Saga


Saga - 2010, Síða 192

Saga - 2010, Síða 192
Íslendingar notuðu á þeim tíma, eins og Grimm hefði aldrei verið til), ekki einu sinni gerður greinarmunur á ‘œ’ og ‘æ’, atriði sem Grimm krafðist. Hann rétti mér aftur handritið: „Ég mun lesa það eftir að prentun á því er lokið, það er auðveldara“. eftir stutta þögn sagði hann: „Ég sé að það er einhver skoðanamunur milli ykkar Íslendinga og Norðmanna“ (sagnfræðingurinn Munch52 og Unger53 urðu fyrstir til að tileinka sér stafsetningu Grimmsbræðra). Ég svaraði að ég vissi það ekki, að þetta væri smámál; en eftir dágóða stund, eftir að hafa rætt um aðra hluti, sneri hann sér aftur að þessu, en þegar ég gaf sama svar lét hann vinsamlegast og góðlátlega umtalsefnið niður falla. Það hefði komið sér illa fyrir mig að kýtast um málfræði við Jacob Grimm; þar að auki gat ég einungis talað þýsku, orð fyrir orð. Verandi aftur ánægður, sneri hann sér nú að bókahillunum sínum (ef ég væri kominn aftur inní herbergið gæti ég bent nákvæmlega á staðinn) og valdi með fimum fingrum lítinn bækling til að sýna mér. Ég tók eftir hve snöggur hann var til handa og augnaráðið skarpt; hann valdi litla þunnan bækling- inn eins snyrtilega og prentari tekur upp staf. Hann gekk um herbergið og úr öðrum hillum tók hann einn eða tvo bæklinga til viðbótar á sama nákvæma háttinn: hann virtist hafa gaman af þessu. Ég held líka að ég hafi tekið eftir því að hann virtist opna allar bækurnar eins og af handa- hófi(1), en samt lenda á réttum stað. Síðan spurði hann mig hvort ég vildi þiggja vínglas. „Ég er þyrst- ur,“ sagði ég, „og vildi gjarnan fá vatn með því.“ Að því sögðu hringdi hann bjöllunni og þjónninn kom inn. eftir dágóða stund kom ung dama (að ég held frænka Jacobs) með bakka sem á var rauðvín og vatn. Ég bað Jacob Grimm að hjálpa mér og þegar hann hellti víninu og vatn- inu í glas tók ég eftir að hönd hans skalf örlítið; en eins og á Íslandi er það ávallt gestgjafinn sem aðstoðar gestinn. Ég vissi að Jacob var pipar - sveinn og bjó með bróður sínum og ályktaði sem svo að hann væri ekki vanur að sinna svona hlutum og gerði það þess vegna klaufalega, því þrátt fyrir ungan aldur minn fannst mér ég skynja eitthvað barnslegt í fari hans. Mín tilfinning gagnvart honum allan tímann var skrítin blanda af feimni og forvitni. eftir að hafa sagt fáein vingjarnleg orð við mig, þegar ég stóð upp til brottfarar eftir um 20 mínútna dvöl, fylgdi hann mér til dyra, kvaddi mig og bað fyrir kveðjur til Maurers í München sem ég var að fara að heimsækja, — og ég er viss um að hann settist katrín matthíasdóttir192 52 Peter Andreas Munch (1810–1863) var norskur sagnfræðingur. 53 Carl Richard Unger (1817–1897) var norskur málfræðingur og textafræðingur. (1) Á samskonar hátt minnist ég háttar Munch’s að opna þykka bók á svo gott sem á réttri blaðsíðu og, þetta mistókst aldrei, að detta strax niður á rétta setningu og orð. Saga haust 2010 — NOTA (9.5.)_Saga haust 2004 - NOTA 8.12.2010 11:06 Page 192
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200
Síða 201
Síða 202
Síða 203
Síða 204
Síða 205
Síða 206
Síða 207
Síða 208
Síða 209
Síða 210
Síða 211
Síða 212
Síða 213
Síða 214
Síða 215
Síða 216
Síða 217
Síða 218
Síða 219
Síða 220
Síða 221
Síða 222
Síða 223
Síða 224
Síða 225
Síða 226
Síða 227
Síða 228
Síða 229
Síða 230
Síða 231
Síða 232
Síða 233
Síða 234
Síða 235
Síða 236
Síða 237
Síða 238
Síða 239
Síða 240
Síða 241
Síða 242
Síða 243
Síða 244
Síða 245
Síða 246
Síða 247
Síða 248
Síða 249
Síða 250
Síða 251
Síða 252
Síða 253
Síða 254
Síða 255
Síða 256

x

Saga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Saga
https://timarit.is/publication/775

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.