Búnaðarrit - 01.01.1890, Page 5
Ágrip af jarðvegsfræði.
Því að eins er liægt að bæta úr gölluin
hlutanna, að gallarnir sjeu þekktir; Jiess
vegna er þekkingin grundvöllur fram-
faranna.
I. Jarðvegurinn.
Jarðvegur nefnist samsafn það af efrium á yfirborði
jarðarinnar, sem jurtagróðurinn fær vöxt og við-
gang af og yrkja má. Hann er því samsafn af stóru
og smáu grjóti, möl og sandi, leir og leðju, ófúnum og
meira eða minna fúnum jurtum og dýrum eða leifum
þeirra o: torfi og mold.
Jarðvegurinn hylur allt þurlendi, þar sem ekki eru
berar klappir — en þar er enginn jarðvegur1; hann er
ýmist staðlegur eða aðfluttur, laus eða þjettur, frjór eða
ófrjór.
Þegar jarðvegurinn er myndaður af berginu, sem
hann livílir á, þá er hann staðlegur, og fara þá gæði
hans eptir því, hvers konar bergið er, en sje meginhluti
1) Jarðvegur er og heldur eigi íi fjöllum uppi, þar sem jöklar
liggja yfir, og yfir höfuð eigi þar, sem eigi getur þrifizt neinn jurta-
grðður, nema skófir og mosar, er á klettum og steinura vaxa.
Búnaðarrit III—IV. 1