Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1897, Qupperneq 18

Eimreiðin - 01.09.1897, Qupperneq 18
ógleymanlega misboðið henni. Enda efaði öldungurinn að hann segði sjer satt. — En —en— »fremur að letja en hvetja.« Hvað ætlaði þetta að verða? — »Dul« — »dul« hvað gat það verið! — Af »Hlíðarættinni.« Drottinn minn góður! — Það hafði hún aldrei heyrt áður. — Verið leynd því? — Holds-veiki — h-o-l-d-s—v-e-i-k-i —, — æ-t-t-a.r--------f-y-l-g-j-a. — O, — þú — eilífi guð!-------------- Hún hneig áfram; brjóstið svall á grindurnar. Höfuðið seig niður með þeim að framanverðu, og það teygðist næstum eins mikið úr hálsinum, eins og líkaminn væri á gálga. Annar hand- leggurinn var fyrir innan grindurnar og hjelt líkamanum frá að steypast fram yfir þær og falla ofan á kirkjugólfið. Hún varð ná- bleik, eins og blóðið hefði staðnað 1 hjartanu og lungunum. Hreyfingaröfl og tilfinningar hennar hurfu gersamlega. Ógurlegt farg lagðist yfir hana. Eitt augnablik hjelt hún, og skyldi allt, sem presturinn sagði. En svo, en svo vissi hún ekkert um sig. Þegar feðgarnir gengu inn í kirkjuna, hafði hurðin ekki fall- ið í grópin. Um sólsetrið og eptir það fór kveldsvalinn að smá- vaxa og loptið að kælast meira og meira af næturkulinu, sem óð- um rak í burtu hið glóðþrungna, sólhitaða dagslopt. Næturkulið leið inn um dyrnar, inn með loptinu neðanverðu, tók þverstefnu beint upp með loptskörinni og á náhvíta andlitið, sem hjekk nið- ur með grindunum. Súgurinn smá-herti á sjer, en fór einlægt sömu leiðina, beint á dauðbleika andlitið, klofnaði, hljóp hoppandi út af því, og aptur með báðum kinnunum, um hálsinn og kom svo saman 1 hnakkanum, undir gulllitaða hárinu; lypti á alla vegu hárendunum, sem stóðu út úr hinum digru, þungu, fljettingum; hljóp svo ofan beran hálsinn og undir hálsmálið. Og einlægt barðist súgurinn harðara og harðara á þessu leiksviði sínu, kaldari og kaldari. Loks, — loks fóru lífsöflin að rumskast. Fyrst kom ofurlítil stuna, svo hreyfingar fleiri og fleiri. — Hún reisti sig við — langt og þungt andvarp. — Kendi sárt til fyrir brjóstinu. — Eptir dálitla stund gat hún staðið upp; hún studdi sig við stólana við stigariðið, komst út úr kirkjunni og inn í herbergið sitt. Hugsunin var ósamstæð og á flugi. Einhver voðaleg ókyrð kom yfir hana; blóðið hamaðist sjóðheitt og svellandi fram og aptur um líkamann. Hún gat ekki setið kyr. Hún gekk um herbergið harðara og harðara. Hún hafði hvorki vald á sál nje líkama. En hæst, lang hæst af öllu glumdi 1 eyrum hennar: Holdsveikin holdsveikin,--------er kynfylgja ættarinnar — »Hlíðarættarinnar.« —
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.