Skírnir - 01.01.1845, Qupperneq 25

27
liggúr gagnvart Gibraltar gunnantil við Njörfasund,
og settu þar lieriib, rayndi þeira veröa liægt fyrir
aÖ stemma stiga fyrir skipaferfcura ura Njörfasund ;
og legfcu þeir undir sig land það af Marokkó-ríki,
er liggur við sjófarsífcuna, rayndi verða hætt við
að þeir boluðu aðrar þjófcir frá allri verslnn í
ríkinu, einkura Breta, er [>ar höfðu raeiri kaupskap
enn aðrar þjóðir; myndi verslun og veldi Frakka
á þann hátt aukast meira enn góðu hófi gengdi,
og almennur friður í Norðurálfuiiiii verða á valtari
fótura enn áírar. Jóni Bussel, er einna fyrst
vakti rnáls á þessu, þókti verslun Breta vera all-
inikil hætta búin, ef Frakkar næðu þar föstum
fæti; æskti hann að flróbjartur skírði mönnum
frá hvört Frakkar hefðu slíkt í hyggju, og væri
svo, þá bæri brýna nauðsyn til að gyrða fyrir
það; enda ætti keisarinn í Marokkó-ríki, er í margt
ár hefði verið góður vinur Breta, skilið að þeir
veittu hönum lifc ef í harðt slægi, og létu eigi
aðrar þjóðir gánga á hönura. Ilróbjartur svarafci:
afc Frakkar myndu það eina aðhafast er Bretum
væri engin hætta búin af í nokkra staði; hefðu
þeir skírt Bretura frá fyrirætlun sinni útí æsar;
en hann kvafc það eigi henta afc greina rnöniiuni
gjörr frá því afc svo stöddn. Lesendura Skírnis
er kunnugt að hershöffcíngi Frakka í fyrra svipti
Póraöru, drotníngu á Félagseýunum, völdum, og
aðFrakka konúngur ekki samþykkti gjörðir hanns,
þarefc hann hafði gért þetta án vilja og vitundar
stjórnarinnar, heldur gaf drotningu aptur völdin,
og skyldu Frakkar eptir sem áður haldayfir lienni
vernd sinni. Skal frá þessu gjörr verða sagt i