Morgunblaðið - 12.05.2022, Blaðsíða 56

56 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 12. MAÍ 2022
Elsku pabbi
minn. Þakklæti er
mér efst í huga á
okkar kveðjustund.
Mikið er ég heppin
að hafa fengið að vera dóttir þín.
Þú varst svo hlýr og faðmlagið
þitt var það besta sem ég vissi
um. Þú varst pabbi minn og vin-
ur, traustur og hvetjandi og ég
gat alltaf leitað til þín. Ef ég var í
vafa sagðir þú mér að láta vaða, ef
ég hringdi og var í vanda eða bara
langaði að hitta þig sagðir þú „ég
fer í skóna“ og varst mættur
stuttu seinna.
Þegar ég var um 10 ára þurfti
ég að fara í smá aðgerð á eyrum.
Ég kveið því mjög og vildi ekki
fara en þú sagðir við mig: „Ef þú
ferð skal ég kaupa handa þér 13
páskaegg þegar við erum búin.“
Ég fór og eftir aðgerðina keypt-
um við 13 páskaegg. Svo fórum
við út um allan bæ og gáfum fólki
egg, frændfólki, ókunnugu fólki,
vinum og ég fékk að eiga eitt egg.
Þú kenndir mér gjafmildi og að
það er allt í lagi að líða eins og
manni líður. Maður á sína góðu
og slæmu daga. Ég fékk að róa
með þér til sjós og ég smurði heilt
samlokubrauð af samlokum með
kæfu á meðan þú fiskaðir. Þú
Gunnar I.
Guðjónsson
✝
Gunnar I. Guð-
jónsson fæddist
5. september 1941.
Hann lést 12. apríl
2022.
Útför hans fór
fram 28. apríl 2022.
passaðir upp á mig.
Það er ekki skrít-
ið að fólk laðaðist að
þér, þú dæmdir
aldrei aðra og varst
æðrulaus gagnvart
áliti annarra á þér.
Það lifði allt og dafn-
aði í höndum þér,
bæði dýr og gróður
og líka vinabönd. Þú
hafðir gaman af því
að sjokkera svolítið
og hræra í pottunum og fórst þín-
ar eigin leiðir, hvort sem var í list-
sköpun eða klæðaburði.
Málverkin þín eru jafn litrík og
þú; yfirnáttúruleg, hlý, óvænt,
gáskafull, einstök og sköpuð af
ástríðu og innri þörf. Þau voru
hluti af þinni veröld og verða allt-
af hluti af okkar veröld, yndisleg
minning um hversu heppin við
vorum að hafa þig í lífi okkar.
Þú leiddir hönd mína í gegnum
lífið og ég fékk að halda í höndina
þína á meðan þú tókst þinn síð-
asta andardrátt. Fyrir allt sem
við áttum saman verð ég ævin-
lega þakklát, fyrir allar stundirn-
ar, sögurnar, hlýjuna og allt sem
þú kenndir mér, börnunum mín-
um og Sigga.
Minning þín mun lifa í hjarta
okkar og ég trúi því að lífsglaði
andinn þinn svífi nú eins og dúfa
yfir Þingvallavatni, Ægisíðunni,
Snæfellsnesinu og undraperlum
náttúrunnar.
Bless á meðan pabbi minn.
Þín dóttir,
Ásdís Birta.
Góður félagi og
vinur Egill Ólafs-
son, fyrrverandi
slökkviliðsmaður
og slökkviliðs-
stjóri, er fallinn
frá. Við kynntumst í slökkviliði
Keflavíkurflugvallar og störfuð-
um þar saman um árabil. Egill
var mikill félagsmálamaður og
starfaði við ýmis félagsmál og
lét sig mikið varða öryggismál
og þá sérstaklega brunamál.
Hann var um árabil formaður
Landssambands slökkviliðs-
manna. Hann átti meðal annars
góð samskipti við breska
Slökkviliðsmannasambandið og
sat fundi með þeim að því er
varðaði uppbyggingu bruna-
mála.
Egill Ólafsson
✝
Egill Ólafsson
fæddist 17.
ágúst 1951. Hann
lést 1. maí 2022.
Útför hans fór
fram 11. maí 2022.
Egill var slökkvi-
liðsstjóri í Sandgerði
um árabil og starfaði
að ýmsum skóla- og
sveitarstjórnarmál-
um og félagsstörfum
innan Slökkviliðs
Keflavíkurflugvall-
ar. Hann var einnig
lengi umboðsmaður
Samvinnuferða-
Landsýnar á Suður-
nesjum en starfaði
síðast við öryggisgæslu á Kefla-
víkurflugvelli
Egill var ákveðinn og fastur
fyrir í skoðunum en var samt
alltaf tilbúinn að ræða málin.
Það var alltaf ánægjulegt að
hitta Egil því hann var alltaf
hrókur alls fagnaðar og fljótur
að slá á létta strengi og tók mik-
inn þátt í öllum félagsmálum
slökkviliðsmanna.
Kæra fjölskylda, megi Guð
styrkja ykkur á þessum erfiðu
tímum.
Guðmundur Haraldsson.
Andrés var svo
heilsteyptur og ynd-
islegur maður og
þau Jensína voru í
okkar huga hin full-
komnu hjón. Þær voru ekkert fáar
stundirnar sem við eyddum hjá
þeim sem börn og alltaf leið manni
svo vel, svo örugg, og hvorug okk-
ar minnist þess nokkurn tímann
að hafa séð þau reið, hvað þá rifist.
Það fór ekki mikið fyrir Andrési
enda hógværðin uppmáluð en
hann átti sín yndislegu augnablik.
Það er sagt að sumir tali og tali en
segi ekki neitt en hann Andrés var
akkúrat öfugt; maður tók mark á
því sem hann sagði og oft á tíðum
minnti hann okkur mjög mikið á
mömmu og Jensínu því hann hafði
einstakan húmor og mjög góð skot
sem hittu beint í mark. Man að
fyrir ekki svo löngu hitti ég þau í
Bónus, það fyrsta sem fór í körf-
una voru kleinuhringir og svo
sagði hann: „Jæja, þá er þetta
komið,“ og glotti. Þetta lýsti hon-
um svo vel.
Þau hjónin voru og eru gest-
risnin uppmáluð og alltaf þegar
við komum í heimsókn var eldhús-
borðið hlaðið kræsingum.
Já, öndvegis fólk og frábærir
foreldrar enda bera börnin þeirra
þess glöggt merki hversu gott
uppeldi þau fengu; hvert öðru
yndislegra og lík foreldrum sínum.
Andrés Sigurðsson
✝
Andrés Sig-
urðsson fædd-
ist 18. mars 1934.
Hann lést 17. apríl
2022.
Útförin fór fram
4. maí 2022.
Já úff, svo góður
maður er fallinn frá.
Elsku Jensína og
fjölskylda, við vott-
um ykkur okkar
dýpstu samúð. Megi
elsku Andrés vaka
yfir ykkur.
Ég vil gjarnan lítið ljóð
láta af hendi rakna.
Eftir kynni afargóð
ég alltaf mun þín sakna.
(Guðrún V. Gíslad.)
Hólmfríður (Fríða)
og Bragi Þór.
Kvaddur er í dag elsku tengda-
faðir minn Andrés Sigurðsson.
Í þau rúm 40 ár sem við þekkt-
umst varð okkur aldrei sundur-
orða.
Alltaf var hægt að leita til hans
með hin ýmsu smíðaverk og var
hann algjör snillingur í hvers kon-
ar smíðavinnu og eldsnöggur að
mæla allt út og vandvirkur.
Hann var sívinnandi alla daga
vikunnar. Hans áhugamál og
helstu hvíldarstundir voru að
horfa á enska boltann og þegar
sást til sólar gat hann legið í sól-
baði svo tímunum skipti.
Hann reyndist barnabörnum
sínum og barnabarnabörnum góð-
ur afi og þeim þótti afar vænt um
hann eins og okkur öllum.
Góður maður er genginn eftir
farsælt ævistarf.
Takk fyrir góða samveru og
góða ferð á næsta tilverustig
elsku tengdapabbi. Guð geymi
þig.
Rósa.
✝
Einar Þ.
Hjaltalín Árna-
son fæddist 18. jan-
úar 1928 á Hóli við
Raufarhöfn. Hann
lést á Dvalarheim-
ilinu Hlíð 28. mars
2022.
Foreldrar hans
voru Árni Pálsson,
f. 2. október 1899,
d. 17. september
1990, og Friðný El-
ísabet Þórarinsdóttir, f. 21.
mars 1903, d. 21. nóvember
1983. Einar var næstelstur í
hópi sex systkina en þau eru:
Páll Hjaltalín, f. 12. mars 1927,
d. 19. janúar 1999, kvæntur Unu
Hólmfríði Kristjánsdóttur, f. 12.
apríl 1931; Ingveldur, f. 22. des-
ber 1966 Sigurlínu G. Stef-
ánsdóttur, f. 4. desember 1939,
d. 6. október 2014. Börn Einars
og Sigurlínu eru Þórlaug, f. 4.
september 1967, og Jón Stefán
Hjaltalín, f. 7. febrúar 1970,
giftur Lorenu N. Hjaltalín, f. 17.
ágúst 1978. Stjúpdætur hans
eru Ásgerður Ingibjörg Jóns-
dóttir, f. 25. október 1961, gift
Kjartani Haukssyni, f. 6. júlí
1955, og Jóhanna Rósa
Jónsdóttir, f. 22. júlí 1964, gift
Ríkarði Guðjónssyni, f. 29.
september 1963.
Barnabörn Einars eru Einar
Már, Selma, Elvar Örn Hjaltal-
ín, sem lést árið 2020, Hildur
Rún, Borgþór, Bjarki, Arnar,
Sigurlína Rut, Stefán Hjaltalín
og Einar Hjaltalín. Einar átti
fjögur langafabörn, þau Jón
Inga, Hönnu Maríu, Emelíu Rí-
keyju og Emelíu Hrönn.
Útför Einars fór fram í kyrr-
þey að hans ósk hinn 6. apríl
2022 frá Höfðakapellu á Ak-
ureyri.
ember 1929, d. 11.
júní 2015, gift
Pálma Héðinssyni,
f. 18. júlí 1930, d. 3.
maí 2014; Þórlaug,
f. 20. nóvember
1931, d. 7. júní
1948; Hulda, f. 7.
júní 1935, d. 15.
september 1935;
Ragna, f. 16. júní
1945, gift Sigurði
Pálmasyni, f. 12.
september 1943.
Árið 1963 flutti Einar frá
æskustöðvum sínum til Ak-
ureyrar og hóf störf hjá Kaup-
félagi Eyfirðinga þar sem hann
starfaði þar til hann lét af störf-
um fyrir aldurs sakir.
Einar giftist hinn 5. desem-
Nú er pabbi farinn í sitt hinsta
ferðalag. Hann gekk mér og
yngri systur minni í föðurstað
þegar við vorum fimm og
tveggja ára en þá var mamma
orðin ekkja með tvær ungar
dætur. Við systur gátum ekki
verið heppnari með stjúpföður
og mamma með eiginmann en
hann var alltaf hlýr og traustur
og reyndist okkur ávallt vel. Eft-
ir að þau giftu sig bættust tvö
systkini í hópinn.
Þegar gesti bar að garði á
heimili okkar og börn voru með í
för var það segin saga að þau
voru strax komin til pabba, hann
var einstaklega barngóður og
börnin löðuðust að honum.
Barna- og barnabarnabörnin
nutu svo sannarlega góðs af
hjartahlýju hans en hann var
ævinlega tilbúinn til að gera eitt
og annað með þeim, spila, lesa
fyrir þau, bregða á leik og fara í
gönguferðir.
Svo var það afaísinn góði, ís-
blóm með jarðarberjasultu, sem
þau barnanna sem eldri eru
gleyma trúlega aldrei en hann
passaði alltaf upp á að eiga hann
til og eru margar skemmtilegar
minningar tengdar ísstundunum.
Pabbi var víðlesinn og átti
heilmikið af bókum. Hann hafði
gaman af að ferðast en mest
ferðaðist hann í gegnum bæk-
urnar. Ég dáðist að því hvernig
hann gat ferðast um allt land og
út fyrir landsteinana með því að
kynna sér staði og staðhætti með
lestri og gat hann lýst stöðum
sem hann hafði aldrei komið á
eins og hann hefði verið þar.
Pabbi var ótrúlega minnugur
á löngu liðna atburði og hafði
gaman af að segja sögur úr
sveitinni og víðar að, en á Hóli/
Höfða átti hann sterkar rætur
þar sem hann bjó fram á fertugs-
aldurinn og starfaði við búskap
en einnig vann hann við ýmis
önnur störf eins og smíðar og
sjómennsku. Í sveitinni myndaði
hann sterk tengsl við hestana
sína sem hann skildi við þegar
hann fluttist til Akureyrar.
Eftir að hafa búið á Akureyri
til margra ára eignaðist hann
aftur hesta og hann og bróðir
minn keyptu hesthús sem þeir
gerðu upp og var það honum
mjög dýrmætt.
Þegar við hjónin eignuðumst
sumarbústað við Skjálfandafljót
áttu þau pabbi og mamma af-
drep þar í litlu gestahúsi þar
sem þau dvöldu oft nokkra daga
í senn meðan heilsan leyfði og
nutu þeirrar náttúruparadísar
sem þar er og erum við þakklát
fyrir þann tíma sem við áttum
með þeim í sveitinni þótt árin
þar hafi verið allt of fá.
Síðustu æviárin dvaldi hann á
Hlíð þar sem honum leið vel og
naut frábærrar umönnunar á
Eini- og Grenihlíð og talaði oft
um það hve starfsfólkið væri ein-
staklega gott og hugsaði vel um
hann. Þar stytti hann sér stundir
með lestri og prjónaskap en þau
eru ófá sokka- og vettlingapörin
sem vinir og vandamenn hafa
notið góðs af í gegnum árin. Þær
voru líka allnokkrar lopapeys-
urnar sem þau pabbi og mamma
prjónuðu saman á árum áður og
ekki má gleyma húfunum fínu en
til margra ára vildi yngsta barn-
ið mitt bara vera með húfur sem
afi hans hafði prjónað.
Síðustu mánuðina leitaði hug-
ur hans æ meir á æskustöðv-
arnar og minningar um lífið þar
voru honum ofarlega í huga.
Ég kveð með söknuði og ljúf-
um minningum um góðan pabba.
Þín dóttir,
Ásgerður.
Mig langar að minnast elsku-
legs stjúpföður míns sem gekk
mér og systur minni í föðurstað
eftir að faðir okkar lést í hörmu-
legu sjóslysi við Reykjanes árið
1965. Þegar hann kom inn í líf
okkar mæðgna tók hann okkur
systrum opnum örmum og ól
okkur upp sem sínar eigin dætur
ásamt yngri systkinum mínum.
Hann var einstakur maður, ljúf-
ur, þolinmóður með mikið jafn-
aðargeð. Hann var mikill fjöl-
skyldumaður og elskaði alla í
fjölskyldunni sinni skilyrðislaust
og leitaði ævinlega eftir því góða
í hverjum og einum. Barnabörn-
in löðuðust að honum öll sem eitt
enda átti hann alltaf tíma fyrir
þau og valdi frekar að leika við
þau, spila eða fara út á leikvöll
eða göngutúr frekar en að sitja
og spjalla við fullorðna fólkið.
Áhugamál fyrir utan fjöl-
skylduna voru nokkur, m.a. var
hann með hesta, var í karlakór,
las mikið og átti nokkuð stórt
bókasafn. Hann prjónaði mikið
sokka og vettlinga og voru flestir
okkar vettlingar og sokkar
systkinanna prjónað af honum.
Mikið var ég stolt þegar ég sagði
að pabbi minn hefði prjónað
vettlingana mína því það var
fremur fátítt að pabbar prjónuðu
í þá daga. Það eru ófáir vett-
lingar og sokkar sem hann hefur
prjónað og gefið vinum og
vandamönnum. Hann prjónaði
alveg þar til heilsan leyfði það
ekki lengur. Margar góðar minn-
ingar á ég um yndislega pabba
minn sem ég geymi í hjarta mínu
og mikið verður skrýtið að fara
ekki lengur á Hlíð til að heim-
sækja hann þar sem hann dvaldi
sl. 6-7 ár við góða umönnun og
hlýju starfsfólks Eini- og Greni-
hlíðar.
Þakka þér elsku pabbi fyrir
það sem þú gafst mér og varst
mér og fjölskyldu minni. Hvíl í
friði.
Þín
Jóhanna (Hanna) Rósa.
Einar Þ. Hjaltalín
Árnason
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Elsku amma
mín. Þú valdir held-
ur betur fallegasta
daginn til að kveðja.
Þetta var fyrsti
hlýi, bjarti og sólríki dagur ársins.
Þannig minnist ég þín, hlý, björt,
með þinn dillandi hlátur og rík að
sól og fegurð.
Nóttina áður en þú kvaddir
dreymdi mig svo skýran draum,
en það var hestastóð sem stóð á
beit í haga með rauðglóandi hrauni
allt í kring sem færðist nær og nær
stóðinu. Þegar ég leit nánar á
hraunið þá voru þetta þúsundir
rauðra rósa. Á endanum runnu
rósahraunið og stóðið saman í eitt
líkt og þið afi væruð að sameinast á
ný. Þegar mamma gekk með mig
þá dreymdi þig konu sem þú
þekktir sem hét Marta. Þig
dreymdi að hún kæmi til þín með
fangið fullt af rauðum rósum og
hún lagði þær í fangið þitt. Þá viss-
irðu að ég myndi heita Marta. Þú
sagðir mömmu frá þessum draumi
eftir að ég fékk nafnið mitt og allt-
af kallaðir þú mig rósina þína.
Þegar ég svo vaknaði um morg-
uninn þá vissi ég að þú værir að
kveðja. Ég fann það svo sterkt.
Þessi sára tilfinning var ljúfsár
eins og sorgin nú, að kveðja þig á
sólríkum vordegi umlukt birtu og
að minnast þín með söknuði en
með þakklæti og kærleika yfir öllu
sem þú gafst mér.
Allar bernskuminningarnar með
þér og afa í Sigluvoginum. Rifsberj-
arunninn, sleikjóarnir í skápnum,
Agnes
Jóhannsdóttir
✝
Agnes Jó-
hannsdóttir
fæddist 19. janúar
1927. Hún lést 7.
apríl 2022. Útför
hennar fór fram
23. apríl 2022.
hámhorf á gömul ára-
mótaskaup á spólum
uppi í sjónvarpsher-
bergi. Pálmabrauð
með smjöri og osti, Al-
pen í morgunmat,
servíettusafnið sem
var eins og gull, labbit-
úr út í sjoppu að kaupa
túbutyggjó. Álftanes,
kakóið á aðfangadags-
kvöld, rommý, tenn-
urnar í glasinu, dóta-
skápurinn, Audi-inn sem ég man
enn þá ilminn af, ömmuís, fiskirönd,
páskaföndrið, prjónuðu peysurnar
og allt þar á milli. Að rifja þetta allt
saman upp tekur mig til baka og ég
verð lítil stelpa á ný.
Eftir að þið fluttuð í Efstaleitið
kom ég og litaði á þér augabrún-
irnar og þá áttum við dásamlegar
stundir saman tvær þar sem við
kjöftuðum um allt milli himins og
jarðar. Það sem ég kunni mest að
meta við þig var hreinskilni þín og
beinskeytni og þinn einstaki „kefl-
íski“ húmor.
Ég sé fyrir mér ykkur afa sam-
an í sveiflu á Borginni, viltu gefa
honum koss á kinn og eitt blikk frá
mér.
Bænina þína held ég áfram að
tileinka mér og kenna dætrum
mínum.
Trúðu á tvennt í heimi,
tign sem æðsta ber.
Guð í alheims geimi,
Guð í sjálfum þér.
(Steingrímur Thorsteinsson)
Ég mun sakna brossins þíns og
þíns hlýja faðms sem var svo gott
að knúsa. Það er svo margt sem ég
mun geyma í hjarta mínu að eilífu
elsku amma mín. Takk fyrir að
hafa auðgað líf mitt.
Rósin þín,
Marta.