Heimilisritið - 15.06.1952, Qupperneq 2

SKRÍTL UR —
LITAVAL
Stúlka nokkur kom inn t vefnaðar-
vorubúð og bað um að fá að líta á
silkináttföt.
„I bvaða lit?" spurði afgreiðslumað-
ttrinn.
..Það stendur til að ég giftist t niestu
viku," svaraði stúlkan, og ég var að
velta því fyrir mér, hvaða litur myndi
henta fyrir brúður."
„Hvitt er rétti liturinn, ef það er
fyrsta hjónaband yðar," svaraði búðar-
maðurinn. ,,Ef þér hafið verið giftar áð-
ur, þá skttluð þér velja Ijósbláan lit."
Stúlkan hugsaði sig um stundarkorn,
en sagði svo: „Jœja, ætli það sé ekki bezt
að þér látið mig fá þau hvít, með svo-
litið bláum blæ."
★
HANN VILDl HVORUGT
A trúarsamkomu nokkurri bað rœðu-
maður alla um að standa upp, sem vildu
fara til himnarikis. Allir stóðu upp nema
einn maður. Þá bað rœðumaður alla að
standa, sem vildu fara til helvitis. All-
ir settust. Rœðumaður spurði f>á þann,
sem ávallt hafði setið, hvert hann ósk-
aði sér að fara.
,JEg hef það ágatt hérna," svaraði
maðurinn.
★
HRAÐUR AKSTUR
Ungur maður var að aka unnustunni
upp í sveit og fór með geysihraða. Allt
i einu sneri hann sér að henni og sagði:
,,Er þetta ekk't stórkostlegt — þjóta
svona áfram eftir góðum vegi i indœlu
veðri, með fagurt útsýni? Ertu ekki
glöð að þú skulir lifa?"
,,Glöð?" stundi stúlkan. ,JEg er alveg
hissa!"
HANN SLAPP
Trúboði nokkur var tekinn höndum
af afríkönskum mannætum. Hann
nussrí þó ekki kjarkinn, en sagði við
höfðingjann:
„Borðið þig mig ekki! Ég er viss um
að þið hafið ekki iyst á mér!“ Að svo
mæltu skar hann smástykki af hægri
fótlegg sínum og rétti höfðingjanum.
Höfðinginn stakk bitanum upp í sig,
en gretti sig hræðilega og skyrpti hon-
um út úr sér.
Trúboðinn var nefnilega með tréfót.
★
Á BAÐSTRÖNDINNI
Jón Jónsson oo kona hans voru á bað-
ströndinni, og frúin var augsýnilega
stórhneyksluð á sundfötum ungu
stúlknanna.
,JEg hef aldrei á œvi minni," sagði
hún, „séð svona fáklæddar stúlkur! Hef-
ur þú það, Jón?"
,JNeiJ svaraði Jón. „og veðrið er á-
oœtt lika."
★
BRAGÐVÍS BÍLSTJÓRI
Tveir bilar höfðu rekizt hvor á ann-
an, og Jón í öðrum bílnttm bauð Gvendi
i hinum bilnum upp á snafs til að róa
taugarnar. Gvendur þáði það feginn og
fékk sér teig af flöskunni. Jón stakk
flöskunni i vasann, án þess að bragða á
vininu.
„Ætlarðu ekki að fá þér sopa lika?"
spurði Gvendur undrandi.
„Ekki fyrr en lögreglan hefur verið
hér," svaraði Jón.
★
Kona nokkur í Osló var svo brjóst-
góð, að hún svœfði barnið sitt með
kloroformi, áður en hún hýddi það.