Skírnir - 01.01.1845, Blaðsíða 62

61
inu; [)ví |)ótt snm raál s&u [>ar vcl skoSuS og verfci
fullrædd, eru [)au þó allinörg, er [)ar detta niöur
hálfrædd; (sjá Skírnir í fyrra). En vera raá a5
þar komi íieiri raál til uinræðn enn hjá Bretum,
þóttBretar a5 öllum jafnaði uoti betur þíngtíraann
ennFrakkar, því þeir ræða raeiri hluta af málum
sinum útí liörgul. Til þess, er nú var á vikið,
ber einkum þrent: fyrst það, a5 Frakkar eru ný-
úngagjarnir og eigi svo fastheldnir við eð garala
sein Bretar, er sjaldan æskja nýbreytínga neraa
þeim vyrðist brýn nauðsyn á þvi vera, og liafi
skoðað þær í krók og í kring; þvínæst það, að
konúngsvaldið nú raunar er meira hjá Frökkum
eun Bretura; en allstaðar þar sera það er raikið,
er minni dáð i athöfuum fulltrúanna; í þriðja
lagi það, að fleiri eru flokkar þeir lijá Frökkum
enn Bretum, er í ymsum greinum hafa ólíka skob-
unarhætti ura þjóðmálefnin og fyrir þá sök hafa
þeir minna samhcldi; á þetta raest heima hjá
frelsisvinunum eða þeim er mæla imóti stjórninni
á Frakklandi; þvi opt ber það við að sjálfum þeirn
slær saman i brýnu, enda útúr smáinunum, og
þeir geta ekki orðið á eitt sáttir, eða lagst á eitt
lið í þeim málum er sjálfa þá raiklu varða og í
abalatriðunum eru móti skapi kouúngstjórnarinnar;
og borið hefur þab við, þótt eigi sbu þess dærai
í ár, að þeir er ákafast liafa raælt móti stjórn-
inni, t. a. m. Lamartine skáld, hafa skjótt tekið
stakkaskipti og gjörst raeðhaldsmenn hennar. þetta
hefur og Guizot æðsti rábgjafi konúngs vit á að
nota, og með því vinir hanns optast nær leggjast
á eitt raeð hönum, og sjálfur hann er öruggur,