Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 24

Heimilisritið - 15.06.1952, Blaðsíða 24
væri afbrýðisöm, en hann stillti sig. Stúlka, seni var til fara eins og fjósamaður, og myndi sjálf- sagt verða svipuð íjósamanni í baðfötum, myndi bara móðgast ef hann léti sér slíkt um munn fara. Hann vildi ekki særa hana. „Þér eruð á þeim aldrinum, þegar menn eru sérlega lirif- næmir", sagði Nancy. „Nei, alls ekki“, mótmælti Jerry. „En það er sjálfsagt eng- in synd, þótt manni þyki gam- an að sjá laglega stúlku í snotr- um baðfötum. Það eru margar stúlkur, sem......“ „Þessi athugasemd er alveg óþörf“, tók hún fram í fyrir lion- um. „Eg veit vel, að þær stúlk- ur eru til, sem eru eins og fugla- hræður í baðfötum, en þar fyrir er engin ástæða til að hafa í frammi brigzlyrði um fólk“. „Eg hafði yður hreint ekki í huga“, flýtti Jerry sér að segja. „Nei, það hvarflaði heldur ekki að mér“, svaraði hún. „En nú er víst skárst að byrja til- sögnina“. FJÓRUM klukkustundum síðar skreiddist Jerry af baki. Fæturnir á honum voru dofnir; hann var helaumur í bakinu og sitjandinn á honum var alveg tilfinningalaus. Nancy stökk léttilega af baki og spretti af hestinum. ðfeð nokkrum erfiðismunuiTi tókst Jerry líka að „klæða hestinn sinn úr“, og þau hengdu reið- týgin inn í hesthús og fengu hestana í hendur hestasveinin- um. „Hvar get ég komizt í heitt steypibað?“ spurði Jerry. „Við gætum ekið til veitinga- hússins. Þar er bæði steypibað og gufubað. Og svo getum við synt í lauginni á eftir“. „Já, við skulum fyrir alla muni fara strax“, stundi hann. Hann stóð lengi undir volgri bununni, og það var sem eymsl- in og stirðleikinn í bakinu hyrfu. Sér til mikillar undrunar fann hann, að hann myndi verða sára- lítið eftir sig, svo að hann fór í sundskýluna sína og hélt til laugarinnar. Það sat allmargt fólk undir eikunum og át og drakk. I öðr- um enda laugarinnar léku sér nokkur börn. A brettinu við hinn endann stóð grönn stúlka, fagurlega vaxin. Hún var spengi- leg og straumlínulöguð eins og þrýstiloftsflugvél. Hún var í rauðum baðfötum og húð henn- ar var á litinn eins og’ gamall koparskildingur. Jerry rak upp stór augu og blístraði, og honum gramdist að hann skyldi nú þurfa að hafa 22 HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.