Akranes - 01.04.1958, Qupperneq 46

og leik. Jón er vaxandi maður á sviði.
Framkoma hans cr karlmannlcg og ó-
])vinguð og röddin prýðileg.
Scrstaka kátínu vöklu bóíarnir tvcir,
Ævar Kvaran og Bessi Bjamason. Þessir
leikarar cru gæddir þeirri náðargáfu, sem
frætndur okkar á Norðurlöndum kalla
„humor“ en sem við eigum ckki enn jicill
Jiógu gott orð yfir. Bessi má samt vara sig
á því að sýna ekki of inikið af þessmn
dásamlega eiginleika með fótunum.
Nýliðinn Sigríður Þorvaldsdóttir tók við
allmiklu hlutverki með stuttum fyi'ii’var i
og er því ekki sanngjarnt að fella strang-
an dóm um leik hennar. Henni gefst von-
andi fljótlega tækifæri til að leika hlul-
verk, sem hún hefur betri tíma til að æfa
og sýna þá hvað í henni býr.
Ekki voru biðlarnir hennar þrir til fyr-
irmyndar livað leik snerti og verður að
telja þá veikustu hlekkina að þessu sinni.
Rúrik Haraldsson var skemmtilegur að
vanda. Valdimar Ilelgason furðu tattinn
scm faðir jiilsvargsms.
Ekki má gleyma hlut innlendra dans-
ara og gestsins Svends Buchs, og þaðm
af síður hljómsveitarinnar. Ba'ði hljóm
lisl og dans áttu sinn rika þátt i að gera
sýninguna skemmtilega þótt erfitt sé að
gela þar cinstakra afreka.
Búningar og leiktjöld voru i góðu sam-
ræmi við efni óperettmmar og margt þar
til augnayndis.
Iæikhúsgestir verða ekki að mun vis-
ari við að sjá „Kötu“ en þeir fara nokkr-
um ánægjustundum ríkari af fundi lienu-
ar.
‘Rotaryklúbbur Akrancss 10 ára
Tcygzt hcjur leiSin tíu vctur,
trausti klúbbur vor,
fáum tókst sú ferðin bctur,
farsœld signdi spor,
framaþrá og jrelsishugur,
framtaksvilji, starfadugur,
ftroskavon og ]>or.
Starf þitl tengdi drrifÖa drengi,
dró úr grannakryl,
treysli hlýja tryggÖastrcngi,
lállaust skap og vit.
Hjá þcr vinir athvarf áltu,
aldrei griÖ þau brcgÖast láttu,
cyddu úlfaþyt.
/ litlum bœ viö brciÖan flóa
byggðin vex og ris.
Hcr á mennt og heill að gróa
happa- og giftuvís.
Eflum fólksins fclagsanda,
friöinn glœÖum, lcysum vanda,
hláni haturs is.
Klúbbur okkar vcrk aÖ vinna
viöa og tíöum á.
Hárri köllun hann mun sinna,
hvcrgi slaka má.
Hógsins lœkkum undiröldu,
cyöum galdraveÖri köldu,
ba'gjum böli frá.
Ofl svo svall og annarlcga
um vor samtök blcs.
Ei skal liöin óhöpp trcga,
— um vor höpp cg lcs.
Klúbbur vor, í sátt viÖ samtiö,
sólskin leiÖi alla framtiÖ
yfir Akrancs.
ItAGNAlt JÓHANNESSON
114
A K R A N E S