Skírnir - 01.01.1845, Side 174

176
pareÖ haiin rill öllum þegutim sinum vel. Af
þessum rökuin muu |>aö koma að konúiigur tiÖum
er seiun á að veita [>eim bænir [>eirra. — I ár
hafa fulltrúar úr rikinu setið á [>jóð[>ingunum og
ræðt [>ar að vanda uin rikisins gagn og nauð-
synjar; og skal her aðeins enns helsta af f>ví verða
getife. A [n'iigiiiu i Ilróarskeldu stakk maður sá,
er Algreen-Ussíng nefnist, uppá að fulltrúar bæðu
konúng 11 in, að hann með berum orðum gerfei ]>cgn-
ura siuum kunnugt að konúngsrikið Danraörk og
hertogadæmin Suðurjótland (Slesvík), Holsetuland
og Láenborg éigi verði afeskilin, en gángi í erfdir
sarnkvæmt ákvörðunum konúngalaganna. Gerfeu
allir góðaun róm að uppástúngu þessari; en áður
enn ákveðið var að biðja konúng |>ess, er nú var
getið, var lengi ræðt um [>að. Sögðu menn að
til [>essa bæri brýna nauðsyn [>arefe mikil hræfesla
og kvíði væri í [>jóðinni fyrir að hertogadæmin
raeð timanum losnuðu frá Daumörku, einsog ilokkur
manna, er á þjóðverska túngu mæla bæði á IIol-
setulandi og Sufeurjótlandi, vill. Vilja menn þessir
að hertogadæmin gerist riki útaf fyrir sig, og að
Sufeurjótland verði nánara tengt við Iiolsetuland
sem ásamt Láenborg er í enu þjóðverska ríkja-
sainbandi, og komist inni samband þetta; segja
þeir að hertogadæmin, einkum Holsetuland , geti
eigi að rettu lagi lengur verið áfast við Danmörk
enn ámeðan kallleggur ennar nú ríkjandi kon-
úngsættar ráði rikinu; þykir þeira og afe Danir
vilja bola út þjófeverskri túngu og þjófcerni á Sufc-
urjótlandi. Hafa þeir og Dauir útaf þessu og
fleiru átt i miklu þrasi saman uppi mörg ár. Gn