Fréttablaðið - 19.11.2021, Qupperneq 62

Þegar ég var lítil
stelpa fannst mér
jólin alltaf vera
skemmtilegasti tími
ársins.
Sigga Beinteins
Starri Freyr
Jónsson
starri
@frettabladid.is
Flest eigum við góðar minn-
ingar tengdar jólunum úr
barnæsku okkar. Hvort sem
það tengist ilminum úr
eldhúsinu, pakkaflóðinu,
smákökunum eða fólkinu í
lífi okkar. Hér rifja nokkrir
þekktir Íslendingar upp jóla-
minningar.
Ljúfar jólaminningar úr barnæskunni
Örn Árnason, leikari. mynd/aðsend
Karl Ágúst Úlfsson,
rithöfundur.
Helena
Sverrisdóttir,
landsliðs-
kona í körfu-
bolta, ásamt
fjölskyldu.
mynd/aðsend
Ragnheiður Gröndal, tónlistarkona. FRÉTTaBLaðIð/eyÞÓR
Hrollvekjandi jól
Karl Ágúst Úlfsson, rithöfundur
Þessi tilteknu jól fékk ég stóra og
þunga bók frá pabba og mömmu.
Þegar hún kom út úr pappírnum
þöndust út á mér augun og ég greip
andann á lofti. Þetta var bók um sögu
hryllingsmyndanna. Myndefnið var
einstaklega aðlaðandi fyrir þessi
ungu augu, ljósmyndir úr helstu
hrollvekjum kvikmyndasögunnar og
endurprentanir af plakötum frægustu
myndanna í þessari litskrúðugu sögu.
Ég held hreinlega að ég hafi haft afar
takmarkaðar hugmyndir um þessa
grein kvikmynda áður en ég opnaði bókina og alveg ábyggilega
hafði ég aldrei horft á mynd af þessu tagi, enda ekki nema fjórtán
ára. En þarna horfðu út úr blaðsíðunum stórstjörnur á borð við Bela
Lugosi, Boris Karloff og Lon Chaney og persónur eins og Skrímslið í
Svartalóni, Drakúla, Frankenstein, Úlfmaðurinn – allar helstu hryll-
ingspersónur sem festar höfðu verið á sellulósa. Og ég gat ekki lagt
bókina frá mér. Ég svaf ekki dúr alla jólanóttina, heldur stautaði mig
fram úr enskunni og punktaði jafnvel hjá mér titla á myndum sem
ég yrði fyrir hvern mun að sjá. Og þetta varð upphafið að hrollvekju-
dellu sem ég hef ekki losnað við síðan. Takk, pabbi og mamma. n
Ódauðlegt útvarpsefni framleitt
Ragnheiður Gröndal, tónlistarkona
Ein jól eru mér afar minnisstæð úr barn-
æsku. Ég hef líklega verið um sex eða
sjö ára gömul. Tilfinningin sem ég man
er að ég var gjörsamlega að andast úr
spenningi allan aðfangadaginn. Ég var
búin að vera á vappi í kringum jólatréð
til að taka út pakkaúrvalið og nánast á
barmi örvæntingar yfir því að dagurinn
liði svo hægt. Líklega hef ég svo bæði
suðað og beitt pabba þaulhugsuðum
kænskubrögðum en málin fóru þann-
ig að mér var loksins leyft að opna
einn pakka fyrir matinn. Í þeim pakka
leyndist lítið rautt útvarp með snúru-
hljóðnema og upptöku-fítus. Þetta var
þvílíka hamingjukastið og var öllum
þessum jólum varið í að framleiða við-
töl og annað ódauðlegt útvarpsefni.
Gleymi þessum jólum aldrei! n
Heilög stund sjónvarpsmessunnar
Örn Árnason, leikari
Ég var níu ára og óþolið í desember
er mér ofarlega í huga. Jólafríið
í skólanum byrjaði snemma og
megnið af mánuðinum fór í þessa
endalausu bið. Auðvitað vorum
við krakkarnir að leika okkur úti
við, bara leikir, engar tölvur eða
önnur slík stafræn afþreying. Ein
útvarpsrás en ekkert sjónvarp. Við
eignuðumst okkar sjónvarp 1968,
tveimur árum eftir að Sjónvarpið
tók til starfa. Svarthvítt, en pabbi
keypti litafilmu sem hægt var að
setja yfir skjáinn, grænt neðst,
brúnt í miðju og blátt efst. Litað
sjónvarp! Við gátum náð Kanasjón-
varpinu svokallaða og þá dundaði
maður sér við að horfa á köttinn
Felix, Bonanza, Kaftein kengúru
og fleiri æskuvini úr ameríska
hermannasjónvarpinu. Ein falleg
minning er þegar þáverandi biskup,
sr. Sigurbjörn Einarsson, kom fram
í sjónvarpsmessu um jólin og
einhvern veginn tókst honum að
laða mann að skjánum með sínum
rólega talanda og sannfæringu. Enn
þá sakna ég þessarar tilfinningar
sem kom í hjartað við að hlusta á
sr. Sigurbjörn. Heilög stund. n
Ógleymanlegir jóladagsgöngutúrar
Helena Sverrisdóttir, landsliðskona í körfubolta
Uppáhaldsminning mín tengd jólunum frá æsku minni var jóladags-
gangan með fjölskyldunni. Við fórum yfirleitt í göngutúr saman
og löbbuðum til ömmu heitinnar, sem bjó ekki svo langt frá. Hún
var alltaf tilbúin með heitt kakó ásamt smákökum og öðru góm-
sæti. Besta var þegar það hafði snjóað mikið. Ég man eftir einum
jólum sérstaklega, því það var svo ótrúlega mikill og ótroðinn snjór.
Við vorum heillengi á leiðinni en það var svo friðsælt og fallegt og
samveran með systkinum mínum og foreldrum var sú besta. Ekki
skemmdi síðan fyrir þegar við komum blaut og köld á leiðarenda að
amma beið eftir okkur með hlýtt hús, ullarteppi og dekraði síðan
við okkur. n
Ellý og Vilhjálmur sungu inn jólin
Sigga Beinteins, söngkona
Þegar ég var lítil stelpa fannst mér jólin alltaf
vera skemmtilegasti tími ársins og ef það var
snjór voru jólin enn skemmtilegri og hátíðlegri.
Hefðbundinn aðfangadagur innihélt meðal
annars hamborgarhrygg, messu í útvarpinu og
langa bið eftir pökkunum. En þarna var kvöldið
rétt að byrja. Eftir pakkana fórum við alltaf til
ömmu Siggu (Sigríðar Beinteinsdóttur eldri)
á Langholtsveginn í jólaboð. Þar var alltaf svo
fallega skreytt og jólalegt. Þau spiluðu jólatón-
list í gamla stóra plötuspilaranum og aðalplatan
var jólaplatan með Ellý og Vilhjálmi. Þegar ég
heyrði hana fannst mér jólin vera komin. Síðan
þá hefur sú plata alltaf verið uppáhaldsjóla-
platan mín.
Boðið hjá afa og ömmu var í raun eins og
jólaball. Þarna kom öll stórfjölskyldan saman
og dansaði í kringum jólatréð, amma og systir
hennar spiluðu jólalögin á píanóið til skiptis
eða fjórhent og boðið var upp á heitt súkku-
laði með rjóma, jólakökur og tertur og nóg af
konfekti. Þessi hefð hélst þangað til nokkrum
árum áður en amma lést, 2011. Þetta eru
ógleymanlegar minningar sem ég mun geyma
um aldur og ævi. nSigga Beinteins, söngkona. mynd/ÓLöF eRLa eInaRsdÓTTIR
blóðgjafirnar á árinu
19. nóvember 2021 jól 2021 42 fréttablaðið