Skírnir - 01.01.1845, Side 68

70
í rauninni ekki vera annað enn heimskulig kapp-
gyrni úr Frökkum; en hermálefnastjóri marskálkur
Soult og Odillon Barrot mæltu þar ímóti í ákefð,
sögðu fieir að Frakklands sæmd væri í veði, og
því brýnari nanðsyn bæri til að láta féð af liendi
sem Frakkar þegar væru koinnir í stríð við Mar-
okkó-ríki; og þá atkvæða var leitað um málið urðu
173 atkvæði fleiri með því enn móti. þvínæst var
ræfct um uppástúngu þá: at leggja skyldi til rúma
4 hundr. þús. rdd. til að endurbæta hafnir við
Frakkland; leitst flestum það vera mjög áríðandi;
en ekki kom öllum saman nm^ hvörnig endurbót-
unura skyldi haga; einn vildi láta bæta allar hafnir
jafnvel; en aunar sagði: að þær hafnir ætti mest
af> bæta, er mestum arði svöruðu; nokkrir vildu
ekki láta verja svo miklu fö til að stækka og bæta
Marseliuborgar liöfn, sem stúngið Iiafbi verib uppá;
en aðrir sögðu að aldri væri of miklu fe varið til
hafnar þeirrar, því liún væri en mesta höfn er
Frakkar ættu við Miðjarðarhafið; á mánuði hvörjum
kjæmu þángab fullt 7 hundruð skip, og venjuliga
lægju þar 6 hundruð skipa fyrir akkerutn; ættu
menn því að gera hana eins góða og höfnina við
Möltu og aðrar þær er bestar eru í heimi. Upp-
ástúngau var þvínæst samþykt, en um mátann
livörnig endurbótunum skyldi Iiaga varb eigi full-
ræbt. A seinni árum hafa Frakkar, líkt og enar
aðrar voldugu þjóbirnar, lagt margar járnbrautir
um þvert ogendilángt landið, þvi meun eru komnir
að raun um að þær eru elnhvör en helsta stytta
verslunarinnar, sér í lagi ennar innlendu; því ura
járnbrautir géta menn bæbi flutt lángtnm meiri