Tímarit lögfræðinga - 01.06.1990, Blaðsíða 60

viðræður EFTA-n'kjanna og EB um sameiginlegt evrópskt efnahagssvæði. í
bókinni er atriðisorðaskrá og skrá unt heimildir og upplýsingarit um EB. Þá eru í
bókarlok birtar nokkrar töflur aðallega varðandi viðskipti íslands við EB.
Segja má, að það þjóni ekki miklum tilgangi að finna að yfirlitsritum sem
þessum nema um beinar skekkjur sé að ræða, þar sem smekkur hljóti að ráða
talsverðu um það, hvað tekið er í slíkt rit af gríðarlegum og nánast ótæmandi
efnisforða. Það er samt mikil kúnst að draga saman aðalatriðin þannig að gagn
sé að og vel fari. Beinar skekkjur virðast ekki vera vandamál í bókinni. Hins
vegar þarf knappur texti sums staðar skýringa og fyllingar við í öðrum gögnum
svo sem Rómarsáttmála þannig að fullt gagn verði að lestrinum. Að því er
efnisval og efnismeðferð áhrærir finnst mér, að lögfræðileg atriði hafi helst orðið
útundan, þótt haft sé í huga að um almennt yfirlitsrit er að ræða. Er þá átt við
réttarheimildir EB og svonefndan EB-rétt, samspil þess réttar og landsréttar
einstakra aðildarríkja. Réttarheimildir EB eru nánast afgreiddar á rúmri
blaðsíðu og finnst mér frásögnin frekar óskýr. Hefði að a.nt.k. mátt nefna dæmi
til skýringarauka. Þá hefði höfundur rnátt gefa hinu "yfirþjóðlega“ eðli banda-
lagsins meira pláss, sem hann hefur raunar ritað sérstaklega urn á öðrum stað,
samanber að framan. Nokkru meira púðri hefði hann og mátt eyða á samskipti
Islands og EB og fara nánar í framkvæmd fríverslunarsamningsins frá 1972. Um
þetta fjallar hann aðeins á rúmurn tveimur blaðsíðum 183-185). Um samstarf
EFTA og EB er fjallað í nokkuð löngum kafla (bls.158-182), sem mest er um
yfirstandandi viðræður EFTA-ríkjanna og EB um sameiginlegt evrópskt efna-
hagssvæði. I núverandi ægihraða breytinga í málefnum álfunnar veit enginn
hvernig þessum málum reiðir af. Jafnvel gæti ekkert orðið af þessu samstarfi og
stæði þá kaflinn sem nátttröll, sem dagað hefur uppi. Það er því spurning, hvort
ekki hefði verið rétt að fjalla í styttra máli um þetta. Þá er þessi kafli mikið
byggður á efni úr þingskjölum, þ.e. skýrslum utanríkisráðherra til Alþingis, sem
höfundur vísar til og tekur talsvert upp úr óbreytt. Hefði þurft að vinna betur úr
þessu efni.
Þrátt fyrir það, að bókin beri þess nokkur merki að vera dálítið hraðsoðin,
hefur höfundur verið fundvís á aðalatriði. Gefur bókin því ágætt yfirlit yfir
megindrætti Evrópubandalagsins og er hentug þeim, sem vilja afla sér skjótfeng-
innar vitneskju um það. Brýn þörf hefur verið á slíku riti og almennt á
aðgengilegum upplýsingum um EB. Er framtak höfundar því hið gagnlegasta.
54