Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1956, Síða 32

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1956, Síða 32
14 TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGS ÍSLENDINGA anna, og jafnframt íslenzkir inn í hjartarætur. Munu vinir Jóns taka heilum og þakklátum huga undir þessi fögru og sönnu lokaorð erfi- ljóðs Jakobs um hann: Um þig stafaði ýmsa vega eitthvað gjafa milt, því mun afar þungum trega þér til grafar fylgt. Óneitanlega heldur Jakob Thorar- ensen vel í horfinu um ljóðagerðina í þessari nýjustu kvæðabók sinni, og með henni hefir hann enn á ný lagt drjúgan skerf til íslenzkra sam- tíðarbókmennta, og hún minnir jafnframt á það, hve vel hann skipar sinn virðulega sess á skálda- bekknum. III. Skal þá litið nokkuru nánar á lifsskoðun Jakobs Thorarensens eins og hún kemur fram í kvæðum hans. Raunsæi og jafnvægi í hugsun svip- merkja skáldskap hans. Glögg- skyggni hans á það, sem miður fer í lífinu, ranghverfu þess, á veilurnar í fari manna, finnur sér löngum framrás í kaldhæðni og þjóðfélags ádeilu, sem oft er bitur og vægðar- laus; en þegar betur er að gáð, er jafnframt löngum grunnt á samúð- inni með olnbogabörnum lífsins og lítilmagnanum, og þarf eigi annað en minna á kvæðið „Hann stal“ í því sambandi. Og þessi samúð skáldsins nær til málleysingjanna, dýranna, sem eigi síður en mann- anna börn heyja harða baráttu fyrir tilveru sinni, og eiga ekki ósjaldan í vök að verjast einmitt vegna mann- úðarleysis mannsins sjálfs. Djúp sið- ferðiskennd og ádeila haldast því í hendur í mörgum kvæðum Jakobs, og má í rauninni segja, að ádeilan eigi rætur sínar í þeirri tilfinningu hans, samanofinni jafn sterkri rétt- lætiskennd hans. Hann hefir hugsað mikið um vandamál mannlífsins, og skoðanir hans í þeim efnum eru ljósu letri skráðar í fjölmörgum kvæðum hans, sem þrungin eru íhyggli, bersögli, og gagnrýni, alltaf hreinskilin, og þegar allt kemur til alls jákvæð fremur en neikvæð. Raunsæi hans og efa- girni, sem alið hafa honum í brjósti bölsýnið, er finnur sér útrás 1 kvæðum eins og „Skaflar,“ á ekki síðasta leikinn. Þó að trú hans 3 manndóm og mannúð, á lífið, land hans og þjóð, standi stundum höll' um fæti, tapar hann henni aldrei til fulls; og þó að framtíðin sýnist hou- um oft þoku vafin og óviss, truir hann á hana, eins og lýsir sér vel 1 kvæði hans „Ný tíð,“ enda þútt; raunsæi hans og varfærni forði hon- um frá blindri öfgatrú í þetrn efnum. Jakob Thorarensen er hreinrsekt- aður einstaklingshyggjumaður^ en jafnframt gæddur sterkri persónu legri ábyrgðartilfinningu, og hann gerir miklar kröfur til manna um það að verða æðrulaust og hetjuleg3 við lífsins kvöðum, með trúmenns n við hið bezta í sjálfum þeim 0 trúnaði í störfum. Þessi lögeggían til frjósamra dáða er þungamiðjan^ mörgum kvæðum hans. Kvse 1 „Dagur“, efnismikið, táknrænt og áhrifamikið, er eitt hið allra svip
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.