Kirkjuritið - 01.12.1945, Síða 67

Kirkjuritið.
Tímamót.
353
Þrem atriðum vil ég skjóta hér að, án þess að ræða
þau verulega.
1) Sennilega þarf að færa fermingaraldurinn upp fil
þess þroskaaldurs, að þess geti verið einhver von, að
æskufólkið geti með sæmilegum skilningi tekið við trú-
arlegri fræðslu, og talizt nokkurnveginn ábyrgt að þvi
spori að gerast liðsmenn Krists og ljóssins hernienn.
Um þetla liefi ég nýlega skrifað dálitla grein í tímaritið
„Heimili og skóli“, og' fer ekki um það fleiri orðum að
þessu sinni.
2) Fundaskipun kirkjunnar þarf mjög að breyta i
nýtt og liagkvæmara form.
3) Nýskipun þarf að verða um kirkjubyggingar i þessu
landi, einkanlega í dreifbýlinu — ekki aðeins frá því
mikilsverða sjónarmiði, hver kostnaðinn eigi að hera,
svo sem nú er vel og' viturlega rætt á þessu þingi, lield-
ur jafnframt hvað snertir form þeirra og frágang. Skapa
verður kirkjugestum vorrar tíðar sitt eigið húsaskjól á
kirkjustaðnum, sem þeir eiga frjálsan og' ánægjulegan
aðgang að, fyrir og eftir messu, til fataskifta, matar-
neyzlu og' samfunda. Ég vildi, að menn athuguðu þetta
vel.-----
Að lokum þetta: Svo háæskilegt sem það er, að ís-
lenzk prestastétt sé skipuð menntuðum mannkosta-
mönnum, þá er það þó ekki alveg einhlitt. Þeir þurfa
líka að láta að stjórn. 1 því efni er engin vanþörf á tíma-
mótum. Vona ég að segja megi, að margt sé lofsvert i
fari þessarar stéttar. Ýmsir ágætir leikmenn hafa gerzt
til þess i seinni tíð að viðurkenna, að hún eigi merka
þjóðlega sögu. En livað sem þvi veldur, þá virðist engin
verulega styðjandi og bindandi liefð ríkja um vinnu-
brögð presta. Þeir hafa lítið aðhald frá kirkjustjórn-
inni, ekkert frá söfnuðunum. Mikið af tíma prestanna
getur — ef svo vill verkast — lent í allskonar ókirkju-
legt rölt. Ég segi þetta ekki vegna þess, að ég sé i þessu
efni barnanna beztur. Þvert á móti hefi ég oft til þess