Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1962, Qupperneq 44

26
TÍMARIT ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGS ÍSLENDINGA
verði betri fyrir að l'íða þjáningar.
Hví ert þú sem læknir að lina þján-
ingar, koma í veg fyrir að menn
verði góðir? Hví koma þeir ekki til
baka úr kvölunum sem orðnir eru
góðir af að líða. Hvaða ástæða er til
að þeir séu þar lengur en nauðsyn-
legt er?
Læknirinn: Margir verða stórum
verri af að líða þjáningar og hyggja
á hefnd. Enginn er þakklátur fyrir
sínar þjáningar. — Mundi þinn góði
maður hafa verið þakklátur fyrir
þjáningar sem annar hefði liðið fyrir
hann eða í hans stað?
Konan: Hann hugði að ef hann
sjálfur þyrfti ekki að líða þjáningar,
mundi sér verða unnt að koma hinu
góða fram.
Læknirinn: Það er mjög mikils-
varðandi hvað það var sem hann
kallaði gott og hvað það er sem þú
kallar gott. Var hann fús að láta
aðra líða í þeim tilgangi að koma
því fram sem hann hugði vera gott?
Konan: Já, ef hann hefði ekki get-
að það með öðru móti.
Læknirinn: Mundi hann hafa vilj-
að leggja sitt ok á aðra í þeim til-
gangi?
Konan: Hann mundi í þeim til-
gangi hafa þegið að skipta sinni van-
heilsu fyrir mína heilbrigði, ef þess
hefði verið nokkur kostur.
Læknirinn: Mundi hann hafa litið
á það sem fóm af þinni hálfu.
Konan: Nei, heldur sem skyldu.
Læknirinn: Má vera að vondi
maðurinn þinn hafi kallað það illt
sem þú kallar gott.
Konan: Það sem ég kallaði illt
ka'llaði hann gott og lét mig líða
fyrir það.
Læknirinn: Svo sem hvað?
Konan: Eitt meðal annars. — Það
kom oft fyrir að hann hleypti völsk-
um inn í híbýli okkar, mér til ógnar
og skelfingar, sagði að þær væru
hungraðar og ofsóttar af öllum og
krafðist að ég annaðist um þær.
Læknirinn: Léztu það eftir hon-
um?
Konan: Nei!
Læknirinn: Hugsum okkur að hinn
góði hafi verið góður aðeins vegna
þess að hann var vanheill og leið
þjáningar og að hann kæmi aftur í
sinn heilbrigða líkama sem vondur
maður eins og hann mundi kannske
hafa verið ef hann hefði verið heil-
brigður, þá væri háskinn jafn mikill
þeim háska að hinn „sá vondi“
kæmi í líkamann.
Konan: Enginn háski, ef sá veiki
er sterkari og sá sterkari veikari.
Læknirinn: Með öðrum orðum, að
hinn veiki sé sterkari af því hann
er góður, sá vondi veikari af því
hann er vondur. Hver kann að stað-
hæfa, hvor þeirra sé góður eða hvor
þeirra sé vondur? Hætt er við að þú
hafir séð í sjónauka ástarinnar kosti
seinni mannsins þíns og í sjónauka
haturisins ókosti fyrra marmsins
þíns. Má vera að á þeim forsendum
skilgreinir þú hvor þeirra var góður
og hvor þeirra var vondur. Sjón-
aukinn er hinn sami.
Konan: Dómur minn um þá er,
hvað þeir voru gagnvart mér.
Læknirinn: Kannske hefur þú séð
aðeins einn flöt á hvorum þeirra —
þann sem vissi að þér, þann sem þeir
létu snúa að þér — bara einn af
mörgum, mörgum flötum.
Konan: Þeir fletir, sem ég ekki sá,
er sama og þeir hefðu ekki verið til.