Skírnir - 01.01.1845, Side 83

85
16da júnímánaðar. Dag 3dja júlimánaSar refeust
Marokkúmenn ennþá á Frakka, en biðu enn sem
fyrr allraikinn úsigur. Um þessar mundir ritaði
Bugeaud keisaranum og hershöftíngja hanns bréf
og kvaSst vilja fá fullnægju fyrir þær árásir,
er Marokkúmenn hvað eptir annað höfðu veitt
Frökkum; ella kvaðst hann eigi inyndi þola að
þeir lengur træðu illdeilur við Frakka. En
hann fekk þau svör: ab slíkt væri herliðiuu að
kenna, hefðu kershöfbíngjarnir eigi getað haldib
því i skefjum. Sá hann bert ab svör þessi
ekki voru annað enn diguryrði og vífilengjur.
Ameðan þetta gérbist, kom prinzinn af Joinville
raeð flotann til Suðurálfunnar, og var hönum skipað
að halda kyrru fyrir með hann úti frá Tanger,
þar til svör kjæmu frá keisaranura uppá bréf þau
er stjúrniu liafbi ritað hönum, og áhrærðu þá
friðarkosti er Frakkar vildu géra hönum; en
kjæmu engiu svör frá hönum fyrir dag 4da augúst-
mánaðar, kváðust Frakkar þá myndu ráðast á
Tanger. A þeim seinasta degi, er ákveðinn var,
komu og svörin; vildi keisarinn þá selja Frökkura
í hendur hersliöfðíngja þá, er ráðist höfðu á þá
að fyrra bragði, og reyna tii að reka Abd-ei-
Káðer burt úr riki sínu, með þeim skilmáium að
Frakkar sviptu Bugeaud völdum og lemdu hann
með lurkum! en eigi minntist keisarinn eitt orð
á það er Frakkar meðal annars höfðu æskt: að
liann léti her sinn liverfa burt frá landamær-
um þeirra. Með því konúngssyni þúktu svör
þessi únúg og ískyggilig, leitst hönum úrað að
fresta lengur atlögunni. Dag 6ta augústmánabar
túk hann að skjúta á Tanger, en hlífði þeim