Fréttablaðið - 19.11.2021, Side 54

Þórdís Lilja
Gunnarsdóttir
thordisg
@frettabladid.is
Söngkonan Svala Björgvins
og sjómaðurinn Kristján
Einar Sigurbjörnsson eru eitt
fegursta par landsins. Þau
trúlofuðust á aðventunni í
fyrra og segja jólin róman-
tískan tíma þar sem þau eru
sáttust í faðmi hvors annars
og ástvina. Hér svara þau því
líka hvernig sívinsælt jóla-
lag Svölu, Þú og ég um jól,
snertir jólastrengi í hjörtum
þeirra.
Svona var það heima, við
sögðum bæði
Hvernig voru æskujólin ykkar
heima, eins og segir í laginu?
Svala: Mín æskujól voru
yndisleg og ég á frá þeim undur-
fallegar minningar. Mamma og
pabbi voru og eru mikið jólafólk,
það var alltaf mikið skreytt heima
og stórt jólatré. Þau spiluðu mikið
af æðislegri, amerískri jólatónlist
með Nat King Cole, Dean Martin
og fleirum, en það var aldrei
nokkurn tímann spiluð jólatónlist
með pabba heima. Jólatréð var sett
upp á Þorláksmessu og ég man að
þau pökkuðu inn gjöfunum okkar
seint sama kvöld. Við Krummi
áttum þá að vera farin að sofa en
stundum læddumst við fram til að
njósna um hvað yrði í pökkunum.
Pabbi og mamma voru auðvitað
fljót að fatta að við værum að
læðupokast. Við höfum alltaf átt
kisur og þær voru duglegar að
rústa jólaskrautinu, hoppa upp í
tréð og henda því niður. Það var
bara orðin hefð að það gerðist.
Á aðfangadag byrjaði pabbi svo
snemma að elda jólamatinn og
búa til sósuna, en rétt eftir hádegið
þeystum við pabbi af stað eins og
jólasveininn um allan bæ með jóla-
pakka til fjölskyldunnar.
Kristján: Ég átti frábær jól í
æsku. Annað hvort vorum við
bara fjölskyldan, ég, foreldrar
mínir og tvær systur heima á
aðfangadag, eða á Ófeigsstöðum
hjá ömmu Svönu með tuttugu
öðrum ættingjum. Á Þorláks-
messu fórum við alltaf í graut til
ömmu Helgu að Lækjarhvammi.
Við systkinin erum öll mjög
ofvirk og því var ein hefðin að
leyfa okkur að velja einn pakka
fyrir matinn til að róa okkur
aðeins niður. Önnur hefð var á
þann veg að sá yngsti var látinn
lesa á jólapakkana en það var
gegn mínum vilja því ég vildi það
alls ekki. Ég var eins og fyrr segir
frekar ofvirkt barn og átti það til
að opna pakkana fyrir alla hina
og hélt ég væri að hjálpa. Svo fékk
ég auðvitað í skóinn og ef ég fékk
kartöflu læddist ég með hana inn í
herbergi Helgu systur um nóttina,
skipti á skógjöfum jólasveinsins
og lét Helgu fá kartöfluna.
Svona vil ég hafa í ró og næði
Snúast jólin um frið og rólega daga,
eða viljið þið hafa líf og fjör, spil og
boð?
Svala: Undanfarin fimmtán
ár hefur verið mikil keyrsla hjá
mér í aðdraganda jóla og mikið af
giggum. Því hefur aðfangadagur
og jólahátíðin snúist um að borða
góðan mat, slappa af, sofa og hafa
það kósí. Ég elska að geta verið í
náttfötunum þrjá daga í röð, borða
mikið og kúra.
Kristján: Hjá mér er það eigin-
lega bæði. Stundum eru jólin voða
keyrsla og mig langar í jólaboð og
hitta fólk, en svo er ég stundum til
í afslöppun og tjill. Ofvirknin í mér
gerir það að verkum að ég á erfitt
með að gera ekki neitt. Það þarf
helst alltaf að vera að gera eitthvað.
Við fundum okkar jól og út-
koman er að þetta er komið frá
þér og þetta kannski frá mér
Hvernig eru ykkar jól?
Gat ekki beðið með bónorðið á aðventunni í fyrra
Kristján, sem
stundum er
kallaður Kleini,
því hann borð-
aði svo margar
kleinur þegar
amma hans
stóð í kleinu-
bakstri, segist
hafa dottið á
hnéð fyrir jólin
í fyrra því hann
gat ekki beðið
eftir að biðja
um hönd Svölu
sinnar. frétta-
blaðið/eyþór
Svala: Jólin hjá okkur eru voða
afslöppuð. Bara að vera með fjöl-
skyldunni, borða góðan mat, spila
og verja tíma saman. Okkur finnst
báðum mjög gaman að gefa gjafir
þannig að við leggjum okkur fram
í þeim efnum. Mér finnst ekkert
endilega skipta máli að fá gjafir
sjálf en þeim mun betra að vera sú
sem gefur.
Kristján: Ég fer brátt á sjóinn
en verð kominn í land nokkrum
dögum fyrir jól. Þá ætla ég bara að
njóta þess að vera með konunni
minni og fjölskyldunni hennar
yfir jólin. Fjölskyldan mín verður
úti hjá Kristjönu systur minni,
manni hennar og dóttur, sem búa í
Plymouth á Englandi.
Þú og ég um jól, ein í alfyrsta sinn
Ykkar alfyrstu jól; voru þau eftir-
minnileg?
Svala: Fyrstu jólin sem ég man
eftir var þegar ég var sex ára. Pabbi
var rosa duglegur að taka allt upp
á vídeó þegar ég var að alast upp.
Ég man að ég var í blómóttu pilsi,
peysu við og hvítum skóm með
pinkulitlum hæl, og fannst ég
svo fín og mikil skvísa. Ég elskaði
Barbie og fékk eiginlega bara Bar-
bie-dót í jólagjöf. Krummi bróðir,
sem þá var fjögurra ára, var á þessu
tímabili að leika sér með matinn
sinn og þegar eftirrétturinn kom
fannst honum voða gaman að vera
með beinið úr lambakjötinu ofan
í ísnum til að láta það vera eins og
skrímsli ofan í ísskálinni! Þetta
aðfangadagskvöld voru hjá okkur
hjón og nánir vinir foreldra minna
frá London og í bakgrunni ómuðu
yndislegir jólatónar frá Bing
Crosby og Dean Martin.
Kristján: Fyrsta jólaminningin
mín er frá því ég var þriggja ára og
fékk bláa krakkadráttarvél með
tengivagni frá mömmu og pabba.
Ég dýrkaði þennan traktor og var
alltaf á honum úti um allt. Jólin sem
ég fékk dráttarvélina vorum við á
Ófeigsstöðum hjá ömmu Svönu og
var traktorinn alltaf geymdur hjá
ömmu svo ég gæti verið á honum í
sveitinni. Ég held meira að segja að
hann sé þar enn.
Orðin svona stór en í hjarta
mér finn, að stelpa lítil er sem
langar heim til sín
Finnið þið löngun til að vera í faðmi
stórfjölskyldunnar á aðfangadags-
kvöld eða viljið þið eiga ykkar eigin
jól, bara tvö?
Svala: Ég bjó í áratug í Los
Angeles og fannst æðislegt að
eiga sum jólin þar. Auðvitað kom
yfir mig mikill söknuður og þess
vegna var öll fjölskyldan hjá mér
á Skype yfir jólin. Eftir því sem ég
eldist langar mig miklu meira að
19. nóvember 2021 jól 2021 34 fréttablaðið