Morgunblaðið - 02.07.2000, Síða 41

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
SUNNUDAGUR 2. JÚLÍ 2000 41
hlýtur að vera erfið tilfinning að skilj-
ast við lífsförunaut og sálufélaga eftir
svo mörg ár eins og amma mín gerir
nú.
Hann afi minn naut sín ætíð best í
sveitinni og þar var hans ævistarf. I
nánum tengslum við náttúruna og
skepnurnar, lífið og dauðann. Eg hef
það á tilfinningunni að hann hafi ver-
ið saddur lífdaga og kvatt í friði.
Hann var hógvær maður sem þurfti
ekki mikið fyrir sig, átti sitt sæti í eld-
húsinu og sitt hom af gluggakistunni.
Þar logar nú ljós í glugga til minning-
ar um látinn öðling.
Eg óska þess að hann öðlist nú
hvíld og frið. Eg votta ömmu minni
samúð mína og ástvinum öllum.
Þníður Hjelm.
Jæja, elsku afi minn, þá ertu nú
búinn að fá hvíldina sem að þú baðst
almættið um að gefa þér frekar en að
láta þér fara að líða illa. Söknuðurinn
er að sjálfsögðu mikill þegar annar
helmingurinn af þeirri styrku stoð,
sem þú og amma hafið ætíð verið,
fellur frá en jafnframt eru minning-
arnar svo margar og góðar að þær
taka yfirhöndina.
Sálin þín kvaddi þennan heim hinn
26. þessa mánaðar og þennan dag
kom svolítið skemmtilegt upp á daga-
talinu mínu sem átti mjög vel við:
„Hvað sem við gerum til fulls er ferð
sem við förum ein.“ (Natalie Gold-
berg.) Þessi setning segir okkur svo
margt.
Mig langar til að þakka þér, afi
minn, fyrir allar samverustundimar í
gegnum árin og sú síðasta sem ég og
Tóti áttum með þér, þegar hann var
heima í mai, er svo góð því þú tókst
svo innilega á móti okkur þar sem þú
sast í stólnum þínum þegar við kom-
um í sveitina. Það eina sem ég get
kvartað yfir er að stundirnar með þér
og ömmu hafa verið allt of fáar síð-
ustu fimm árin þar sem ég hef dvalið
erlendis vegna vinnu minnar. Þessi
fimm ár hafið þið þó alltaf verið með
mér í huga og hjarta á mínum ferða-
lögum alveg eins og ég veit að þú
munt fylgjast með okkur á þínu
ferðalagi.
Elsku afi minn, megir þú hvíla í
friði því nú líður þér vel. Elsku
amma, við sendum þér allan þann
styrk og ást sem við mögulega getum
á þessum erfiða tíma fyrir þig. Guð
veri með ykkur öllum.
Aðalheiður og Þórður.
Elsku langafi minn.
Leyfðu mér að sinna vinnu minni
dag hvem, og ef að dimmar stundir
sækja að, megi ég ekki gleyma
styrknum sem ég huggaði mig við frá
fjölskyldunni frá fleiri erfiðum tím-
um. Megi ég enn muna þær björtu
stundir, er ég gekk yfir þöglar hæðir
bamæsku minnar, eða horfandi
dreyminn yfir túnin - þegar ljós
skein innra með mér og ég lofaði ung-
ur Guði að standa mig í erfiðleikum
uppvaxtaráranna.
Hlífið mér við beiskju en munið
ástúð óvæntra stunda sem okkur
vom veittar. Megi ég ekki gleyma að
fátækt eða ríkidæmi em af sálinni
leidd.
Megi hugsanir mínar og gjörðir
vera svo að ég geti verið sáttur við
þær. Neyðið mig ekki til að fylgja
straumum heimsins, heldur leyfið
mér að ganga rólega minn eigin veg.
Sýnið vinum mínum sem hafa elsk-
að mig fyrir það sem ég er mikla virð-
ingu, þótt aldur og staðfesta hafi yfir-
tekið mig; munið að skýjahallir
drauma minna líða ekki í burtu.
Megi ég vera þakklátur fyrii’ lífið,
og gamlar minningar sem em falleg-
ar og góðar. Og megi himnafaðir
finna mig að lokum í fullkomnum frið.
Þín
Eva Dögg.
„Bóndi er bústólpi, bú er land-
stólpi, því skal hann virtur vel.“ Þessi
spöku orð eiga vel við Guðmund
Bergsson og hann stóð vel undir
þeim. Við Guðmundur vomm syst-
kinasynir, en leiðir okkar lágu ekki
saman fyrr en við vomm komnir vel
yfir miðjan aldur, ég vissi aðeins að
ég átti þennan frænda.
Guðmundur er fæddm- í Fljótum
norður og á því æsku sína þangað að
rekja. Hann verður fyrir þeirri sorg á
bamsaldri að missa fóður sinn úr
berklum, þeim landlæga sjúkdómi,
sem gekk yfir þjóðina og móðir hans
missti heilsuna. En hann átti góða að
og fór í fóstur til móðurbróður síns
Péturs Benediktssonar og konu hans
Kristínar Björnsdóttur, sem þá
bjuggu í Fljótum, og Guðmundur
þekkti í raun aldrei aðra foreldra. En
svo skipuðust mál nokkrum ámm síð-
ar að hann kemur til fósturforeldr-
anna að þau flytja til Reykjavíkur og
elst hann þar upp í góðu yfirlæti.
Hann var bráðger og óx snemma úr
grasi og fór snemma að vinna fyrir
sér. A uppvaxtarárum Guðmundar
var meira lagt upp úr líkamlegri at-
orku en langskólanámi, enda vom
laun og kjör alls þorra alþýðufólks af
skornum skammti og ekki hægt að
veita sér neitt umfram það nauðsyn-
legasta. En Guðmundur horfði til
framtíðai-innar og vissi að menntun
væri gulls í gildi og fór tvo vetur á Al-
þýðuskólann í Reykholti.
í vöggugjöf hefur nafni minn trú-
lega fengið sveitarómantíkina, því
stuttu eftir Reykholtsvemna ræður
hann sig sem ráðsmann á sveitabýli í
Borgarfirði. Hann finnur og sér að á
þessum vettvangi fær hann útrás
fyrir orku sína og dugnað, en vill vera
frjálsborinn maður og reka sitt eigið
bú. Framhald þeirrar löngunar er
það að hann og félagi hans hefja
búskap, en heirnilislífið er tómlegt án
konu, því þeir vom báðir einhleypir
og bregða á það ráð að auglýsa eftir
ráðskonu. Heppnin lék við þá því
dugleg, kjarkmikil, falleg og ung
Reykjavíkurmær sá auglýsinguna og
gaf sig fram og var þar með ráðin og
örlögin höguðu því þannig að hér var
um æviráðningu að ræða. Konan hét
Þrúður Sigurðardóttir og er leiðir
þeirra Guðmundar lágu saman mun
það hafa verið ást við fyrstu sýn og til
að gera langa sögu stutta urðu þau
lífsföranautar hvort annars og nutust
vel og lengi, því þau áttu níu börn
saman og fyrir áttu þau sitt barnið
hvort, svo systkinahópurinn er því
ellefu og hefur það verið ærinn starfi
fyrir foreldrana að sjá fjölskyldunni
farborða. Fyrstu níu árin bjuggu
hjónin á ýmsum jörðum í Borgarfirði,
en 1953 flytjast þau að Hvammi í
Ölfusi og þar hefur fjölskyldan búið
síðan. „Það er mörg búmanns-
raunin," lét einhver sér um munn
fara undir ákveðnum kringum-
stæðum. Lengi fram eftir öldinni var
lítið um heyvinnuvélar og varð því að
treysta á mátt sinn og þrek til allra
starfa og veit ég að það var ekki alltaf
dans á rósum hjá bændum þessa
tíma og kannski ekki síður hjá þeim
sem vora byrjendur í starfinu. Bæði
hjónin höfðu metnað til að vera
sjálfum sér nóg og vera heiðarleg til
orðs og æðis. Við komu sína að
Hvammi vom þau komin með fast
land undir fætur, en það var margt að
gera fyrir fúsar hendur því flest var
farið að láta á sjá. Guðmundur gerði
jörð sinni margt til góða, ræktaði tún
og byggði bæði penings- og íbúðar-
hús og stækkaði bústofninn, en hann
var ekki einn að verki því hans trúi og
sfyrki lífsföranautur var með í för
auk þess sem smátt og smátt óx úr
grasi dugmikill vinnukraftur og
fjölskyldan var því sfyrkur hlekkur í
sveitarfélaginu. Guðmundur var
maður alvömnnar og ábyrgur fjöl-
skyldufaðir, en á góðum stundum gat
hann lagt á hilluna hversdagsleikann
og notið stundarinnar og verið
hrókur alls fagnaðar í góðra manna
hópi.
Eg kveð nú góðan frænda og fé-
laga og við hjónin þökkum góð kynni
og fæmm aðstandendum samúðar-
kveðjur og biðjum almættið að varð-
veita ykkur og blessa. Ég er viss í
minni trú að nafni minn hefur fengið
góðar móttökur á hinni ókunnu
strönd handan við móðuna miklu.
Farðu í friði og Guð þig blessi.
Guðmundur Jóhannsson.
BJARNIVIÐAR
MAGNÚSSON
+ Bjarni Viðar
Magnússon, for-
stjóri Islensku um-
boðssölunnar, fædd-
ist á Akureyri 8.
september 1924.
Hann lést á Land-
spitalanum aðfara-
nótt 17. júní síðast-
liðins og var útfor
hans gerð frá Hall-
grímskirkju 26. júní.
Til fjölmargra ára höf-
um við veiðifélagar og
vinir komið saman síð-
sumars og haldið á vit
ævintýra í faðmi náttúmnnar á
bökkum Kjarrár í Borgarfirði. Til-
hlökkunin hefur ávallt verið mikil og
hópurinn samhentur og ákveðinn í
því að láta hlutina ganga upp og láta
sér líða vel. í þessum hóp var Bjarni
foringinn. Nærvera hans var þægi-
leg og gaf hann góð ráð til þeirra sem
styttra vora á veg komnir í veiðilist-
inni. Bjarni var duglegur og fylginn
sér í stangveiðinni. Að loknum veiði-
degi eftir miklar göngur var sest nið-
ur og farið var yfir afrek dagsins og
sögur sagðar af þeim stóra sem
slapp. Bjami kom vel fyrir og hafði
gaman af að segja veiðisögur og gera
góðlátlegt grín að sjálf-
um sér og samfylgdar-
mönnum sínum. A síð-
asta sumri mættust
þrjár kynslóðir við
veiðar, þegar sonur
hans og sonarsonur
vora allir saman komn-
ir með öðmm í hóp til
að upplifa ævintýrin í
góðum félagsskap.
Bjami var á þeirri
stundu orðinn alvar-
lega veikur en bar veik-
indi sín hljóður og tók
þátt í allri dagskránni
og lék á als oddi innan
um okkur hina.
Nú þegar veiðifélagi okkar er fall-
inn frá kveðjum við hann með sökn-
uði og þakklæti fyrir samfylgdina.
Við viljum trúa því að Bjami muni
ávallt í anda fylgja okkur við veið-
arnar í Kjarrá á ókomnum ámm. Við
vottum Stefaníu, bömum og öllum
aðstandendum okkar dýpstu samúð-
arkveðju. Mannsandinn líður ekki
undir lok, minning um góðan mann
lifir í hjarta og minni. Líkt og sólin
sem virðist ganga undir en alltaf
heldur áfram að lýsa. Veiðifélagar og
vinir.
Sveinn Guðmundsson.
Frágangur
afmælis-
og minning-
argreina
MIKIL áhersla er lögð á, að
handrit séu vel frá gengin,
vélrituð eða tölvusett. Sé
handrit tölvusett er æskilegt,
að disklingur fylgi útprentun-
inni. Það eykur öryggi í
textameðferð og kemur í veg
fyrir tvíverknað. Þá er enn
fremur unnt að senda grein-
arnar í símbréfi (569 1115) og
í tölvupósti (minning@mbl.-
is). Nauðsynlegt er, að síma-
númer höfundar/sendanda
fylgú
Um hvern látinn einstakl-
ing birtist formáli, ein uppi-
stöðugrein af hæfilegri lengd,
en aðrar greinar um sama
einstakling takmarkast við
eina örk, A-4, miðað við með-
allínubil og hæfilega línu-
lengd, - eða 2.200 slög (um 25
dálksentimetra í blaðinu). Til-
vitnanir í sálma eða ljóð
takmarkast við eitt til þrjú
erindi. Greinarhöfundar eru
beðnir að hafa skírnarnöfn
sín en ekki stuttnefni undir
greinunum.
+
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
GUÐRÚN TÓMASDÓTTIR,
Efstaleiti 12,
Reykjavík,
lést sunnudaginn 25. júní.
Útförin fer fram frá Dómkirkjunni fimmtu-
daginn 6. júlí kl. 13.30.
Þeim, sem vilja minnast hinnar látnu, er bent á Minningarsjóð kvenna-
deildar Rauða krossins.
Halldóra Þorvaldsdóttir, Magni Guðmundsson,
Guðrún Þorvaldsdóttir, Magnús Siguroddsson,
Þorsteinn Þorvaldsson, Þorbjörg Valdimarsdóttir,
Tómas Þorvaldsson, Helga Norland,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Elskulegur sonur okkar og bróðir,
AÐALSTEINN MÁR BJÖRNSSON,
sem lést af slysförum þann 25. júní verður
jarðsunginn frá Glerárkirkju þriðjudaginn 4. júlí
kl. 14.00.
Bjöm Aðalsteinsson, Sólveig Brynjarsdóttir,
Elmar Björnsson,
Anna Sigríður Björnsdóttir
og aðrir vandamenn.
+
Elskuleg eiginkona mín,
GUNNHILDUR SIGRÍÐUR GUÐMUNDSDÓTTIR,
Hólkoti Reykjadal,
er lést á sjúkrahúsinu á Húsavík mánudaginn 26. júní, verður jarðsungin
frá Einarsstaðakirkju þriðjudaginn 4. júlí kl. 14.00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir, en þeim, sem vilja minnast
hennar, er bent á sjúkrahúsið á Húsavík.
Fyrir hönd barna, tengdabarna og barnabarna,
Stefán Þórisson.
+
Móðir okkar,
ÁGÚSTA S. BÖGESKOV,
sem er lést mánudaginn 26. júní verður
jarðsungin frá Fossvogskirkju þriðjudaginn
4. júlí kl. 13.30.
Marie, Kristín og Lilja Bögeskov.
+
Föðurbróðir okkar,
HARALDUR ÁGÚSTSSON
fyrrverandi yfirkennari,
sem lést 26. júní, verður jarðsunginn frá Foss-
vogskirkju miðvikudaginn 5. júlí kl. 15.00.
Fyrir hönd aðstandenda,
Ágúst I. Sigurðsson,
Ragnar J. Henriksson,
Þórður Ág. Henriksson.
]
+
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlý-
hug við andlát og útför ástkærs sonar okkar,
bróður og barnabarns,
BRYNJARS BRAGA STEFÁNSSONAR,
Spóahólum 14.
Bylgja Bragadóttir, Guðmundur Stefánsson,
Stefán G. Hálfdánarson, Rigmor Rössling,
Ásdís Elva og Ásta Lára,
Jódís Stefánsdóttir.
—mmam^