupmanns
um málið á árunum 1702—1704 (Private Brevveksling nr.
467—70). Loks spurðist Páll Vidalín fyrir um málið í bréfi
til Árna frá 5. jan. 1705, en því kveðst Árni hafa svarað
11. marz 1703. Hins vegar er ekki að sjá, að þeir Árni og
Páll hafi ritað neina embættisskj'rslu um málið og er lík-
legast, að málið hafi fallið niður.
Hin málin öll urðu uppspretta mikilla og langvinnra
málaferla og verða hér á eftir rakin hin helztu þeirra. Flest
mála þessara dæmdu þeir Ámi og Páll sem dómnefndar-
menn tveir einir, en eitt þeirra sem dómarar í yfirréttin-
um; var það mál Gottrúps gegn bændunum 8. Fengu
þeir skipun um það með konungsbréfi dagsettu 24. marz
1705.10)
Saga þess máls er í stuttu máli sem hér segir (Embeds-
skrivelser Nr. 33):
Sá siður hófst hér á landi á 17. öld, að embættismenn
tóku að falast eftir vitnisburðum undirmanna sinna og
láta birta þá á Alþingi. Höfuðsmenn byrjuðu á þessu, en
8) Alþb. ísl. IX., bls. 177.
9) Alþb. ísl. IX., bls. 205—06.
10) Lovs. f. Isl. I., bls. 621.
72
Tímarit lögfræðinga