Þjóðlíf - 01.12.1990, Blaðsíða 77

Heitur jass og heit söngkona; Þórður Högnason, Guðmundur Ingólfsson, Björk Guðmundsdóttir og Guðmundur Steingrímsson.
(Ljósmynd: G.H.Á.).
Heit söngkona og heitur jass
Það er ekki á hverjum degi sem höndum saman og gera plötu.
popparar og jassarar taka Nú hefur það hinsvegar gerst
að Björk Guðmundsdóttir (er mundar Ingólfssonai“ píanó-
hún poppari?) og „Tríó Guð- snillings, sem auk hans skipa,
Guðmundur Steingrímsson,
húðahetja og Þórður Högna-
son bassaplokkmaður hafa
gefið út plötu með gömlum
slögurum. Megas skrifar for-
mála að plötunni, en það skal
tekið fram að Björk valdi lögin
á plötuna úr skífusafni hans.
Björk nýtur sín vel undir ljúfri
sveiflunni og sólóunum frá
þeim félögum og gefur lögun-
um mjög persónulega áferð.
Guðmundur slær þær svörtu
og hvítu svo nett og létt, hinn
Guðmundurinn burstar húð-
irnar eins og honum einum er
lagið, Þórður er grunnurinn
þéttur.
Hér gefur að heyra mörg af
okkar ástsælustu dægurlögum
í gegn um tíðina s.s. „Bella
símamær", „Tondeleyo“ og
„Litli tónlistarmaðurinn".
Eiguleg plata, heitur jass og
heit söngkona.
Possibillies: Töframaöurinn frá Riga
Spilverk Jóns og Stebba
Ekki veit ég hvort þeir fé-
lagar í „Possibilliesi‘, Jón
Ólafsson og Stefán Hjörleifs-
son eru miklir skákáhuga-
menn en nýjasta plata Possi-
billies og sú önnur í röðinni er
skírð í höfuðið á skáksnilling-
num, Mikael Tal.
En innihaldið kom á óvart,
ekki bara vegna gæða, heldur
einnig vegna þess að ef einhver
hljómsveit er undir áhrifum
frá okkar ástsæla „Spilverki
þjóðanna“, þá er það Possibill-
ies. Það er ótalmargt á þessari
plötu sem minnir mig á Spil-
verkið. Áferð laganna, og and-
rúmsloftið sem myndast við
hlustun þeirra, hvernig platan
hljómar, allt ber að sama
brunni. Ekki kannski nema
von því einn af upptökumönn-
um plötunnar er einmitt mað-
urinn sem margir töldu eiga
hvað mest í Spilverkinu, Sig-
urður Bjóla. Hann syngur lag-
ið „Enn“ og mikið er nú alltaf
gaman að heyra í Bjólunni.
Hann er söngvari af Guðs náð.
í laginu á undan, eftir Stefán
Hjörleifsson, „Haltu fast“,
sem er í einskonar Art-rokk
stíl, syngur hinsvegar maður
sem ekki er og verður seint
söngvari af Guðs náð, Björn
Jr. Friðbjörnsson. Sýna þessi
tvö lög glögglega muninn á
góðum og lélegum söngvur-
um. Hann eyðileggur að mínu
viti þetta annars ágæta lag.
Annar söngvari, sem hefur
ekki verið í náðinni hjá mér
lengi vel, Stefán Hilmarsson,
syngur hinsvegar furðu vel í
fallegu lagi Jóns Ólafssonar,
„Tunglið mitt‘. Gítarsólóið
hjá Stefáni er líka fjári gott. Sá
hinn sami (Jón) syngur mestan
part plötunnar og gerir það
vel, það er tilfinning í því sem
hann er að gera.
Og meira um Spilverks-
tengdar pælingar því jasslagið
„Er vegurí, er sungið af Jó-
hönnu Steinunni Hjálmtýs-
dóttur og er sú stúlka systir
Diddúar, Sigrúnar Hjálmtýs-
dóttur. Raddir þeirra eru ekki
ósvipaðar, vægast sagt!
T.F.R. inniheldur öðruvísi
popptónlist en við heyrum
dags daglega. Textarnir, eftir
Sigmund Erni Rúnarsson,
eru líka annað og betra en við
eigum að venjast, þá þarf að
lesa.
ÞJÓÐLÍF 77