Ægir - 01.03.2007, Síða 22

22
vilja styðja við útgáfuna eins
og hann gæti. Þegar hér var
komið sögu var ákveðið að
fresta útgáfunni um hríð.
Matthías Þórðarson fór haust-
ið 1904 til Noregs og kynntist
þar M. Barcley, sem þá var
ritstjóri „Norsk fiskeritidende„.
Matthías hafði viðkomu í
Kaupmannahöfn á leið sinni
heim til Íslands og kynntist
þar Videbæk, ritstjóra Dansk
Fiskeritidende. Báðir þessir
ritstjórar hvöttu Matthías ein-
dregið til þess að setja á stofn
fiskveiðitímarit á Íslandi.
Fyrsta tölublaðið 10. júlí
1905
Matthías velti málinu fyrir sér
í nokkra mánuði, hafði sam-
band við stjórnendur Guten-
berg prentsmiðjunnar, sem
stöppuðu í hann stálinu og úr
varð að Matthías lét slag
standa og settist við skriftir.
Fyrsta blaðið af Ægi kom út
10. júlí 1905. Í þessu fyrsta
blaði skrifar Matthías m.a:
„Þjér fiskimenn og sjó-
menn! Yður er þetta rit ætlað,
það á að vera ykkur leiðarvís-
ir og málsvari, það á að leið-
beina og styðja að öllu því,
sem getur orðið ykkar at-
vinnuveg til þrifa og fram-
fara, að öllu því, sem getur
stutt að ykkar sameiginlegri
velgengni; það á að vera tals-
maður yðar þegar þjer eruð
önnum kafnir á hafi úti og
hafið ekki tíma til umsvifa;
það á að upplýsa yður sem
búið á útkjálkum og annesj-
um, þar sem auðurinn er
annarsvegar, en því miður oft
vanþekking og fátækt hins-
vegar. Öll þau málefni, sem
að einhverju leyti geta stutt að
framförum í fiskveiðunum,
veiðiaðferðinni, hagnýtingu,
verkun o.fl. verður rækilega
rætt og útlistað, hafandi fyrir
augum bæði útlent og inn-
lent, sem gefur leiðbeiningar
og upplýsingar í því efni.“
Hlé á útgáfunni í tvö
og hálft ár
Matthías Þórðarson hafði í að-
draganda stofnunar Ægis ver-
ið á varðskipinu Heklu og
hélt því áfram eftir útgáfu
fyrsta tölublaðsins. Það þýddi
með öðrum orðum að hann
var langdvölum að heiman og
fékk því mæta menn til liðs
Æ G I R H U N D R A Ð Á R A
Slysasjóður Íslands
Væri það að ófyrirsynju, að ísl. þjóðin, sem jafnan á högg
Ægis yfir höfði sér, myndaði sjóð, sem hefði það hlutverk,
að draga úr áhyggjum og öryggisleysi þeirra, er fyrirvinnu
sína missa í sjóinn. Sjóð þennan má hugsa sér myndaðan
með frjálsum framlögum einstaklinga, og einn dagur á ári
væri sérstaklega notaður í fjáröflunarskyni fyrir hann, auk
þess sem minnt væri rækilega á hann í hvert sinn og sjóslys
bæri að höndum, og þá safnað fé til hans. Margt fleira getur
og komið til greina í sambandi við söfnun tekna fyrir sjóð-
inn, þótt eigi sér hér rakið. Hlutverk sjóðsins væri að sýna
þeim, sem fyrirvinnu sína missa í sjóinn, vott samúðar og
bróðurhugs í verki. Að svo komnu máli hirði ég ei um að
ræða sérstakar hliðar þessa máls. En mér virðist þessi hug-
mynd þess eðlis, að hún ætti að geta sameinað þjóðina í að
vera stöðugt vakandi í að styðja það fólk, er forsjármenn
sína missir í hina votu gröf.
(Lúðvík Kristjánsson í pistli í febrúartölublaði Ægis 1943)
Ávarp til les-
enda Ægis
Í stuttu máli sagt mun
verða reynt að gera Ægi
þannig úr garði, að hann
geti flutt íslenzkri sjó-
mannastétt og öllum, er
lesa hann, nokkurn fróð-
leik. Mér er sagt, að mikill
hluti kaupenda Ægis sé
ekki úr sjómannahópi. Ég
vona að íslenzkir sjómenn
láti slíkt ekki fregnast, að
þeir láti sér í léttu rúmi
liggja, hver verði örlög
þessa blaðs. Hitt þykir mér
sennilegra, að skap þeirra
standi frekar til þess að
styðja að því, að blaðið
verði fjölkeypt og víðlesið.
Vel þætti mér, ef svo mætti
skipast með blaðið Ægi,
að það gæti unnið traust
og velvilja flestra íslenzkra
sjómanna.
(Lúðvík Kristjánsson í fyrsta
ritstjórnarpistli sínum í janú-
arhefti Ægis 1937)
Auglýsing frá Hinu ízlenska steinolíuhlutafjelagi árið 1923.
Auglýsing frá SHELL árið 1937.
Auglýsing frá Taumagerðinni árið 1933.