Skírnir - 01.01.1845, Qupperneq 113

115
vald til að setja dómendur þá frá enibættum, er
hönum litist, og eigi værn í öllu að skapi stjórn-
arinnar; og f)ó þetta lagaboS kjæmi frá drotníngu,
vissu allir að Kabral var pottur og panna í þvf,
og vildi á [jann hátt búa sera bezt um sig og
styðja konúngsvaldið. Eigi leið heldur á lautigu
fiartil umkvartanir yfir fiessu komu fyrir drotn-
íngu, bæði frá dóinendastettinni og fleirum enum
æðstu embættismönnnm. Einn af fieim var her-
loginn af Palmella, er drotníng bar mikið traust
til; let hann hana skilja að fijóðin fiví aðeins væri
óánægð að iagaboðið væri ránglátt, og væri slík
óáuægja hættulig fyrir stjórnina, er aðeins þá
Jiyrfti að vera hrædd um sig fiegar hún beitti
rángindum; og fietta sannaði hann meb orðum
Loðviks Frakka konúngs: hefði hann einusinni,
fiá er hertoginn var staddur í Parísborg og fiar var
ókyrrlátt, sagtviðhann ab óeyrðir fiessar lægu sér
í léttu rúmi og væru alls ekki hættuligar, sökum
fiess að hann í engu hefði vikið frá lögunum eða
hallað rétti þjóðarinnar. Fiigi að síður vildi eigi
drotníng tilslaka eða taka aptur lagaboðið, ogvoru
fiað ráð Kabrals og annara ráðgjafa. Að undan-
förnu höfðu þeir Kabral lengi látið fulltrúajiíngið
dragast úr hömlum, til þess að komast hjá að
ráðfæra sig við fulltrúana; en er óánægja þjóðar-
innar fór dag vagsandi, sáu fieir að eigi myndi
annað henta enn að kveðja menn til þíngs; áttu
menn að koma þángað dag 30ta septembermán-
afcar. Um leið og þeir Kabral gérðu þetta heyr-
um kunnugt, rituðu þeir þeim af fuiltrúunum, er
vinir þeirra voru, og báðu þá að veita sér slíkt
8*