Fjölnir


Fjölnir - 04.07.1997, Page 82

Fjölnir - 04.07.1997, Page 82
h Huldar Breiðfjörð Maður brýtur hund TKJ ADFtRDIN TKJ aðferðin var búin til 1964 og heitir í höfuðið á mannfræðingnum Jiro Kawakita við háskólann í Tókíó. Aðferðin skiptist í tvo hluta: skilgreiningu á vanda- málinu/verkefninu og lausn á verkefninu/vandamálinu. ÆFINC: I. SKILGREINING VERKEFNIS- INS/VANDAMÁLSINS 1) Pátttakendur fá skilgrein- ingu á verkefninu/vanda- málinu. Síðan skrifa þátt- takendur niður eins margar hugmyndir og mögulegt er á spjöld sem eru 6 sinnum 10 cm. Hugmyndirnar verða að vera settar fram í knöppu máli og í stikkorðum. Markmiðið er að hugsa um verkefnið/vandamálið á eins fjölbreyttan hátt og hægt er. Hver þátttak- andi ætti að ná að koma með 10 til 20 hugmyndir á tíu mínútum. 2) Hugmyndaspjöldunum er safnað saman og sam- eiginlega er þeim raðað í flokka. Stjórnandinn afnar saman spjöidunum og dreifir þeim til baka svo að enginn fær aftur sitt spjald. 3) Stjórnandinn les upphátt af einu spjaldi. 4) Þátttakendur finna sér spjald með samsvarandi hugmynd og lesa hug- myndina upphátt. Einnig er hægt að raða saman spjöldum í flokka án þess að lesa hugmyndirnar upphátt. 5) Þátttakendur gefa hverjum flokki nafn af spjöldum. 6) Heitum og flokkum af spjöldum er síðan raðað upp og búin til heildar- mynd af niðurstöðum hópsins. Endanleg niður- staða verður að skilgrein- ingu á verkefninu/vanda- málinu. (meira á síðurmi á móti) Fj 82 olnir timarit handa islcndingum sumar '97 Bróðirinn hafði hlotið þrjú atkvæði á sínum tíma eða fjörutíu prósent mögulegra atkvæða en Olafur aðeins þrjátíu prósent. Kosningin hafði reyndar ekki farið fram fyrr en hálftíu um kvöld- ið og þrjátíu prósent félagsmanna því setið dauðir hjá. En eftir á hafði bróðirinn gortað sig svo mik- ið af sigrinum að Olafur flutti til Reykjavíkur og hætti að tylla kommunni ofan á Oið. Hann ætl- aði ekki að þurfa að rifja upp ósigurinn í hvert skipti sem hann skrifaði nafnið sitt. Ef hann var spurður sagðist hann vera frá Sandgerði. Og núna þegar formannsstóllinn var að losna undan berum bossanum á Berthold sá hann ekki bara möguleika á að verða loksins formaður held- ur líka hljóta hundrað prósent kosningu og lækka þannig rostann heldur betur í bróðurnum. Olaf- ur stefndi því ekki eingöngu á sigur heldur fullt hús, öllu heldur stigagang, og þessvegna hóf hann undirbúning sex mánuðum fyrr. Þó ákvað Olafúr að keyra þessa laumulegu kosningabaráttu sína tiltölulega hægt af stað og byrja á svona kurteisis- smáatriðum sem verða svo stór þegar þau eru framkvæmd í sjö íbúða stigagangi. Hann fór að bjóða fólki góðan daginn eða kvöldið og aðeins seinna að segja góða helgi. Þegar nokkrar vikur voru liðnar byrjaði hann að halda lyftunni og bíða eftir þeim sem voru að koma inn í anddyrið. Eftir enn fleiri vikur fór hann að mæta niður í anddyri rétt rúmlega sex og þóttist ýmist vera að pússa póstkassana eða skipta um ljósaperu í loftinu eða hrista mottuna eða skúra gólfið á meðan íbúarnir tíndust heim úr vinnunni. Þegar tveir mánuðir voru liðnir vélritaði hann nýja nafnamiða inn í dyrasíma- takkana og skrúbbaði allt krot af veggjum eða lagaði til tilkynningarnar á korktöflunni í and- dyrinu. Þremur mánuðum fyrir kosningar fór hann að vakna á nóttunni til að læðast út á stæði og kveikja framljósin á bílunum sem voru ólæstir. Svo kom hann stökkvandi út næsta morgun með rafmagnskapal þegar bílarnir fóru ekki í gang. Þannig færði Olafúr sig smám saman upp á skaftið, tók það svo algjörlega í eigin hendur og stóð brosandi og mokandi snjó af stéttinni fyrir framan útidyrnar milli sjö og níu á morgnana þegar hinir íbúarnir voru að fara til vinnu. En ef ekkert hafði snjóað um nóttina vaknaði hann klukkan sex, náði í snjó í sköflum í kring og mokaði honum á stéttina svo hann gæti verið brosandi og mokandi meir þegar íbúarnir kæmu niður. Og ef hann rakst á Berthold allsberan og dauðan á einhverri hæðinni hinkraði hann þar til einhver birtist og þóttist þá vera að drösla hræinu heim. Olafúr byrjaði líka að mæta á húsfundi með Mackintosh eða M&M sem hann lét smygla fyrir sig til landsins (löng saga). Og útlenska sælgæti sjentilmennisins átti aðeins meira upp á pallborð- ið hjá íbúunum heldur en Bert hold og prumpu- keppnirnar sem hann hafði nýverið tekið upp á að peppa mannskapinn í. Og Olafúr dútlaði, dundaði og dedúaði við allt í stigaganginum sem mátti laga með lítilli fyrirhöfn. Og mánuði fyrir kosningar var hann orðinn alvinsælasti maðurinn í húsinu. En hann var samt ekki í rónni, hundrað prósent kjörið varð að vera pottþétt, sérstaklega eftir allt þetta helvítis puð. Og síðustu nætur hafði hann legið andvaka og hugsað til skiptis um hvort hundrað prósentin væru algjörlega örugg eða símtalið við bróður sinn þegar hann myndi tilkynna honum sigurinn. Hann mætti ekki koma að því strax í símtalinu, heldur frekar láta bróðurinn byrja á að grobba sig af Lionsfor- mennskunni og þá lauma því inn að hann væri orðinn formaður í yfir tíu manna húsfélagi. Nei! Auðvitað, hann myndi frekar faxa bróður sínum niður í Lionsheimili. Það væri flottara. Hann yrði bara að komast í svona faxvél, kannski láta hús- félagið kaupa? Þyrfti ekki svona maskína að vera til? Hann yrði bara að passa sig á að faxa á fund- artíma þannig að allir hinir sjö meðlimir félagsins væru í kringum helvítið þegar bréfið læki út úr vélinni. En þetta var seinna tíma mál, nú var aðalatriðið að klára lokasprettinn með glans og gjörtryggja hundraðprósentin. í stigaganginum voru sjö íbúðir. Ein í kjall- aranum og svo tvær á annarri, þriðju og fjórðu 1 * .. . hæð. Hver íbúð jafngilti einu atkvæði í öllum kosningum húsfélagsins og því yrðu sjö atkvæði í pottinum. En Olafi fannst hann bara algjörlega öruggur um fimm atkvæði og það var bara 71,248% sigur. Þessi 28,752% sem ekki enn voru gulltryggð voru atkvæði Dabbý á fjórðu og lyktandi liðsins í kjallaranum. Dabbý Olesen á 4.h. t.h var hæglynd kona og kurteis en sagði afskaplega fátt og því erfitt að átta sig á hvað hún myndi gera í kosningunum. Reyndar hafði Olafur enga ástæðu til annars en ætla að hún kysi sig. En hvað ef hún skilaði auðu? Eða myndi jafnvel ekki mæta? Það var þessi nagandi efi, ásamt þeirri staðreynd að Gerti og eiginkona hans La La (tælensk) í kjallaranum mættu nánast aldrei á fúndi, sem hafði pirrað Olaf undanfarnar nætur. Þessar undirstöður þurfti því að styrkja. Olafúr ákvað að byrja í kjallaranum og þiggja loksins matarboðið sem Gerti og La La höfðu verið að troða upp á hann undanfarnar vikur en hann hafði afsakað sig útúr hvað eftir annað vegna stækrar lyktarinnar sem þrammaði upp nefið á honum í hvert skipti sem þau nálguðust. En hvað gerir maður ekki fyrir hundrað- prósent? Og í þrjú kvöld í röð lét Olafur sig hafa það að sitja með þeim til borðs og éta eitthvert tælenskt gums upp úr potti þó hann fengi aldrei svör við því hvað hann væri að láta ofan í sig og yrði stressaðri og meira bumbult í hvert sinn sem honum varð litið á gráu rotturnar þrjár í fiska- búrinu uppi á ísskáp. Þar fyrir utan voru Gerti og La La svona dálítið eins og þau voru. Gerti hafði ætlað að verða ríkur á að selja svokallaða Lazyboy körfúbolta sem skoppuðu sjálfir. En það hafði eitthvað fokkast upp með hraðann á skoppinu svo það var sénslaust að ná þeim aftur eftir að þeir voru einu sinni byrjaðir að skoppa. Fyrirtækið hafði því farið á hausinn og holað Gerta í kjallarann. { raun mætti kannski segja að fyrirtækið hafi farið með hausinn á Gerta. Því þegar kompaníið fór yfir um hafði Gerti verið í miðjum hárígræðsluprósess en síðan ekki haft efni á að klára það dæmi og því leit hár- ið á honum út eins og sambland af notuðum sturtubursta og brilljantíngreiddum punghárum. Ut af þessu átti hann það til að fá heiftarleg kvíðaköst og stara frosinn með hálfopinn munn- inn út í loftið meðan La La sló hann utanundir hvað eftir annað með blautri borðtusku til að ná honum til baka úr hugarástandinu. Þannig að á endanum gafst Olafúr upp á því að leggja of mikla vinnu í þau kjallarabændur. Þetta atkvæði myndi alltaf verða dálítið sjeikí og hann varð bara að vona það besta. En La La myndi örugglega mæta þó Gerti væri frosinn ef hann hringdi í hana kvöldið fyrir kosningar. Næstu fjóra daga á eftir matarboðunum lá Olafur í rúminu með heiftarlegan vindgang og óþægindi í maganum. Niðursogið var svo rnikið um tíma að hann rak nánast við hálskirtlunum og höfuðið þrykktist niður í axlir svo honum leið eins og hann væri á röngunni og að kaffærast í sjálfúm sér. Óþægilegast fannst honum þó öll gráu hárin sem hann fann í nærbuxunum sínum

x

Fjölnir

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Fjölnir
https://timarit.is/publication/985

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.