Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1962, Blaðsíða 99

ÞINGTÍÐINDI
81
króna, og er miðaður við að nægja fyrir
fæði, húsnæði og námsbókum. Var
Þjóðræknisfélagið beðið að auglýsa
styrkinn og gera tillögur til Mennta-
málaráðuneytisins um, hverjum skyldi
veita hann. Tók stjórnarnefndin mal
þetta þegar fyrir til athugunar og af-
greiðslu og mælti með því, að styrkur-
inn yrði veittur efnilegum ungum náms-
manni, Harold Bjarnason frá Gimli.
Hlaut hann styrkinn, og gerði styrkveit-
ingin honum fært að stunda nam
í íslenzkum fræðum yfirstandandi ár.
Af hálfu Þjóðræknisfélagsins tjái ég
Menntamálaráðuneyti íslands hjartan-
lega þökk vora fyrir þessa höfðinglegu
styrkveitingu, þann góðhug, sem hun
lýsir í garð vor Vestur-íslendinga, jafn-
framt því og hún eflir ættar- og menn-
ingartengslin milli vor íslendinga austan
hafs og vestan, og það því fremur, sem
það er skilningur minn, að þessi styrkur
verði veittur árlega.
Þá er annað merkismál, sem snertir
oss fslendinga vestan hafs eigi síður en
landa vora heima á ættjörðinni. Eins og
sagt var frá í vikublaði voru og féhirðir
félagsins hefir skýrt ítarlega í bréfi til
félagsfólks, lét ríkisstjórn fslands sla
gullpening til minningar um Jón Sig;
urðsson forseta í tilefni af 150 ára afmæli
hans. Peningurinn er seldur bæði innan
íslands og utan, og verður ágóðanum af
sölunni varið til framkvæmda a fæð:
ingarstað Jóns Sigurðssonar, Rafnseyri
við Amarfjörð. Að tilmælum Eoreeta
íslands, hefir Þjóðræknisfélagið tekið að
sér sölu minnispeningsins vestan hafs.
Virðum vér þá tiltrú, sem Forsetinn
sýnir oss með þeim tilmælum, og erum
þakklát fyrir tækifærið til þess að eign-
ast þennan minnispening um _ hinn ast-
sæla stjórnmálaleiðtoga ættþjóðar vorr-
ar, og eiga nokkurn þátt í því að endur-
reisa og fegra fæðingarstað hans, þvi að
íslendingar hvarvetna eiga honum o-
metanlega þakkarskuld að gjalda. Hvet
ég deildir vorar og félagsfólk eindregið
til þess að styðja þetta mál, en féhirðir
mun ræða það frekar síðar á þinginu.
Þá sný ég máli mínu að vorri hlið á
samvinnumálum við ísland. Er oss það
ávalt ánægjuefni, þegar einhver úr vor-
um hópi sýnir ræktarhug sinn til ætt-
jarðarinnar á drengilegan og varanlegan
hátt, en það gerði vor mæti félagsbroðir
Davíð Bjömsson bóksali með hinu verð-
mæta safni íslenzkra bóka, sem hann
gaf Landsbókasafni íslands nýlega, um
eða yfir eitt þúsund bindi alls. Um helm-
ingur þessa safns er íslenzk rit, eða rit
eftir íslenzka menn, prentuð vestan hafs.
Skýrði dr. phil. Finnur Sigmundsson
landsbókavörður nýlega frá því í blaða-
grein, er hann þakkaði þessa ágætu
gjöf, að í samráði við gefandann hafi
verið ákveðið, að hún verði stofn að
sérdeild vestur-íslenzkra rita í Lands-
bókasafninu. Veit ég mig túlka hug
þingheims og félagsfólks vors almenns,
er ég þakka Davíð Bjömsson þessa
höfðinglegu gjöf, sem bæði sýnir í verki
hina ágætustu þjóðrækni og er um leið
merkilegt framlag til menningarlegra
tengsla milli vor og ættlandsins.
Taug ætternis og erfða við vort Feðra-
frón hefir einnig á liðnu ári verið treyst
með heimsóknum margra Vestur-fslend-
inga, sem of langt yrði hér upp að telja,
enda munu þeir fleiri en mér er kunnugt
um.
Ritari félags vors dvaldi, eins og
kunnugt er, sumarlangt heima á íslandi
við fræðiiðkanir; jafnframt hafði hann
með höndum erindisrekstur fyrir félagið
og flutti í Ríkisútvarpið inngangserindi
að ljóðalestri Guttorms skálds Guttorms-
sonar, heiðursfélaga vors, er útvarpað
var af segulbandi. Má óhætt fullyrða, að
sá ljóðalestur hafi fallið í frjóa jörð hjá
tilheyrendum.
Jafnframt því og Háskóli íslands bauð
okkur hjónunum að vera gestir sínir á
50 ára afmælishátíð hans, bauð hann
mér sérstaklega sem Forseta Þjóðrækn-
isfélagsins og konu minni að sækja há-
tíðina og flytja þar stutt ávarp af hálfu
félagsins. Þáði ég að sjálfsögðu það
sæmdarboð, og staðfesti stjómarnefndin
þá ákvörðun mína einum rómi á fundi
sínum litlu síðar. Lét hún einnig semja
og skrautrita afmæliskveðju til Háskóla
fslands frá Þjóðræknisfélaginu, sem ég
afhenti rektor háskólans, Ármanni
Snævarr prófessor, eftir að ég flutti
kveðju félagsins fyrri hátíðardaginn; en
Háskóli íslands sýndi félagi voru þann
sóma, að skipa forseta þess um kveðju-
flutninginn í hóp með Forseta íslands,
menntamálaráðherra dr. Gylfa Þ. Gísla-
syni, og borgarstjóranum í Reykjavík,
Geir Hallgrímssyni. Var ávörpum okkar,
ásamt allri dagskránni, útvarpað. Þar
sem ávarp mitt hefir þegar verið birt í
Lögbergi-Heimskringlu, verður það eigi
endurtekið hér að neinu leyti. Hins vegar
tel ég rétt að taka hér upp meginmál
bréfs, sem Rektor Háskólans ritaði mér
9. nóv., s.l., þar sem það er sérstaklega
stílað til mín sem forseta félags vors og
félagsins og félagsfólks í heild sinni: —
„Vegna Háskóla íslands flyt ég þér
alhugaðar þakkir fyrir ágæta og snjalla
ræðu þína á háskólahátíð og árnaðar-
óskimar góðu, sem glöddu okkur öll,
ekki sízt starfsmenn Háskólans og
stúdenta. Háskóli íslands þakkar Þjóð-
ræknisfélagi íslendinga kærlega hið
fagurlega og haglega gerða ávarp til Há-
skólans, sem við metum mjög mikils, og