Kirkjuritið - 01.12.1945, Qupperneq 39

Kirkjurilið.
Vestur uni liaf.
325
frétta af íslandi, og ég svara spurningum hans. Að lokum bið-
ur sóknarpresturinn bœnar.
Til Vatnabyggða.
Snemma morguns förum við Sigurður Ólafsson í lestinni til
Foam Lake. Þar var austast'i söfnuðurinn minn fyrir aldarfjórð-
ungi. Miklu hefir tíminn breytt hér. Þorpið hefir stœkkað svo.
að ég þekki það varla. Foam Lake vatnið er horfið gersamlega.
Og þótt ég vildi messa í samkomuhúsinu Bræðraborg eins og
fyrrum, þá gæti ég það ekki, þvi að nú halda Mennónitar þar
guðsþjónustur sínar. Beztu vinir mínir eru farnir héðan úr
heimi. Skarðið stendur opið og ófyilt. Fallvelti jarðlífsins blasir
við mér. Ég leita úr bænum, til Burtdale, grafreitsins. Ég les
á steinana: 1912, 1913, 1914. Guðbrandur Narfason. Anna Narfa-
son. Mrs. Iverson. Þessi liefi ég jarðað. Ég borfi á seinni ár-
töl: Jón Einarsson. Já. Hér stendur Jasonson til böfða á
stóru leiði, þöktu hvítri möl. Bjarni Jasonson. Guðrún Eiríks-
dóttir. Guð blessi ykkur. .Börn þeirra lifa hér í byggð þrjú,
öll, sem ég var áður með. Þórður, bóndi á jörð foreldra sinna.
Jakobína og Hanna, liúsfreyjur í þorpinu. Ef til vill finn eg
hjá þeim eitthvað af því, sem ég sakna. ,
En ég er að eignast nýja vini. Hér stendur hjá mér Helgi
Helgason, tengdasonur Guðbrands Narfasonar, fallegur maður
og einlægur kirkjuvinur. Hann var ekki í mínum söfnuði Þess
vegna kynntist ég honum ekki áður. Nú eru allir i mínum aug-
um í sama söfnuði. Heimili hans er mikið rausnarheimili og
tekur okkur séra Sigurði opnum örmum. Þegar ég kem aftur
inn í þorpið, leita ég uppi Gísla Bíldfell, bróður Jóns. Hann er
nýbúinn að missa konu sina og kominn fast að áttræðu. Hann
hefir breytzt furðu litið öll þessi ár, og óbreyttur er með öllu
vinarhugur hans til min. Vísa Þorsteins Erlingssonar rifjast
upp fyrir mér, er ég befi nú um sinn horft á flugstraum tímans:
Vinina fornu hef ég bitt
og hjörtun, sem ég þekkti.
Þverá tekur túnið mitt,
tryggðinni nær lnin ekki.
dætur Gísla — tvær þeirra voru fermingarbörn min —
°g tvær dótturdætur, yndisleg börn, sem fylgja mér um þorpið.
Næsti dagur er sunnudagur, 15. júlí. Við hölduni guðsþjón-
ustu í kirkju einni í Foam Lake. Áður þekkti ég hvert andlil,