Skírnir - 01.01.1845, Side 24

26
þjóbar sögu, [>arf roaður aS fiekkja þjó&lífife,
einsog það er í landinu, ótíhörgul; [>ví þjóðsagan
er sko&un og lýsíng á öllti þjófelífinu. jtjóSviljinn
og stjórnarliættiruir, og [>eir hlutir, er f,yrr voru
taldir, gera jafnan raest aS verknni 1' hvörri þjófe-
sögu, cinsog áSur var ávikife; en til [>ess að geta
[>ekkt [>á til hlýtar, þurfa meun afe þekkja alla [>á
liluti er að þeint lúta og beiua [>eim stefnur; en
þafe eru eiiikunt þjóSeruiS, lega landsins og lands-
lagiS, lands og sjáfar ko^tir og ókostir, fjár- og
fólksafiinn t landinu, mentun og knuátta manna
áme&al, og ýmisligt fleira er lætur sig í Ijósi í
fyrirtækjum og störfum manna. þ>ótt her sfe eigi
kostur á afe fara umþetta fleirum orSurn, eSa skíra
frá öllu því er hfer hefur verife ámynnst greiniliga,
sökum þess aS yfir allt verður stuttliga að fara í
ritlíng þessum, liefur oss þó ekki vyrðtst óþarfi
að drepa á slíka hluti, til þess að benda nlþýðu
á, hvað þaS se, er að voru áliti, einkiim er t'hugun-
arverfet þegar menn vilja skoða og skilja einhvörja
þjóSsögu. þessunæst skulum vfer geta ens mark-
verSasta, er til umræða hefur komið í málstofun-
um áhrærandi utanríkismálefni eða vifcskipti Breta
við aðrar þjóðir.
I fyrra vor, (1844), þá er tí&indi þau spurfe-
ust a&Frakkar hefðn herútbúnaS á hendur keisar-
auum í Marokkó-ríki, varfe í málstofum Breta
tilrætt um hvört slíkt eigi rayndi vera ískyggiligt
og draga illann dilk eptir sfer fyrir verslun þeirra
í Suðurálfunni, og löndura þeim, er liggja í grend
viS MiSjarSarhafiS, og vífear; því öllum þókti
aufcsætt vera, að, ef Frakkar næ&u Tanger, er