Morgunblaðið - 20.04.1999, Blaðsíða 55

Morgunblaðið - 20.04.1999, Blaðsíða 55
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 20. APRÍL 1999 5{£ MINNINGAR HELGA SIGMARSDÓTTIR OG KJARTAN MAGNÚSSON + Kjartan Magn- ússon, bóndi og smiður á Mógili á Svalbarðsströnd, var fæddur í Lyng- holti í Ólafsfirði 12. febrúar 1911. Hann lést á Hjúkrunar- heimilinu Seli á Akureyri 15. apríl síðastliðinn. For- eldrar hans voru Magnús Sölvason og Halldóra Þor- steinsdóttir. Helga Sigmarsdóttir hús- freyja var fædd á Mógili 3. nóvember 1912. Hún lést á Seli 4. apríl síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Sigmar Jóhannesson og Sigurlaug Krist- jánsdóttir. Börn Kjartans og Helgu eru: Kristján smiður, kvæntur Ellen Hákansson fþróttakennara, þau eiga eitt barn og eitt barnabarn; Unnur Gígja tónlistarkennari, gift Roar Kvam tónlistarmanni og skóla- stjóra, þau eiga tvö börn; Hall- dóra Marý bóndi, gift Páli Heið- ari Hartmannssyni bónda, þau eiga tvö börn og Halldóra átti eitt fyrir hjónaband. Kjartan og Helga verða jarðsett frá Svalbarðskirkju á Sval- barðsströnd í dag og hefst af- höfnin klukkan 14. Háa skilur hnetti himingeimur, blað skilur bakka og egg, en anda, sem unnast, fær aldregi elJ að skilið. (Jónas Hallgr.) Einhvern veginn finnst manni að ástvinir manns lifi að eilífu og allt verði ætíð óbreytt. Svo er auðvitað ekki. Lífið gengur sinn gang og dauðinn er jú hluti af tilverunni. Elsku amma og afi. Við kveðjum ykkur með söknuði, en minnumst með þakklæti allra yndislegu stund- anna, sem við áttum með ykkur. Við trúum því að nú líði ykkur vel og þið haldið saman á vit nýrra ævintýra. Guð veri með ykkur. Inga Helga, Helga, Jón Aðalsteinn, Magne, Kjartan, Hulda og Ellert. Kær frænka, Helga Sigmarsdótt- ir, frá Mógili á Svalbarðsströnd, er látin. Hún kvaddi þetta jarðlíf á sól- fögrum páskadegi, jafn kyrrlátt og hljótt eins og hún lifði. Ég var smá- stelpa þegar ég kom að sunnan í heimsókn í Mógil að beiðni fóður Helgu. Hann var ekkjumaður eftir langömmusystur mína og var ég lát- in heita í höfuðið á konu hans. Mér var vel tekið í Mógili og þau heið- urshjón Helga og Kjartan eru í mín- um huga amma og afi. Amma í Mógili var mikill dýravinur og henni var blómarækt afar hugleikin. Manni virtist alltaf sem það væri sumar í stofunni hjá þeim og blóma- angan lagði um allt bæði úti og inni. Mér er efst í huga á þessari kveðjustund innilegt þakklæti til ömmu í Mógili fyrir alla hlýjuna og notalegheitin sem hún sýndi mér og mínum. Þakklæti til þeirra beggja fyrir að leyfa mér að eiga stað hjá þeim og fyrir að vera jafnmikilvæg fyrir mig og börnin mín, eins og raunveruleg amma og afi. Guð blessi minningu Helgu og gæti fólksins hennar alls. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðarkraftur mínverivörnínótt. Æ, virst mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engil, svo ég sofi rótt. (Þýð. S. Egilsson.) Sigurlaug. Kjartan afi í Mógili, var stór hluti af lífi mínu, rétt eins og ekkert væri sjálfsagðara en að hafa litlar frænk- ur konu sinnar í fóstri, ekM bara á sumrin heldur seinna árið um kring. Það var fátt sem togaði mig meira burt frá ástríku heimili foreldra minna en hugsunin um Mógil, sólina sem ávallt skein í Eyjafirði, tré- smíðalyktina og fjósalyktina af Kjartani, ekkert síður en blóma- anganina og kökuilminn, sem aldrei vantaði í bæinn. Kjartan leyfði mér að dinglast á eftir sér og fræddi mig um landsins gagn og nausynjar. Hann var upptekinn maður, hrepp- stjóri, meðhjálpari, bóndi og smið- ur, en átti þó ávallt stund fyrir fólk- ið sitt. Það er varla hægt að minnast Kjartans án þess að nefna Helgu í sama mund, svo samrýnd voru þau hjónin, og er það ljúfsárt að horfa á eftir þeim svo til samtímis yfir móð- una miklu. Maður ímyndar sér að þau leiðist hönd í hönd, afi sjáandi og amma léttfætt, laus við kuldann og veturinn inn í hið eilífa sumar. Og tónlistin hljómar, öll sú tónlist sem þeim þótti svo gott að hlusta á. Ekki síst hljómar heimilisfólksins, sem æfði sig á píanó og fiðlu, kyn- slóð eftir kynslóð. Góðri ævi góðs manns er lokið og kveð ég Kjartan afa í Mógili með innilegri hlýju, þökk og virðingu. Ég fel í forsjá þína, Guð faðir, sálu mína, því nú er komin nótt. Um ljósið lát mig dreyma og Ijúfa engla geyma, öll börnin þin, svo blundi rótt. (M.Joch.) Sigurlaug. SVEINN JÓNSSON SIGURBORG GUÐMUNDSDÓTTIR + Sigurborg Guð- mundsdóttir fæddist á Arngerð- areyri við Isafjarð- ardjúp 13. mars 1901. Hún lést 2. apríl síðastliðinn og fór útför hennar fram frá Fossvogs- kirkju 9. apríl, í kyrrþey að ósk hinnar látnu. Látin er í hárri elli ástkær ömmusystir mín, Sigurborg Guð- mundsdóttir. Bogga frænka, en svo var hún kölluð af öll- um í stórfjölskyldunni, giftist ekki og eignaðist ekki börn. Hún var samt alia tíð sem besta ættmóðír afkom- enda Valgerðar systur sinnar, er lést fyrir rúmum þrjátíu árum. Bogga frænka var einhver sú kær- leiksríkasta og gjafmildasta mann- eskja, sem ég hef kynnst. Hennar mesta gleði í lífinu var að gefa og hlúa að öðrum, gefa af sínum mikla and- lega auði og litlu veraldlegu efnum. Bogga var mikill mannasættir, sem trúði öllu því besta um alla og vildi ekki heyra neitt illt um nokkurn mann. Hún lagðrsig fram um að bæta mannlífið í kringum sig á þann hátt sem í hennar valdi stóð. Kæmi maður til hennar með dapurt hjarta, fór maður alltaf glaðari og bjartsýnni af hennar fundi. I æsku, fórum við systkinin margar ferðirnar suður með mömmu, að heimsækja ættingja og vini. Þá var það Bogga frænka sem tók okkur að sér og hafði ofan fyrir okkur á allan hátt. Amma var heilsuveil, en Bogga tók við hennar hlutverki með glöðu geði og virt- ist hafa ómældan tíma fyrir okkur þrátt fyrir langan og strangan vinnudag. Föst hefð var að fara niður að Tjörn að gefa öndunum, og síðan borðaður ís í Hh'ómskáiagarðinum. Þar naut Bogga þess að sitja innan um blómin og fræða okkur um stytturnar í garðinum og fleira. Bogga var mikil blómakona og ótrúlegustu tegundir blóma uxu og döfhuðu í litla garðinum hennar. Mannkostir hennar komu einnig vel í ljós, þar sem öll böm og dýr hændust að henni. Margir í fjöl- skyldunni, bæði fátækir námsmenn og aðrir áttu skjól hjá Boggu um lengri eða skemmri tíma. Þegar gaus í Eyjum fyrir rúmum aldarfjórðungi og allir urðu að flýja heimili sín, þá leituðum við til Boggu frænku. Hún tók okkur opnum örmum, gekk úr rúmi fyrir okkur og hjá henni í litla húsinu á Njálsgötunni dvöldum við í góðu yfirlæti, fjögurra manna fjöl- skylda, fram á vor að fest voru kaup á íbúð. Bogga frænka hefur nú verið lögð til hinstu hvílu við hlið fóður míns og móður, sem létust langt um aldur fram. Bogga og mamma voru alla tíð mjög nánar og miklar vinkonur og mátu hvor aðra mikils. Bogga sakn- aðijiennar mikið. Ég vil fyrir hönd fjölskyldu minn- ar votta mínum elskulegu móður- systrum og mönnum þeirra dýpstu samúð og þakka þeim fyrir alla um- hyggjuna við Boggu frænku. Hvíl í friði, elsku Bogga frænka, og hjartans þökk fyrir allt og allt. Þín Valgerður M. Handrit afmælie- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disk- lingur fylgi útprentuninni. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa, öðru nafni ÐOS-textaskrár. Ritvinnslukerfin Word og Wordperfect eru einnig auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til blaðsins i bréfasíma 569 1115, eða á netfang þess (minning@mbl.is) — vinsamlegast sendið greinina inni í bréfinu, ekki sem viðhengi. Nánari upplýsingar má Jesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal- línubil og hæfilega línulengd - eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnar- nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum. Blómastofa Friðjtnns Suöurlandsbraut 10, 108 Reykjavík, sími 553 1099. Opið öll kvöld til kl. 22 - einnig um helgar. Skreytingar fyrir öll tilefni. Gjafavörur. + Sveinn Jónsson vélstjóri fæddist á Hlíðarenda í Olf- usi 8. febrúar 1917. Hann lést á Hrafn- istu 3. apríl síðast- liðinn og fór útför hans fram frá Bú- staðakirkju 16. apr- íl. Sveinn Jónsson vél- stjóri er fallinn frá. Vélstjórastéttin og þá kælimenn sérstaklega hafa misst úr sínum röðum mikinn frumkvöðul kæliþróunar á íslandi. Óhætt er að segja að margir fær- ustu burðarásar verkþekkingar kælifyrirtækjanna í dag séu mótað- ir af handbragði hans. Sveinn var lærður vélstjóri frá Fiskifélagi ís- lands og vann sem vélstjóri til sjós á skipum Vestmanneyinga, en hann var uppalinn í Eyjum. Þegar hafin var uppsetning kælitækja í Mjólk- urbúi Flóamanna varð til sú starfs- stefna í lífinu er hann fetaði dyggi- lega til dánardags. Hann stofnsetti og rak síðar eitt af stærstu kælifyr- irtækjum landsins í áratugi, kæh- verkstæði Sveins Jónssonar. Sveinn fylgdist mjög vel með öll- um nýjungum í kætifaginu og las bækur og tímarit um allt er að gagni mætti koma. Hann kenndi einnig kælitækni við Vélskóla ís- lands. Félagsstörf Sveins fyrir vél- stjóra voru mikil, hann var stéttvís með afbrigðum og stoltur af að vera vélstjóri. Ég kynntist Sveini ekki fyrr en haustið 1975. Ég var þá nemandi við Vélskólann í Reykjavík. Ekki gekk alttof vel að innbyrða þurr tormelt kælifræðin í skólanum. Sá ég í hendi mér að utanaðkomandi hjálp og það að koma puttunum í „dótið" væri lykillinn að brúkhæfum tötum á vorspjaldi Vélskólans. Það gekk eftir, Sveini tókst hið ómógulega. Þar sem vinna mín hjá Sveini fór aðallega fram á kvöldin og um helg- ar náði ég lítið að kynnast einfaldari störfum í minna magni á verkstæði hans. Að nokkru leyti var þetta líkt og að nálgast verkefnin ofan frá. Kvöld- og helgarvinnan með Sveini gat nefnilega oft verið fólgin í betrumbótum á þegar starfandi kerfum eða við bilunargreiningar sem aðrir höfðu ekki leyst. Þetta voru því fyrir mig stór skref sem illa tengdust þeim grunni þekkingarlega er ég stóð á. En allt leystist þetta farsæl- lega. Sveinn var ein- stakt tjúfmenm og jafnaðargeðið slíkt að þrátt fyrir að allt væri á iði og uppíloft í stór- um verkum i kringum hann var eins og hann missti aldrei sjónar á hvernig gera bæri hlutina. Það var ekki fyrr en seinna að ég áttaði mig á því að langar vinnustundir kvöld og helgar voru auðvitað framhald á fullum vinnudegi hans með mönn- um sínum. Vinnusemi Sveins og áhugi var hreint með eindæmum. Seinna þegar ég gerðist starfsmað- ur hans af alvöru kynntist ég ótrú- legri greiðasemi hans við menn er áttu í basli með kæhkerfi sín. Áttu margir þeirra enga peninga til að greiða fyrir þjónustu, og voru að brasa við viðgerðir sjálfir. Gleymd- ust þá allir reikningar, bara leysa málið. Það segir sig sjálft að Sveinn og fjölskylda varð ekki efnislega rík, á vinnu manns sem áleit það skyldu sína að leysa vandamál samferða- manna sinna fyrst og fremst en líta síðast til eigin þarfa. Ég kynntist börnum Sveins og Esterar eiginkonu hans í gegnum störf þeirra hjá fyrirtækinu. Þau eru vandaðir og vel gerðir einstak- lingar sem eru foreldrum sínum til mikils sóma. Ekki get ég skilist svo við að kveðja minn gamla húsbónda og vin að ég minnist ekki Esterar eigin- konu Sveins. Það er sagt að á bak við mikinn framkvæmdamann standi vel gerð kona. I öll þau skipti sem ég kom á heimili þeirra hjóna að leita eftir bókum, fróðleik, já, eða í vinnusnöpum var tekið alveg ein- staklega vel á móti mér af Ester. Vinarþel þeirra hjóna og barna í minn garð og minna verður seint fullþakkað. Nú að leiðarlokum Sveins vil ég þakka honum allt gott. Ester, Ólaf- ía, Haukur og Jón, ykkur og fjöl- skyldum ykkar bið ég blessunar Guðs í sorg ykkar. Þór Sævaldsson og fjölskylda. * t Þökkum innilega öllum þeim, sem sýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og útför KRISTMUNDAR SÖRLASONAR frá Gjögri, Strandasýslu. f 1 n Fyrir hönd aðstandenda, A / Addý Guðjónsdóttir, Ólafía Guðrún Kristmundsdóttir, Kristmundur Kristmundsson, Ólafur Sörli Kristmundsson. t Við þökkum öllum þeim, sem sýndu okkur samúð, hlýhug og vináttu við andlát og útför elskulegrar eiginkonu, móður okkar, tengda- móður og ömmu, KRISTÍNAR AXELSDÓTTUR, Álfhóli S, Húsavík. Reynir Jónasson, Jakobína Reynisdóttir, Kristinn Jónsson, Jónas Reynisson, Brynja Björgvinsdóttir, Oddfríður Dögg Reynisdóttir, Magnús Hreiðarsson, Axel Reynisson, Jóhanna Guðjónsdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. J
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.