Skírnir - 01.01.1845, Blaðsíða 5

7
sökum [>ess a5 liann var ekki allur greiddur, þá
er ríkisreikingurinn var suminn. En þá er hann
var ailur heimtur, varð sú raun á, a5 bæfci varfc
hann miklu mciri enn við hafði verifc búist, og
gérði betur enn að hrökkva -til að rífka ríkistekj-
urnar, svo [>ær yrðu uógar til útgjaldanna; og [>á
er ráðgjafarnir sýndu fulltrúunum ríkisreikinginn
yfir útgjöldin og tekjurnar 1843, bar hann með
sfcr afc tekjurnar voru 12,600,000 rbd. meiri enn
útgjöldin. þeir Hróbjartur skírðu miinnura og frá
hvörnig rikisreikninginum 1844skyldi verða háttað;
sýndu þeir mönnum reikníng þann, og var þar
svo ráð fyrir gert, að eptir að útgjöldunum væri
lokifc, skyldi rikið ega afgángs 21,330,000 rbd.
þótt margt annað drægi til þess að fjárliagur rík-
isins komst í svo gott horf, og þarmeð mætti eink-
um telja fe það er Kínverjar guldu Bretura á ári
hvörju samkvæmt friðarskilmálunum, var það þó
tekjuskattinum mest að þakka. Að visu höfðu
menn látifc ser það lynda að gángast undir tekju-
skattinn, þá er hann var lagður á, sökum þess
raenn ekki sáu önnur úrræði til að bæta fjárhag
rikisins, en mjög var hann ílestura móti skapi og
óþokkasæll; bjuggust raenn því við að hann yrði
tekinn af eptir eitt, efca í hærsta lagi, tvö ár, því
icngur þyrfti eigi á hönum að halda; leiddu menn
þeim ráfcgjöfum fyrir sjónir hve óþolandi væri afc
búa Jengur undir slikum skatti: kjærai iiann mjög
ójafnt niður á menn; og færðu menn til þess niörg
dæmi, en einkum það: að tveir menn greiildu
jafnmikinn skatt, sökum þess [;eir liefðu jafnmiklar
tekjúr, þó væri lekjum þess eíua svo varifc, að