Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1906, Qupperneq 26

Eimreiðin - 01.09.1906, Qupperneq 26
urinn, að hún ætti að setjast þar algerlega upp, og vera þeim til byrði eftir þetta. Jón tók þessu illa. Hann brá Sigurlaugu um nízku og smá- sálarskap. Sagði að hún teldi eftir sér að gefa systur sinni að éta, meðan hún væri vegalaus, og þar fram eftir götunum. Lengra varð ekki komist þá leiðina. Pá minti hún Jón á, hvílíkt hneyksli stafaði af veru systur sinnar þar á heimilinu, og hvort ekki mundi hentast að fara að gera enda á því. Við þessu brást Jón svo reiður, að það var engin leið að halda slíku áfram. Pá reyndi hún að fara þá leiðina, að vísa systur sinni hreint og beint í burtu og fylgja þannig fram húsfreyjurétti sínum. En það var of seint gert. Systir hennar var þá orðin henni meiri ofjarl en svo, að hún færi fyrir það, einkum þar sem hún átti vísa aðstoð Jóns til að fá að vera. í þessu heimilisstríði stóð nú Sigurlaug viku eftir viku. Og það fór stöðugt versnandi. Sorgin, sem hún hafði að bera út af þessu ástandi, ætlaði að verða henni um megn. Henni datt alls konar heimska í hug. Gremjan og hatrið fylti hana svo, að hún átti lítið eftir til að verða glæpamanneskja. Hennar sælustu vonir voru nú sviknar, réttur hennar fótum troðin og hamingja hennar eitruð og eyðilögð. Líklega hefir það helzt hindrað hana frá að vinna eitthvað hryllilegt, að hún vissi ekki hvort þeirra hún átti að telja sekara, Jón eða systur sína. Geirlaug sparaði ekki plástra á þessi sár. Hún lét ekkert tækifæri ónotað til að storka systur sinni og kvelja hana sem mest hún mátti með vægðarlausri hæðni. Hún vissi hvað hún mátti bjóða sér. Hún var sú, sem hafði háspilin á hendinni. Sigurlaug bar þessa miklu hugraun með frábærri stillingu. Hún bar sjaldan hönd fyrir höfuð sér, þegar hún var áreitt. Hún sást aldrei fella tár; hún gerði það þeim mun meira í einrúmi; og hún tjáði engum frá vandræðum sínum. En henni fanst lífið vera sér óbærilegt, og það var engin furða. Ein héimskan, sem henni datt í hug, var að steypa sér í fossinn í ánni, sem rann þar ofan eftir dalnum, og gera með því enda á öllum þessum hörmungum.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.