Morgunblaðið - 02.07.2000, Blaðsíða 39

MORGUNBLAÐIÐ
SUNNUDAGUR 2, JÚLÍ 2000 %9
MINNINGAR
STEINUNN ÁRNADÓTTIR
STEFÁN ÓLIÁRNASON
+ Steinunn Árna-
dóttir fæddist í
Reykjavík 14. janúar
1951. Hún lést á
Landspítalanum 17.
júní síðastliðinn og
fór útför hennar
fram frá Hallgríms-
kirkju 29. júní.
Stefán ÓIi Árna-
son fæddist í Reykja-
vík 8. maí 1941.
Hann varð bráð-
kvaddur á heimili
sínu í Kópavogi 20.
júni siðastliðinn og
fór útför hans fram
frá Kópavogskirkju 28. júní.
Hvað er lífið? Hverfull draumur!
Hvað er dauðinn? náðargjöf.
Enginn skilur skapadóminn
skammt er vöggu frá að gröf!
Herrann græðir hjartasárin,
hans í vörslu er óhætt þér.
Máske eftir örfá árin
allt það dulda skiljum vér.
(Höf. ók.)
Þegar tveimur af systrabörnum
mínum er kippt í burtu með
tveggja daga millibili stendur mað-
ur eins og barn og spyr: Af hverju?
En við fáum engin svör.
Ég fyllist þakklæti til skaparans
fyrir það að systir mín kær þurfti
ekki að sjá á eftir þeim heldur fékk
hún að fara á undan, því hún lést
fyrir hálfu öðru ári og fær nú að
taka þau í faðm sér ásamt föður
þeirra og Þór yngsta syni sínum en
hann lést fyrir sjö árum síðan, og
ég trúi að þar hafi orðið fagnaðar-
fundur. Aldrei finnur maður betur
hvað yndislegt er að eiga svo stóra
og samhenta fjölskyldu eins og á
slíkum sorgarstundum og finna
hvernig elska og umhyggja
streyma um okkur hvert frá öðru.
Minningarnar fylla hugann, jafn-
framt sorginni býr gleðin yfir því
að hafa fengið að fylgjast svo náið
með þeim allt frá fæðingu til full-
orðinsára. Ég þakka allar góðu
stundirnar sem ég átti með þeim.
Ég bið almáttugan guð að varð-
veita fjölskyldur þeirra og gefa
þeim styrk í sorginni.
Blessuð sé minning þeirra
beggja.
Margrét.
Kær vinkona mín og mágkona til
margra ára, Steinunn, hefur nú
kvatt okkur.
Ósköp þykir mér erfitt á svona
stundum, Steinunn mín, að vera
svona langt í burtu. Við mæðgurnar
hérna í Ameríku fengum að fylgjast
vel með baráttu þinni í veikindun-
um, frá ættingjum og vinum, en
samt sem áður virðumst við aldrei
tilbúin svona sorgarfréttum. Við
kynntumst fyrir rúmum 30 árum,
er ég fór að slá mér upp með bróð-
ur þínum, Þórsa, er síðan varð eig-
inmaður minn til margra ára, og
áttum við saman tvær dætur, Elínu
og Margréti.
En Þórsi lést langt fyrir aldur
fram. Þið komuð þá út til Omaha,
fyrrum tengdamóðir, hún Lína er
lést að hausti 1998, sem var mikill
missir fyrir okkur. Já, þið komuð
mæðgurnar og Bogga að kveðja
son og bróður. A Bergþórugötu,
ykkar æskuheimili, var okkar ann-
að heimili alltaf opið þegar við kom-
um í heimsókn. Þú varst alltaf til-
búin sem barnapía fyrir okkur,
þangað til þú fórst að vera eldri, þá
fórst þú bara með okkur, sérstak-
lega í Silfurtunglið á sunnudags-
kvöldum.
Það var nú aðallega farið til að
dansa og hitta vinina og hafa þeir
verið sameiginlegir gegnum tíðina.
Þegar ég kom til landsins, varst þú
alltaf tilbúin að labba með mér
Laugaveginn allan, sem við höfðum
svo gaman af, og þó kannski meira
ég. Eftir að við fluttum út vorum
við alltaf í góðu sambandi, og fá
sendan jólamat fyrir jól var yndis-
legt. Við hringdum í hvor aðra af og
til. Þegar hringt var í mig og sagt
að þú hefðir kvatt þennan jarð-
neska heim, var mér mjög brugðið
eins og flest öllum. Þú varst svo
ákveðin í að berjast, varst kát og
hress áður en þið Jói fóruð út í eyju
á Breiðafirði, þar sem þið eydduð
alltaf sumrinu.
Elsku Steinunn mín, þakka þér
allt gegnum árin í gleði og erfið-
leikum, þú varst alltaf til staðar
eins og þið öll.
Bróðir þinn Stefán kvaddi þrem-
ur dögum síðar, hann var mér eins
og þú, alltaf góður vinur, og var
nýbúinn að senda mér tölvupóst um
líðan þína. Hann var mjög duglegur
að senda póst og leyfa okkur að
fylgjast með öllu, m.a. kaupum
ykkar Jóa á Bergþórugötu og
hvernig allt gekk.
Söknuður okkar mæðgna hérna í
Omaha er mikill og viljum við
senda fjölskyldu ykkar beggja okk-
ar innilegustu samúðarkveðjur.
Megi Guð fylgja ykkur öllum.
Inga Rósinkrans, Elín og
börn og Margrét og sonur.
Elsku Steinunn mín, hvernig er
hægt að sætta sig við að þú sért
ekki lengur með okkur? Ég má
ekki vera eigingjörn, því vissulega
á fjölskylda þín erfitt, eiginmaður
þinn Jói, og böm, en erfitt samt.
Við töluðum saman í síma síðast
þremur dögum fyrir lát þitt, þá
varst þú úti í Akurey við Breiða-
fjörð, þar sem þið voruð alltaf yfir
sumarið. Ég var svo heppin að ná
að heimsækja ykkur út í eyju og
var það yndislegur tími. Ókkar
kynni hófust þegar við vorum tíu
ára í Austurbæjarskóla. Ég kom
við hjá þér á Bergþórugötu á
morgnana að vekja þig og síðan
vorum við samferða í skólann. Þá
bjó ég á Hverfisgötu. Leiðir okkar
lágu saman gegnum skólaárin, oft-
ast sátum við saman, allavega
skólaárin í Gaggó Aust, þá kom nú
stundum fyrir að annarri var vísað
fram, því alltaf þurftum við að tala
svo mikið saman. Eftir skóla fórum
við yfirleitt heim til þín, fengum
okkur mjög svo hollan hádegismat,
franskbrauð steikt uppúr hangifloti
og spæld egg með.
Lögðum við okkur yfirleitt eftir
þessa máltíð enda mjög svo þung í
maga. Við hlógum oft að þessu
seinni ár. Við vorum vinsælar
barnapíur, hjá Ingu og Þórsa, uppi
á Skólavörðustíg og vestur í bæ.
Ætla ég ekki að tala um af hverju
við höfðum mest gaman. Oft var líf
og fjör, en börnin pössuðum við vel.
Síðan fór ég í Iðnskólann, að læra
hárgreiðslu, en þú kynntist Hreið-
ari, fyrrverandi eiginmanni þínum
og börnin komu hjá ykkur. Þá var
ég barnapía hjá ykkur. Oft leið tími
án þes að við heyrðum hvor í ann-
arri eftir að við vorum komnar méð
börn og bú, en vorum samt alltaf af
og til í sambandi, hittumst og viss-
um alltaf hvað var að gerast.
Ég veiktist, og þá var ekki að
spyrja að þér, þú hringdir reglu-
lega til að vita hvernig heilsan
væri, svo og alltaf þegar Inga kom
frá Ameríku.
Haustið 1998 misstum við mæður
okkar með viku millibili. Móðir mín
fór á undan. Þá bauðst þú mér þína,
að ég mætti eiga hana með þér, en
viku seinna hringdir þú í mig og
sagðir mér að nú væri þín farin
líka. Ósköp áttum við erfitt, Stein-
unn mín, í nokkra mánuði á eftir,
og fannst okkur við vera hálf um-
komulausar, misstum feður okkar
með stuttu millibili fyrir um það bil
25 árum á besta aldri. Við náðum
að kveðja forelda hvor annarrar.
Þegar þú hringdir í mig haustið
1999 og sagðir mér að þú værir
komin með krabbamein varst þú
bæði sár og reið. Ég var bara í
fyrstu hálfdofin, þú þessi kraft-
mikla kona, vinnuharkan í þér var
með ólíkindum, þú varst alltaf að,
hélst vel utan um fjölskyldu þína,
þú varst rík með hana. Jói og börn-
in voru þér allt. Það sést best á því
hvað Jói og börn studdu þig vel í
veikindum þínum. Ég náði að koiria
til þín tvisvar sólarhringinn áður en
þú kvaddir, og náði ég ágætu sam-
bandi við þig í fyrra skiptið og vil
ég bara vera þakklát fyrir það.
Svo fór Stefán bróðir þinn svona
stuttu seinna og vil ég votta fjöl-
skyldu hans mína dýpstu samúð.
Elsku Jói minn, Karólína og
börn, Guðrún, Birgir Þór og Jón
Einar. Megi englarnir vaka yfir
ykkur, og þér elsku Steinunn mín,
með þökkum fyrir allt.
Þín æskuvinkona og ávallt, r
Guðbjörg Björgvinsdóttir
(Gugga).
+ Margrét Har-
aldsdóttir fædd-
ist á Kjalarlandi í
Vindhælishreppi 29.
september 1943. Hún
lést á líknardeild
Landspítalans 24.
júní síðastliðinn.
Foreldrar Margrétar
voru Haraldur Jóns-
son og Kristín Ind-
riðadóttir. Systkini
Margrétar eru:
Bragi, Helga og ís-
leifur.
Með sambýlis-
manni sínum, Sig-
urði Frímanni Björnssyni, f. 16.12.
1942, eignaðist Margrét fjögur
börn. Þau eru: Björn, f. 1.6. 1974,
sambýliskona hans er Þórunn
Elfa Ævarsdóttir, f. 16.8. 1978.
Óskírð dóttir, f. 26.9.1975, d. 30.9.
1975. Kristín Dís, f. 26.4. 1980.
Haraldur Brynjar, f. 13.4.1981.
Útför Margrétar fer fram frá
Kópavogskirkju á morgun og
hefst athöfnin klukkan 13.30.
Þegar ég var lítill sex ára dreng-
ur sagði mamma að ég yrði að fara í
Öskjuhlíðarskóla í Reykjavík.
Mamma gat ekki komið með og
þess vegna bjó ég hjá ömmu Guð-
mundu í Garðabæ. Ég var glaður
þegar mamma tók mig heim um jól-
in og páskana en grét mikið þegar
mamma fór aftur heim á Skaga-
strönd. Eftir veturinn ákvað
mamma að flytja með mér til
Reykjavíkur og þá varð ég glaður.
Ég er þakklátur mömmu fyrir að
hafa flutt með mér og Dís til
Reykjavíkur. Ég sakna alls sem við
mamma gerðum saman.
Haraldur Brynjar.
Elsku Magga mín. Nú ert þú far-
in og ég veit að þú hefur hlotið góð-
ar móttökur. Loks hef-
urðu fengið litlu
stúlkuna þína aftur,
heilbrigða og fallega.
Ef hægt er að segja að
eitthvað sé fallegt, þá
var það að sjá hvað
börnin þín sýndu þér
mikinn kærleika tím-
ann sem þau sátu hjá
þér. Alla nóttina um-
vöfðu þau þig. Það
varð þín siðasta bar-
átta við lífið. Það hefur
alltaf verið mikill sam-
gangur á milli okkar.
A Skagaströnd, sem
krakki, man ég að þér, ungri konu
og barnlausri, fannst við systurnar
óttalega miklar fyrir okkur og vildh
umfram allt aðstoða við uppeldið.
Æ, þú varst nú ekkert sérstakt
uppáhald þá. En þegar við bjuggum
á Kjalarnesi og frekar lítið um til-
breytingu var mjög gaman þegar
þið Siggi birtust á Voffanum, ung
og ástfangin, og buðuð okkur í
ferðalag eða bíltúr. Eftir að þið
Siggi eignuðust ykkar börn og ég
mín hefur líf okkar tengst órjúfan-
legum böndum. Ég fór norður til
ykkar á sumrin og þið gistuð hjá
mér fyrir sunnan er þið voruð á
ferðinni. Þá var nú mikið spjallað
og ennþá meira hlegið því þú hafðir
mikinn gálgahúmor. I gegnum lífið
hefur „Magga frænka“ sett svip
sinn á umhverfið. Þú varst skapstór
og hafðir skoðanir á flestu og vissir
nákvæmlega hvað þú vildir og að
sjálfsögðu líka hvað þú vildir ekki.
Við vorum ekki alltaf sammála um
hlutina en þar sem við vorum svo
náskyldar höfðum við báðar yfir-
leitt rétt fyrir okkur. En þú varst
svo hreinskilin að það var auðvelt
að ræða málin og afgreiða að fullu.
Þú þurftir mikið fyrir lífinu að hafa.
En allt sem þú ætlaðir þér að gera
og gerðir var vel gert, þú varst mik-
il baráttukona. Ætlunarverk þitt
var að komast af og sjá börnin þín
vaxa og dafna og fylgja þeim svo
lengi sem þau þyrftu. Og um það
hugsaðir þú fram á síðustu stundu.
En vertu viss að litla barnabarninu,
sem er á leiðinni, verða sagðar
margar sögur af Möggu ömmu, um
það sjáum við sem eftir erum.
Bárbel, starfsfólki 11E og líknar-
deild Landspítalans vil ég þakka
umhyggju og vilja. Ég kveð þig með
virðingu og þökk fyrir allt.
Þín
Edda.
Elsku Magga mín. Ég hélt aldrei
að ég ætti eftir að þurfa að kveðja
þig svona löngu áður en það er
tímabært. Ég er búin að hugsa mik-
ið síðustu daga og sárast þykir mér
með litlu börnin sem aldrei fá að
muna þig sem ömmu Möggu. Ég
ætla að segja Jakobi Mána allt um
þig og segja honum að þetta sé
amma hans sem barðist svo hetju-
lega við erfiðan sjúkdóm sem sigr-
aði að lokum. Ég er búin að rifja
upp allar góðu minningarnar sem
ég á um þig. Þú varst alltaf svo þol-
inmóð, það var alveg sama hvað ég
og Dís vorum að prakkarast, þú
varst aldrei reið, bara pínu úrill í
stutta stund en svo var það búið. Þú
hafðir þínar skoðanir á hlutunum
og stóðst fast á þínu. Ég hef oft
dáðst að þér og hvað þú höndlaðir
lífið vel, þrátt fyrir mikla erfiðleika
oft og tíðum. Ég verð stundum reið
og mér finnst ósanngjarnt að þú
skyldir vera tekin frá okkur, en er
jafnframt þakklát fyrir að hafa
fengið að þekkja þig hálfa ævina.
Ég vil líka trúa því að þér líði vel
þar sem þú ert núna og ég veit að
það var tekið vel á móti þér. Mikið
þótti mér nú vænt um þig Magga
mín og ég kveð þig með trega og
söknuði í hjartanu. Guð geymi þig.
Það kólnar en sólin vermir þig,
það rökkvar en máninn lýsir þér.
Það eru engin ský sem hefta fór þína,
og stjama þín fylgir þér heim.
(Höf. ók.)
Elsku Dís, Binni, Bjössi, Þórunn,
Siggi og fjölskylda, ég votta ykkur
MARGRET
HARALDSDÓTTIR
alla mína samúð. Guð geymi ykkur
og styrki í sorginni.
Alma Ósk og Jakob Máni.
Hinn 24. júní sl. bárust okkur
þær sorgarfréttir að Margrét Har-
aldsdóttir væri látin, eftir mikla og
stranga baráttu við illvígan sjúk-
dóm. Fyrstu kynni okkar af Mar-
gréti urðu fyrir rúmu einu og hálfu
ári þegar sonur hennar Haraldur
Brynjar flutti á sambýlið Holtavegi.
Margrét var sterk kona og óx
virðing okkar fyrir henni stöðugt
þann stutta tíma sem við áttum
samleið.
Við kveðjum þessa sterka konu
af miklum hlýhug og vottum Binna,
Dís, Bjössa, Sigga, Þórunni og öðr-
um ættingjum okkar dýpstu samúð.
Megi Guð styrkja ykkur á sorgar-
stundum.
Fyrir hönd íbúa og starfsfólks á
sambýlinu á Holtavegi.
Valborg Helgadóttir.

OSWALDS
si'Mi 551 3485
ÞJÓNUSTA ALLAN
SÓLARHRINGINN
AÐALSTIUH I 101 REYKJAVIK
Dnvíð Ingcv Ölnfnv
Utfavíivstj. Utfavavstj. Utfavavstj.
LÍKKl STUVINN USTO FA
EY\aNDAR ÁRNASONAR
ifisdrykkjur í Veislusalnum
Sóltúni 3, Akógeshúsinu,
fyrir allt aó300 manns.
einnig I.i:
ETTUR
MEUKAFFl OG TERTU A EFTIR
IIADEGISMATUR
SAMA VERÐ
. skoiii
Vrr°' riha
V °kku,
° n*tinui
VEISLAN
G3
Glœsilegar veitingar frá Veislunni
Austurströnd 12 • 170 Sehjamames • Sími: 561 2031 • Fax: 561 2008
&
VEITINGAELDHUS
www.veislan.is _ _
-----—-03
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Sjáum um alla þá þætti sem hafa ber í huga
er andlát verður
Útfararstjórar okkar búa yfir áratuga reynslu af störfum við
útf ararþ j ónustu.
Sjáum um útfarir á allri landsbyggðinni.
Sverrir
Einarsson
útfararstjóri,
sími 896 8242

wamjf Æt útfararstjóri,
™J[ Jtfsími 895 9199
Útfararstofa íslands, Suðurhlíð 35, Fossvogi.
Sími 581 3300. Þjónusta allan sólarhringinn.
www.utfararstofa.ehf.is