Búnaðarrit - 01.01.1890, Page 168
164
úr fjósi. Hjer um bil Vs smjörinu náðist því eigi
úr mjólkinni.
Til þess að komast hjá slíku tjóni, sem því, er leitt
getur af, að mjólkin sje farin töluvert að kólna áður en
hún er sett, er það mjög nauðsynlegt að varast svo
sem hægt er allt, sem kælir mjólkina.
Aldrei skyldi mjólk látin standa á stöðli eða í fjósi,
nema sem allra styzt, áður en hún er borin heim
því bæði kólnar hún við biðina, enda skemmist líka af
óhreinum loptefnum, er hún drekkur í sig í fjósunum.
Þá skyldi og bera mjólkina í trjeílátum frá fjósinu, en
ekki í blikkfötum, einkum að vetrinum, því í þeim kóln-
ar hún eigi eins fljótt, og gæta þess að hafa velfeildan
hlemm yfir hverju íláti, sem hún er borin í. Loks má
það alls eigi dragast, að mjólkin sje sett strax og hún
er heim komin. En sje svo, að mjólk kólni til muna,
þótt allrar varúðar sje gætt áður hún verði sett, þá er
eina ráðið til að koma í veg fyrir smjörmissi, að hita
hana upp í 40° C. — meiri hiti er þýðingarlaus eða
jafnvel skaðlegur.