Morgunblaðið - 25.11.2022, Qupperneq 69

MENNING 69
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 25. NÓVEMBER 2022
Nánari upplýsingar um sýningartíma á sambio.is
TRYGGÐU ÞÉR
MIÐA INNÁ
produced by REPOSADO, THE MEDIAPRO STUDIO and BÁSCULAS BLANCO, A.I.E.
Funded by the Spanish Government through INSTITUTO DE LA CINEMATOGRAFÍA Y DE LAS ARTES AUDIOVISUALES with the participation of Crea SGR, RTVE and Orange in collaboration with the TV3 and MK2 partnership.
Assistant Director ANTONIO ORDÓÑEZ casting by LUIS SAN NARCISO make-up and hairstyling by ALMUDENA FONSECA, MANOLO GARCÍA costume design by FERNANDO GARCÍA special effects’supervisor by MIRIAM PIQUER direct sound by IVÁN MARÍN
sound design by PELAYO GUTIÉRREZ mixing by VALERIA ARCIERI editing by VANESSA MARIMBERT production director LUIS GUTIÉRREZ art director CESAR MACARRÓN original music by ZELTIA MONTES photography by PAU ESTEVE BIRBA
executive production PATRICIA DE MUNS, PILAR DE HERAS, LAURA FDEZ. ESPESO, EVA GARRIDO, MARISA FDEZ. ARMENTEROS producers FERNANDO LEÓN DE ARANOA, JAUME ROURES, JAVIER MÉNDEZ
written and directed by FERNANDO LEÓN DE ARANOA
a film by
FERNANDO
LEÓN DE ARANOA
MANOLO SOLO ALMUDENA AMOR ÓSCAR DE LA FUENTE SONIA ALMARCHA FERNANDO ALBIZU TARIK RMILI RAFA CASTEJÓN CELSO BUGALLO
Película Pendiente de
Calificaciónreposadoproducc ionesc inematográ ficas
uccionescinematográficas
prod
producci
“JAVIER BARDEM GIVES A
POWERHOUSE PERFORMANCE”
THE AUSTRALIAN
“SLICKLY ENTERTAINING”
THE HOLLYWOOD REPORTER
(EL BUEN PATRÓN)
THE RECORD BREAKING 20 TIME
GOYA AWARD NOMINEE
INCLUDING WINS FOR
BEST FILM, BEST DIRECTOR,
BEST LEAD ACTOR &
BEST ORIGINAL SCREENPLAY
FRÁ ÞEIM SÖMU OG FÆRÐU OKKUR ENCANTO
KOMIN Í BÍÓ
SÝND MEÐ ÍSLENSKU OG ENSKU TALI
RALPH
FIENNES
NICHOLAS
HOULT
ANYA
TAYLOR-JOY
Painstakingly Prepared.
Brilliantly Executed.
SCREENDAILY IGN VANITYFAIR THEHOLLYWOOD
REPORTER
91%
86%
USA TODAY ENTERTAINMENT
WEEKLY
EMPIRETHE PLAYLISTNEW york post
84%
K
vikmyndin Hún sagði
hefst árið 2016. Rann-
sóknarblaðamaður hjá The
New York Times, Megan
Twohey (Carey Mulligan), hefur
nýlega skrifað um ásakanir um
kynferðisofbeldi á hendur Donald
Trump, þáverandi forsetafram-
bjóðanda, í kjölfar hinnar alræmdu
Access Hollywood-upptöku. Twohey
gengur í lið með öðrum blaðamanni,
Jodi Kantor (Zoe Kazan), sem er að
rannsaka ásakanir á hendur kvik-
myndaframleiðandanum Harvey
Weinstein sem snúa að kynferðis-
legri áreitni og nauðgunum sem er
viðfangsefni myndarinnar.
Hún sagði er kvikmyndaaðlögun
á samnefndri bók sem kom út árið
2019 eftir fyrrnefnda blaðamenn
um rannsókn þeirra á Weinstein
þar sem þær afhjúpuðu ekki aðeins
hann heldur þá sem gerðu hon-
um kleift að halda áfram. Rýnir
hefði viljað sjá Mariu Schrader
kafa dýpra í hvernig umhverfið í
Miramax réttlætti þessa hegðun í
mörg ár en það er nánast það eina
sem hefði mátt fara betur við gerð
myndarinnar.
Rannsóknin hafði gríðarleg
áhrif og hún hjálpaði til við að
koma #MeToo-hreyfingunni
af stað en fyrir þá vinnu hlutu
þær Pulitzer-verðlaunin. Fyrir
#MeToo-hreyfinguna var Weinstein
einn valdamesti maður Hollywood
og framleiddi hvern stórsmellinn
á eftir öðrum en situr nú í fangelsi
í New York vegna kynferðisbrots
og málaferli gegn honum standa
nú yfir í Los Angeles fyrir fleiri
kynferðisbrot þar sem yfir 80 konur
hafa ásakað Weinstein um að hafa
brotið á sér.
Það getur verið vandasamt að
færa slíkt efni yfir á kvikmynda-
formið en leikstjórinn Maria
Schrader gerir það vel. Weinstein
kemur örstutt fram í myndinni, ein
hljóðupptaka af honum er notuð
og í einu atriði sést í hnakkann á
honum eða réttara sagt leikaranum
Mike Houston. Ofbeldið sjálft er
aldrei sýnt heldur er áhersla lögð
á afleiðingar þess. Þegar konurnar
lýsa ofbeldinu eru rýmin sem of-
beldið átti sér stað í sýnd í staðinn,
t.d. hótelherbergi. Það er virkilega
vel gert því oftar en ekki er óþarfi
að sýna sjálft ofbeldið í myndum.
Áhersla er lögð á sögur
kvennanna og blaðamannanna sem
sannfærðu þær um að stíga fram
saman og hugrekkið sem þurfti
til þess að þora því. Hún sagði
leggur að miklu leyti áherslu á þá
gríðarlegu vinnu og það erfiði sem
fylgdi rannsókninni; öll símtölin,
ferðalögin og sannfæringarmáttinn.
Kvikmyndin er að því leyti ekki ólík
myndunum All the President’s Men
(Alan J. Pakula, 1976), Spotlight
(Tom McCarthy, 2015) og The Post
(Steven Spielberg, 2017) nema að
í Hún segir er reynsla kvenkyns
blaðamannanna ekki síður gerð
að verðugu viðfangsefni. Maria
Schrader fylgir blaðamönnum
sínum heim og kannar sjálfsmynd
þeirra sem kvenna og mæðra. Þó
að Hún sagði takist ekki að vera
jafnspennandi og Óskarsverð-
launamyndin Spotlight þá er sú
ákvörðun að leyfa áhorfendum að
kynnast einkalífi blaðamannanna
frábær viðbót og þáttur sem Maria
Schrader gerir betur en leikstjórar
fyrrnefndra mynda.
Þessi ákvörðun gerir áhorf-
endum kleift að skilja þær fórnir
sem þessir blaðamenn færðu og
áhættuna sem þeir tóku við að
birta þessa frétt. Auk þess dregur
Maria Schrader úr hinni venjulegu
Hollywood-formúlu þar sem karl-
mennirnir eru vinnufíklar og kon-
urnar aðeins í stöðu stuðningsaðila
eða þolinmóðu eiginkonunnar. Í Hún
sagði eru það Kantor og Twohey
sem vinna sleitulaust allan tímann
á meðan eiginmenn þeirra, sem eru
einnig í vinnu, hugsa um heimilið og
börnin á meðan. Þessi stuðningur
sem þær fá frá eiginmönnum sínum
og ritstjórum er nauðsynlegur og
því vert að segja frá því. Twohey
glímir við fæðingarþunglyndi og
Kantor hefur miklar áhyggjur af því
að kröfur rannsóknarinnar komi
ójafnvægi á hjúskaparlíf sitt en
hún þarf t.d. að fara til Kaliforníu,
London og Wales í leit að möguleg-
um vitnum.
Carey Mulligan og Zoe Kazan eru
magnaðar sem ofurkvendin Twohey
og Kantor. Leikurinn, og í raun öll
myndin, er ekki dramatíseraður að
óþörfu. Þær virka þrjóskar, hug-
rakkar og ekki síður málefnalegar í
sínu starfi. Ef leikur þeirra er ekki
nógu góð ástæða til þess að fara að
sjá Hún sagði í bíó þá er það leikur
aukaleikaranna. Samantha Morton
leikur t.d. listilega Zeldu Perkins
sem var fyrrverandi starfsmaður
Miramax, Jennifer Ehle er einnig
með frábæra frammistöðu sem
Laura Madden, írsk kona sem
Weinstein misnotaði árið 1992
og Ashley Judd leikur sjálfa sig í
myndinni en Weinstein áreitti hana
kynferðislega og hafði skaðleg áhrif
á hennar feril.
Það sem Maria Schrader og
handritshöfundurinn Rebecca
Lenkiewicz gera svo vel í Hún sagði
er að endurskapa óttann og kvíðann
sem konur stóðu og standa frammi
fyrir í #MeToo-hreyfingunni, þegar
þær þurftu að standa upp á móti
valdamiklum ofbeldismönnum eins
og Harvey Weinstein sem lengi
vel höfðu komist upp með þessa
hegðun.
Blaðamennska og kvenleiki
Magnaðar „CareyMulligan og Zoe Kazan eru magnaðar sem ofurkvendin Twohey og Kantor,“ skrifar rýnir.
KVIKMYNDIR
JÓNA GRÉTA
HILMARSDÓTTIR
Laugarásbíó, Smárabíó og
Sambíóin
She Said / Hún sagði
Leikstjórn: Maria Schrader.
Handrit: Rebecca Lenkiewicz.
Aðalleikarar: Carey Mulligan, Zoe
Kazan, Patricia Clarkson og Andre
Braugher. Bandaríkin, 2022. 129 mín.
Viðurkenna yfirsjón
vegna áritunar
Stjórnendur
bókaútgáf-
unnar Simon
& Schuster
viðurkenndu
í vikunni
að um 900
eintök af
bókinni The
Philosophy of
Modern Song
eftir Bob Dylan sem seld voru
fyrir allt að 600 dali hvert eintak
(um 85 þúsund ísl. kr.) væru ekki
persónulega árituð af tónlistar-
manninum sjálfum líkt og áður
hafði verið haldið fram. Þegar
kaupendur fóru að bera saman
ljósmyndir af áritunum varð ljóst
að nafnið hafði verið prentað.
Bók Bobs Dylans sem
kom nýverið út.
Banksy ósáttur við
vinnubrögð Guess
„Allir búðarþjófar athugið. Farið
vinsamlegast til GUESS á Regent
Street. Þeir hafa stolið verkum
mínum þannig að þið hljótið að
mega gera það sama við fatnað
þeirra,“ skrifaði listamaðurinn
Banksy í færslu á Instagram fyrr
í vikunni sem hátt í tvær milljónir
manns hafa líkað við. Í frétt á
SVT er haft eftir starfsmanni
hjá búð Guess-fatakeðjunnar í
London að stjórnendur þar hafi
þurft að óska eftir fleiri öryggis-
vörðum á vakt vegna mótmæla
almennings. Stjórnendur telja sig
vera í fullum rétti að selja fatnað
með myndum Banksy þar sem
þeir hafi keypt réttinn í gegnum
Brandalised. Þetta mun ekki vera
í fyrsta sinn sem verk listamanns-
ins eru notuð í óþökk hans.
AFP/Genya Savilov
Óþekktur Banksy graffaði hús í
höfuðborg Úkraínu fyrr í mánuðinum.