Úrval - 01.02.1979, Side 69

Úrval - 01.02.1979, Side 69
6 MEÐ ÁSTARKVEDJU TIL RÚSSNESKRAR TENGDAMÖMMU hluta til stafar þetta af eðli og uppbyggingu sovéska þjóðfélagsins, þar sem flestir foreldrar verða báðir að vinna utan heimilis. Þess vegna er það í raun rússnesku ömmurnar, sem annast um heimilin og ala upp börnin. En að hluta til stafar þetta af raunalegum barnamissi ömmu fyrr á árum. Serafíma Gavrílóvna talar ekki um hið liðna, en þegar hún tekur Gregory í fangið, veit ég hvað það þýðir fyrir hana. Fyrstu mánuðina hérna sá ég bókstaflega martröðina í augum hennar. Samband ömmu og drengsins hefur líka auðgað mig, því það hefur kennt mér nokkuð nýtt um hvað það er að gefa og hvað skiptir máli, og hefur sýnt mér hve margt ég hafði tekið sem sjálfsagt. Ég vil trúa því, að amma sé ánægð hérna hjá okkur, þótt vitaskuld gæti hún kvartað undan einhverju. Ég veit að henni líkar vestræna lífið vel, ekki síst þegar hún hefur nú líka eignast dótturdóttur, lifandi eftirmynd Tönju, þegar hún var ungbarn, til að elska og annast. Hún telur vestrænt fólk óendanlega miklu hamingju- samara en hennar heimafólk. Hrifning á því, sem hún kallar „ykkar dásamlegu mannasiði” fer dagvaxandi. Henni finnast það persónulegar gjafir til hennar, þegar ókunnugt fólk segir „viltu gera svo vel” og þakka þér fyrir,” því hún man rússnesku strætin og búðirnar, sem eru eins og frumskógur þar sem allir berjast um lífsnauðsynjarnar og eru þess vegna ósjálfrátt allir fjandmenn. Þegar fólk hrósar mér fyrir að hafa tekið Serafímu Gavrílóvnu inn á heimlið, finnst mér það gera lítið úr mér. Kannski sumar tengdamæður drepi niður heimilislífið, en amma hefur fært okkur lífkossinn. Stundum horfi ég á hana fara í sína daglegu gönguferð — núna með barna- vatninn á undan sér og Gregory á þríhjóli í kring. Jafnvel að sumarlagi er göngulagið eins og hún sé að vaða snjóskafla. Og þegar ég horfi á hana skálma þarna úti, hellist væntumþykjan yfir mig. Hún er, auðvitað, sérstök. Reynsla hennar hefur verið svo sár og kröfur hennar eru svo hógværar, að í hennar augum er venjulegur, friðsamur dagur með fjölskyldunni hátíðisdagur. En eru ekki 90% minnar kynslóðar betur stödd en kynslóðin á undan? Flestar tengdamæður geta auðgað tilveru okkar með návist sinni, það er ég viss um — ekki vegna þess hvað þær geta unnið fyrir okkur, heldur með því að minna okkur á hverju við höfum úr að spila, og hve heppin við erum. ★ Vinur: ,,Hvað verður sonurþinn, þegar hann lýkur námi?” Faðir: ,,Öldungur.”
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.