Glóðafeykir - 01.12.1987, Side 48

48
GLÓÐAFEYKIR
Neðranesi til 1907 og síðan í Ketu til 1919, er foreldrar hans létu af
búskap og fluttu til Sauðárkróks. Rafn varð eftir í Ketu og bjó þar í
sambýli við systur sína og mág til 1921. Gerðist þá lausamaður og var
um hríð til heimilis í Eyhildarholti. „Arið 1924 réðst hann til Eiríks
Björnssonar og Margrétar Reginbaldsdóttur, er þá bjuggu á
Sjávarborg og síðan á Gili í Borgarsveit, og hjá þeim hjónum átti hann
heimili til þess er þau brugðu búi árið 1937”
(sr. G.G.). Næstu tvö árin býr Rafn á Gili, þá
í Glæsibæ í Staðarhreppi til 1942, er hann
kaupir Ashildarholt og býr þar síðan allt til
lokadags.
„Arið 1950 réðst sem bústýra til Rafns
Lilja Gunnlaugsdóttir frá Syðra-Vallholti
með börn sín. Koma hennar í Ashildarholt
var Rafni mikil gæfa, því af alkunnum
myndarskap sínum og góðvild bjó Lilja
honum hlýtt og gott heimili”. (sr. G.G.).
Rafn í Áshildarholti var mikill maður á
velli, hár og þrekinn, enda burðamaður
góður, hann var rjóður í andliti, fullur að
vöngum, svipfarið markað rósemi, festu og
æðruleysi, augnasvipur tiltakanlega hlýr, ef
talið barst að hugðarefnum, einkum góðum hestum. Rafni voru
margir hlutir vel gefnir. hann var ákaflega geðfelldur í umgengni,
trygglyndur og vinafastur. Hann var mikill höfðingi, hjálpfús,
greiðvikinn og gestrisinn, svo að frá bar. Hann var góður bóndi og
forsjáll, afreksmaður um dugnað og harðfengi og svo óhlífisamur við
sjálfan sig, að vísast má fágætt telja. Hann átti við vanheilsu að búa
síðara hluta ævinnar, lá oft á sjúkrahúsi þungt haldinn. En jafnskjótt
og af honum bráði hverju sinni var hann kominn heim og farinn
eitthvað að bjástra.
Rafn tók virkan þátt í starfsemi hestamannafélagsins Léttfeta og
var kjörinn heiðursfélagi þess er hann varð sjötugur.
Með Rafni Sveinssyni féll traustur maður og drengur góður. Hann
dó ókvæntur og barnlaus.
Rafn
Sveinsson
Stefán Guðmundsson, f. bóndi á Hrafnhóli í Hjaltadal, lést hinn 9. apríl
1976.
Hann var fæddur á Hrafnhóli 29. sept. 1892. Foreldrar:
Guðmundur bóndi þar Þorleifsson bónda í Bæ og á Mannskaðahóli á
Höfðaströnd, Stefánssonar bónda á Þorsteinsstöðum í Tungusveit,