Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1966, Blaðsíða 42

Eimreiðin - 01.01.1966, Blaðsíða 42
30 eimreiðiV daga á bæ og vildi hún fúslega vinna eitthvað til gagns, enda vai liún aldrei talin á vergangi alin. Vildi hún gjarna gæta barna og varð hún fljótt mikil vinkona þeirra. Og við fé gat hún gengið. Var mesta furða hve margt hún gat unnið. Það var eirðarleysi, sem olh flakki hennar en eigi leti. Hafði það þjáð hana alla tíð síðan Þórarinn Máhlíðingur maður hennar var flæmdur af landi brott. Og nú gekk hún heim að Kjalvararstöðum í Reykjardal nyrðn- Þar bjó Kjalvör vinkona hennar, er hún hafði kynnst í Vatnsfirði- Jafnkomið var á með þeim, Auði og Kjalvöru, er báðar höfðu niisst bændur sína á þann veg að þeir hurfu til útlanda, og var borin von að þeir kæmu til íslands aftur. Af Þórarni manni Auðar hafði það eitt frétzt að hann hafði gengið í flokk víkinga, sem ætluðu út til Mikla- garðs og vildu gerast Væringjar. Hólmsteinn maður Kjalvarar hafði farið í víking í vesturveg og var það hald manna að hann hefði fallið í miklum bardaga á írlandi. En sonur Kjalvarar, Snæbjörn Hólm- steinsson, fór í landaleitan, fann þá Grænland, en var svikinn þat' af skipverjum sínum og drepinn, eins og segir í sögunni af Snæbirni galta. Auður gekk tröðina heim að bænum og kvaddi dyra. Hún sá að fólk starfaði á engjum. Kjalvör kom sjálf fram og tók forkunnar vel á móti gestinum, er hún kenndi Auði. Þær gengu í skála og að skuth nær því borði, er mikið skapker stóð á, af miði fullt. Þar var pallui að sitja á og hægindi góð. Kjalvör hellti justukönnu eina fulla af miði og setti silfurbikar fyrir Auði, hafði annan sjálf, renndi í bik- arana og signdi yfir. Síðan leit hún upp og brosti við vinkonu sinm- Auðséð var að allmjög var nú Kjalvör orðin aldri orpin, hárið mjall- hvítt og bogið bak. En skapið og kjarkurinn héldu enn sinni fornu reisn. „Hefur þú nú látið skírast, Auður?“ „Eigi enn,“ svaraði Auður og brosti glettin. „Hví eigi?“ spurði Kjalvör alvarleg. „Mér þótti vatnið kalt. Síðan var ég brynsignd.“ „Prímsignd munt þú verið hafa,“ leiðrétti Kjalvör. „Það er skemmri skírn, sem veitir þér rétt til að samneyta kristnum jafnt og heiðnum. En þetta gefur þér þó engan rétt til þess að ganga í kirkju og leysir þig eigi undan erfðasyndinni. Kona, þú verður að láta skírast.“ Auður brosti og dreypti á miðinum.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.