Úrval - 01.04.1971, Síða 64

Úrval - 01.04.1971, Síða 64
62 ÚRVAL að því er virðist alveg áhyggju- laust. Hún er einnig hafnarborg, þar sem 6800 „vatnsbúar“ eyða ævi sinni á hriktandi, vatnsósa junkum, sem hætta sér daglega út á hafið við Kínastrendur og toga rétt við nefið á göslandi fallbyssubátum kommúnistanna. Auk brezku nýlendunnar Hong Kong, sem er 40 mílum fyrir aust- an Macao, er Macao eina eignin, sem vestræn ríki eiga nú á megin- landi Asíu. Allt frá árinu 1557, þeg- ar portúgalskir sæfarar slógu eign sinni á þennan uppþornaða kletta- skaga, hafa kínverskir sjóræningjar gerzt þar nærgöngulir. Borgin hef- ur verið umsetin kínverskum hers- höfðingjum, það hefur verið skotið á hana af hollenzkum herskipum og þar hafa herjað alls kyns plágur og hungursneyðir. Og í þrjá mánuði árið 1967 skoðuðu Rauðir varðliðar þar hvern krók og kima. En samt þrífst hún og dafnar og er sjálfri sér nóg efnahagslega, enda hlýtur hún enga efnahagslega aðstoð frá Portúgal. „Það er eins með okkur og bambusviðinn í hvirfilvindi. Við bognum en brotnum ekki,“ segir embættismaður einn í Macao. DAGUR í LÍFI BORGARINNAR Ég sneri nýlega aftur til Macao eftir sex ára fjarveru. Ég kom þangað með þunglamalegri ferju frá Hong Kong, sem er í föstum áætlunarferðum á þessari 40 mílna löngu siglingaleið. Ég stóð við borðstokkinn og fylgdist með því, þegar hinar gamalkunnu, töfrandi útlínur tóku að skýrast við sjón- deildarhringinn. Þarna tók þessi lági skagi smám saman á sig lög- un, sveipaður mjúku kvöldmistr- inu. Blikandi ljósunum fjölgaði sí og æ. Þarna birtust hlíðarnar, al- settar turnum og spírum. Og um- hverfis okkur hröðuðu hundruð junka sér heim í örugga höfn und- ir þöndum seglum, sem líktust helzt leðurblökuvængjum. Við hriktandi landganginn hrópaði burðarkarl stöðugt: „Fat choy! Fat choy!“ Þetta var hin hefðbundna kveðja Macao. Hann var að óska mér gæfu og gengis . . . auðæfa við fjárhættu- spilaborðin. Á hafnarbakkanum gat að líta einmanalega mynd af Mao Tse-tung, útataða í flugnaskít, sem fest var þar við símastaur. Dagurinn hefst hljóðlátlega í Macao eins og á umliðnum öldum. í grárri skímu dögunarinnar, þeg- ar laglegar stúlkur, sem eru spila- stjórar í spilavítunum, halda hljóð- lega heimleiðis eftir næturvaktina, klæddar fjólubláum „cheong-sam“ hinum hefðbundna kínverska bún- ingi), halda fyrstu junkarnir á sjó- inn til þess að toga með stóru net- unum sínum, tvær og tvær saman. Við sólarupprás glymja klukkur Santa Clara, klaustursins, sem stofnað var árið 1633. Og hljómur kirkjuklukknanna berst út yfir húsaþökin. Og þá byrjar borgin að lifna við. Fyrstu loftpúðaskipin leggja af stað yfir yzta hluta mynn- is Perluár í áttina til Hong Kong, umlukin sælöðri. Þau svífa eins og mýflugur yfir sjónum. Þau eru mjög hraðskreið, ganga 37 hnúta og bera 140 farþega. Þar er um mjög þýðingarmiklar hraðferðir að ræða. Og þegar geislar morgunsólarinnar
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.