Áramót - 01.03.1909, Qupperneq 2

6
innilegleiki trúarinnar verið hafi öllum tilfinn-
ingum indælli, og vonarfyllingin, er við blasti
hið margþráða fyrirheitna land, allri gleði meiri.
Fagurlega hefir þýzka skáldið Karl Gerok farið
með efni þetta í heimsfrægu kvæði sínu. Víðsýni
deyjanda guðsmannsins á Nebó lýsti liann og því,
er fyrir líkamleg og andleg augu bar:
“Þarna gnæfa pálmar prúðir,
Prýðilundar Jeríkós,
Þarna Sarons blóma-búðir
Breiða sig að marar-ós;
Norður að Líbanons sólbjörtu sölum
Sunnan úr Feigðarhafs grafkyrru dölum,
Blánar hið ljómandi fegurðar frón:
Fagnaðar-indæla, heilaga sjón!”
Mildu er þó fegri sjónin, er fyrir salar-augun
ber:
“Eftir þig skal annar stærri
Yfir-hirðir birtast, jörð;
Sérðu hann í skuggsjá skærri
Skipa drottins veiku hjörð?
Spáir nú sál þín á deyjanda degi
Dýrðlegri komanda miskunnar vegi?
Manst þú nú eirorminn mörkinni á?
Máttu nú krossinn á Golgata sjá?”
Þá hefir einnig Biblíuljóða-skáld vort hið ís-
lenzka dýrðlegan gert svanasöng Mósesar á Nehó
og dásamlega uppstigningu hans frá trúarhæð-
inni til hæða himins:
“En sjálfur drottinn djúpt sig niður beygði
Að dánu líki og hjó um legstað hans.
Hans andi sveif til æðri sælu-kynna;
En enginn veit, hvar gröf hans er að finna.”