Heimilisritið - 15.06.1952, Síða 56

sem hún hafði svo lengi litið
hýru auga ... og þegar Billy,
seint á laugardagskvöld, kom
heim úr ferð sinni, hékk loðkáp-
an í forstofunni.
Hann var varla fyrr kofninn
inn úr dyrunum en hann tók
eftir henni.
„Hvað er þetta?“ sagði hann.
>vLoðkápa! Hver er komin?“
„Komin?“ stamaði hún. „Eng-
inn“.
„Já, en, loðkápan . . .“
„Ég' á hana!“
„Þú? Hvað áttu við?“
„Hún er frá Tommy! Er það
ekki fallegt af honum?“
Þótt hann hefði verið barinn
þeint í andlitið, hefði hann ekki
getað orðið ringlaðri ... og til
að leyna undrun sinni og roð-
anum á andlitinu, sem stafaði af
bju'jandi afbrýðisemi, stakk
hann höfðinu niður í töskuna og
tók að róta til í innihaldi henn-
ar.
Heilinn í honum var alger-
lega lamaður.
„Hún er frá Tommy?“ taut-
að'i hann ósjálfrátt.

HEIMKOMA
Húsbóndinn var að læðast heim klukkan þrjú um nóttina. Konan hans
tók bálrcið á móti honum. „Jæja, bezti staðurinn er þá heima eftir allt!“
hreytti hún út úr sér.
„Hikk — ég veit það ekki,“ svaraði hann, „cn — hikk — það er cini
staðurinn, sem er opinn.“
SKOTINN í PALESTÍNU
Skoti nokkur, sem var á ferðalagi í Palestínu, kom að Genesaretvatni.
Hann spurði ferjumann, hvað það kostaði að fá sig ferjaðan yfir.
„Tvo og hálfan shilling," svaraði ferjumaðurinn.
„Drottinn minn dýri,“ sagði Skotinn. „I Skotlandi myndi ferjugjaldið
ekki vera mcira en hálfur shilljng."
„Já en þér verðið að muna, að þetta cr vatnið, scm Jesúr Kristur gekk
. yfir.“
„Já, mig skal ekki undra þótt hann gengi, mcð svona ferjugjaldi hjá
ykkur,“ sagði skotinn.
SÁ ÞRIÐJI STÓRI
Enskt sjóliðsforingjacfni var að taka próf. Aðmírállinn brosti kankvís-
lega til hans og tók að spyrja hann.
„Hverja teljið þér vera þrjá frcmstu sjómenn Bretlands?“
„Eh, Nelson, herra aðmíráll, . . . ch, Drake og ... eh — fyrirgcfið,
herra aðmíráll en hvað heitið þér nú aftur?“
54
HEIMILISRITIÐ