Tímarit lögfræðinga - 01.06.1963, Qupperneq 49

Þegar litið er á úrslit málanna, virðist árangur af starfi
þeirra ekki hafa orðið mjög mikill, og þau kynnu einnig
að geta gefið vísbendingu um, að dómar þeirra hafi ekki
verið á þeim rökum reistir sem skyldi.
Að vísu fékk Hólmfastur Guðmundsson nokkra upp-
reisn með sættargerðinni við hinn refsingasama sýslu-
mann Kjósarsýslu, en sama verður ekki sagt um Ásbjöm
Jóakimsson. Mál hans laukst aldrei, — við það urðu nefnd-
ardómararnir einfaldlega að gefast upp. Þá verður ekki
heldur séð, að neinn árangur hafi orðið af afskiptum
þeima af máli Tómasar Konráðssonar.
Hins vegar höfðu þeir Ámi og Páll fullan sigur með
dómum sínum yfir Gottrúp lögmanni, þ. e. út af kaleik
og patínu Grundarkirkju, svo og út af framkomu Goltrúps
gegn bændunum 8 i Húnavatnssýslu. Er raunar mjög
sennilegt, að sá dómur hafi orðið til þess, að hætt hafi
verið þeim vitnisburðalestri á þingum, sem lengi hafði
tíðkast.
Aðra sögu er aftur að segja um dómana í firnamálunum,
yfir Sigurði Björnssyni vegna meðferðar hans á máli Jóns
Hreggviðssonar, Ara Pálssonar, Magnúsar Benediktssonar
og Geimýjar Guðmundsdóttur. I fyrsta málinu — máli
Jóns Hreggviðssonar — var Sigurður algerlega sýknaður,
en þeir Arni og Páll dæmdir til að greiða stórfé í máls-
kostnað. Nokkur uppreisn var þó það, að Jón skyldi alger-
lega vera sýknaður í Hæstarétti og dauðadómi Sigurðar
Björnssonar þar með hrundið, en það sýndi, að full ástæða
var til að hreyfa málinu. Um það atriði, hvort Jón
hafi verið sekur um morð Sigurðar Snorrasonar eða ekki,
er hins vegar mjög örðugt að dæma. Margt bendir vissu-
lega til sektar Jóns, enda þótt segja megi, að fullar sann-
anir skorti, og mundi það nú á dögum leiða til sýknu.
Galdramálunum tveimur og máli Geimýjar Guðmunds-
dóttur var hans vegar vísað frá yfirréttinum vegna form-
galla, og felst í þeim málalokum ekki áfellisdómur yfir
efnislegri gagnrjmi nefndardómaranna á meðferð mála
Tímarit lögfræðinga
95