Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1962, Qupperneq 111

ÞINGTÍÐINDI
93
glöð til stórra starfa í krafti ættar sinnar
og uppruna.
Sambandið milli íslands og Ameríku
mun verða fjölbreytilegra og skemmti-
legra, eftir því sem árin líða. Það er
gagnlegt, fróðlegt og skemmtilegt fyrir
Vestur-íslendinga að kynnast fslandi.
Það er aðeins 1/9 hluti af British Col-
umbia, og ræktanlega landið er aðeins
á stærð við Winnipegvatnið, en í svo
] itlu landi er náttúran ótrúlega fjöl-
breytileg.
Straumar nútíma framfara hafa að
sjálfsögðu ekki farið framhjá fslandi
fremur en öðrum löndum, og þær fram-
farir hefur fólk af íslenzkum ættum í
Vesturheimi gaman af að sjá.
Verzlunarviðskipti milli íslands og
Vesturheims, hafa aldrei verið meiri en
nú. Lán til allra stórframkvæmda á ís-
landi eru tekin í Bandaríkjunum, fjöldi
nefnda frá íslenzkum atvinnuvegum
þiggja heimboð Bandaríkjastórnar ár-
lega, til að kynnast landi, þjóð og at-
vinnuháttum.
Daglegar loftsamgöngur eru á milli
landanna og skipaferðir tíðar, ennfrem-
ur hafa flutzt til Bandaríkjanna hundruð
ef ekki þúsundir af glæsilegu fólki á
undanförnum áratugum. Þar eru:
Fiskimenn, flugfreyjur,
fegurðardísir, framkvædarstjórar,
læknar, leikarar
og listamenn allskonar.
Prestar, prentarar
og prófessorar
samanber Beck og Bessason
Bjarnar og Einarsson.
Þorbjörnsson, Gunnarsson
ásamt görpum fleirum.
Ennfremur stundar fjöldi af ungum
mönnum og stúlkum árlega nám í
Bandaríkjunum. Þetta fólk flytur ís-
land með sér, hvar sem það fer. íslenzk
tunga er skilin og töluð víðar en nokkur
veit.
Eitt kvöld var ég hér í spítalanum, að
raula haustkvöld eftir Steingrím Thor-
steinsson. Morguninn eftir bar hjúkrun-
arkonan mér kveðju frá manni í her-
berginu hinum megin við ganginn, sem
sagðist hafa heyrt mig vera að kveða
á íslenzku. Hann og kona hans tala
prýðilega íslenzku bæði fædd hér í
Kanada.
Það er mikið og veglegt verkefni, sem
þjóðræknisþingið hefir að vinna, og mun
fara vaxandi eftir því sem tímar líða.
Ég óska því heilla í öllum þess störfum,
utan þings og innan.
Með beztu kveðjum
Eiríkur Sverrir Brynjólfsson.
Þingheimur fagnaði kveðjunni með
lófataki og lét í ljós árnaðaróskir til
handa sr. Eiríki.
Þessu næst ræddi frú Marja um
minjasafn Þjóðræknisfélagsins og gaf
munnlega skýrslu um það mál.
Nokkuð var rætt um, hvort ekki myndi
unnt að fá safninu stað í viðbyggingu
elliheimilisins Betel á Gimli. Frú Hólm-
fríður Danielson gerði að tillögu sinni,
að^ kosin yrði milliþinganefnd 1 þetta
mál, og ættu nefndarmenn búsetu í
Winnipeg. Þessi tillaga var studd og
samþykkt, en í nefndinni eiga sæti:
Jakob F. Kristjánsson skjalavörður
Þjóðræknisfélagsins formaður nefndar,
Mrs. Kristín Johnson og Mrs. Hólmfríður
Danielson. Forseti þakkaði Mrs. Björn-
son dyggilegt starf í þágu minjasafns-
málsins á liðnum árum, en frúin hafði
áður skorazt undan að taka endurkosn-
ingu.
Fimmti fundur
hófst kl. 10 f.h. miðvikudaginn 21.
febrúar 1962. Fundargjörð síðasta fundar
var lesin upp og samþykkt.
Guðmann Levy flutti því næst skýrslu
fj ármálanefndar.
Nefndarálit fjármálanefndar
Að athuguðu máli leggur nefndin til:
1. Að f j árhagsskýrslur embættismanna
séu samþykktar, eins og þær liggja fyrir
og að féhirði sé heimilað að greiða af
höndum fé, þegar það er fyrir hendi.
2. Að þingið feli væntanlegri stjórn-
arnefnd að greiða $500.00 til styrktar
Lögbergi-Heimskringlu fyrir árið 1962.
3. Að fulltrúa frá deildunum „Strönd-
in“ í Vancouver og deildinni „Aldan“ í
Blaine, Wash., frú Marju Björnson, séu
greiddir $50.00 upp í ferðakostnað á
þingið.
4. Að stjórnarnefnd verði falið að
greiða Skógræktarfélagi fslands 25 kana-
díska dali sem ársgjald 1962.
5. Að öllum óafgreiddum tillögum um
fjármál verði vísað til væntanlegrar
st j órnarnef ndar.
Á þjóðræknisþingi 20. febr. 1962.
Guðmann Levy
Jafeta SkagjörS
Gísli S. Gíslason.
Flutningsmaður lagði til, að nefndar-
álitið yrði tekið fyrir, lið fyrir lið. Sú
tillaga var samþykkt. Allir liðir hlutu
samþykki, svo og nefndarálitið í heild
sinni.
Grettir L. Johannson flutti sérstakt
álit st j órnarnef ndar varðandi útgáfu
Tímaritsins, og fer sú álitsgjörð hér á
eftir.