Morgunblaðið - 04.04.2002, Blaðsíða 41

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 4. APRÍL 2002 41
Elsku Maggi frændi, núna ertu
farinn. En minningin um góðan og
skemmtilegan frænda lifir með okk-
ur. Fyrsta minning mín um þig var
þegar ég var lítil stelpa í Ási og þið
Nonni léku ykkur með mig, kitluðuð
mig og létu mig þefa úr neftóbaks-
dósinni hans afa og svo hlóguð þið,
en tókuð mig síðan í fangið og kysstu
mig, þið voruð svo góðir við litlu
frænku.
Leið þín lá síðan til Reykjavíkur í
hárgreiðslunám og þú opnaðir þína
eigin hárgreiðslustofu og allt gekk
vel hjá þér og við frænkurnar úr
Eyjum litum svo upp til þín, okkur
fannst þú svo flottur.
Þitt böl var áfengið, þú vissir það
sjálfur og reyndir hvað eftir annað
að sigrast á Bakkusi, en gekk misvel.
Þegar þú varst laus frá honum gekk
þér allt í haginn, eignaðist fallegt
heimili svo um var talað. Þú hafðir
svo gaman af því að elda góðan mat
og bjóða ættingjum og vinum heim
til þín, þar sem mikið var spjallað og
hlegið. Þú hafðir svo mikla leikræna
hæfileika og þið Hrafnhildur systir
nutuð ykkar saman í hlátrasköllum
okkar.
Það var svo gaman að vera nálægt
þér, þú hafðir svo létta lund og hlóst
svo innilega. Maggi manstu í mat-
arboðinu hjá Guðmundu systur, þeg-
ar hún bar fram amerísku ostatert-
una með rjómanum „undir, yfir og
allt í kring,“ og við grétum úr hlátri,
þá var sko gaman, sem oftar.
Fyrir þremur árum þegar Bene-
dikt fermdist hjálpaðir þú honum að
velja sér ritningarorð, þú sagðir að
þau væru í miklu uppáhaldi hjá þér,
sem er úr Filippíbréfi 4. kafli 13
vers. Allt megna ég fyrir hjálp hans,
sem mig styrkan gjörir.
Elsku Maggi frændi, ég vil þakka
þér fyrir allar stundirnar sem við
áttum saman.
Hvíl þú í friði.
Jóhanna frænka.
Þegar ég kynntist Hrabbý konu
minni fyrir um sautján árum, komst
ég fljótlega að raun um að einn
frændi hennar skipaði óvenju stóran
sess í lífi hennar og hafði gert allt frá
því hún var að alast upp sem lítil
stúlka í Vestmannaeyjum. Tók ég
sérstaklega eftir því hve henni þótti
óskaplega vænt um þennan mann.
Maður þessi var Magnús Torfi Sig-
hvatsson. Síðar átti ég sjálfur eftir
að kynnast þessum ljúfa dreng af
eigin raun og þá skildi ég vel ástæð-
ur þess hvers vegna Hrabbý þótti
svona vænt um hann.
„Maggi frændi“ eins og við köll-
uðum hann ávallt á okkar heimili,
var sérstaklega mikið ljúfmenni og
hvers manns hugljúfi, enda vina-
margur í gegnum lífið. Maggi var
laghentur mjög og má með sanni
segja að hlutirnir hafi leikið í hönd-
unum á honum. Hann var lærður
hárgreiðslumeistari og þótti frábær
MAGNÚS TORFI
SIGHVATSSON
✝ Magnús TorfiSighvatsson
fæddist í Vestmanna-
eyjum 19. ágúst
1944. Hann lést á
heimili sínu í Reykja-
vík 20. mars síðast-
liðinn. Magnús var
næstyngstur í hópi
11 systkina. Systkini
hans eru: Kristjana
Valgerður, f. 2. októ-
ber 1926, Guðríður
Kinloch, f. 31. des-
ember 1927, Haukur,
f. 25. október 1929,
d. 3. september 1991,
Margrét, f. 28. júlí 1931, Bjarni, f.
2. desember 1932, Sigurður Arn-
ar, f. 6. ágúst 1934, Guðbjartur
Richard, f. 10. janúar 1937,
Hrefna, f. 23. júlí 1939, Sighvatur,
f. 30. júní 1942, d. 26. mars 1955,
og Jón, f. 25. maí 1946.
Magnús var ókvæntur og barn-
laus.
Útför Magnúsar fer fram frá
Landakirkju í Vestmannaeyjum í
dag og hefst athöfnin klukkan 14.
fagmaður í því fagi á
sínum yngri árum og
rak hárgreiðslustofu í
nokkurn tíma. Maggi
var afburða kokkur og
fengum við fjölskyldan
að kynnast hæfileikum
hans á því sviði af eigin
raun, því ófáar eru
stundirnar sem við höf-
um átt saman með hon-
um í matarboðum, ým-
ist heima hjá honum
eða okkur. Var þá ekk-
ert til sparað með
steikinni. Og stundum
héldum við Pizzaveislu
saman og þá var mikið af ís á eftir
með öllu tilheyrandi.
Við fjölskyldan höfum búið í ná-
grenni við Magga síðustu ár, frá því
hann eignaðist íbúðina sína í Grýtu-
bakkanum. Eins og honum var lagið
tók hann heimilið og garðinn í gegn,
lagaði og betrumbætti eftir eigin
höfði, því Maggi var mikill fagurkeri
og lagði mikið upp úr því að hafa fal-
legt í kringum sig, en ekki endilega
dýra hluti, því hann bjó hlutina oft til
sjálfur, hvort sem það voru lampar,
myndarammar eða annað sem hann
vantaði, enda var hann óvenju út-
sjónarsamur og nýtinn. Ekki vafðist
fyrir honum að búa til páskaegg ef
svo bar undir og býr Pálmar sonur
okkar vel að þeirri kunnáttu sem
honum var látin í té fyrir nokkrum
árum þegar Maggi bauð honum að
koma til sín einn eftirmiðdag og læra
þá list. Það voru slíkar stundir með
Magga sem voru svo gefandi, því
hann gat verið svo skemmtilegur og
nærvera hans þægileg, svo ekki sé
minnst á húmorinn. Maggi gat verið
mikill húmoristi þegar sá gállinn var
á honum. Hrabbý kona mín minnist
margra verslunarferða með Magga í
Ikea og aðrar búðir, þar sem þau
voru að leita eftir skrauti á heimilin
sín og var þá oft mikið hlegið og
húmorinn fékk að njóta sín.
Maggi var tilfinninganæmur mað-
ur og óvenju næmur á líðan sam-
ferðamanna sinna. Ekki fór það
framhjá okkur hversu mikið hann
elskaði foreldra sína enda höfðu þau
alið hann upp við ástríki og hlýju og
gert allt sem í þeirra valdi stóð til að
honum farnaðist sem allra best í líf-
inu. Sama má segja um systkini
hans. Þau hjálpuðu honum og
studdu hann þegar á bjátaði í lífs-
göngunni, því ósjaldan dró ský fyrir
sólu í lífi Magga. Alkóhólisminn
fylgdi honum eins og skuggi í gegn-
um lífið. Stundum náði Maggi að
vera allsgáður í nokkur ár samfellt
en því miður þá féll hann alltaf aftur
fyrir lævísum brögðum Bakkusar.
Fjölmargir ættingjar hans og vinir
aðstoðuðu hann og studdu í brátt-
unni og erum við þess fullviss að
Maggi kunni vel að meta þann
stuðning, því hann var sjálfur hjálp-
samur og mátti ekkert aumt sjá.
Maggi var trúaður maður og leitaði í
trúna á erfiðum stundum í lífi sínu.
Oft held ég að hann hafi fundið frið í
sálu sinni, því á góðu tímabilunum í
lífi hans var hann glaður og sáttur
með lífið og tilveruna. Við fjölskyld-
an viljum þakka S.Á.Á. og ekki síst
Þórarni Tyrfingssyni lækni á Vogi
fyrir alla þá aðstoð og skilning sem
Magga hefur verið sýndur í gegnum
tíðina. Einnig því góða fólki sem ráð-
ið hefur ríkjum hjá Samhjálp síðustu
ár.
Sendum við systkinum hans og
öðrum ættingjum og vinum okkar
innilegustu samúðarkveðjur. Megi
minningin um þennan góða dreng
lifa. Biðjum við algóðan Guð að varð-
veita hann að eilífu.
Guðmundur, Hrafnhildur.
Augun mín og augun þín
ó! þá fögru steina.
Mitt er þitt og þitt er mitt,
þú veist hvað ég meina.
(Vatnsenda-Rósa.)
Elsku vinur minn, sorgin nístir
hjarta mitt. Á stundum fórum við
með vísukorn og þessi vísa Vatns-
enda-Rósu var í miklu uppáhaldi
ásamt mörgum öðrum. Við áttum
svo ótrúlega margt sameiginlegt,
enda var sko enginn lognmolla er
ljónin fóru af stað. Það lék allt í
höndum þínum. Hvort sem var járn
eða gler eða annað efni. Enda féll
þér sjaldan verk úr hendi. Laugar-
daginn áður en þú kvaddir þetta líf á
jörðu hér vorum við á kafi í búta-
saumi. Þú gerðir skabalonin, þrædd-
ir og straujaðir.
Elsku Maggi minn, þú hafðir svo
frábæra kosti til að bera, og orðið nei
var ekki til í þínum orðaforða. Oft
skammaði ég þig fyrir að fólk of-
notaði góðsemi þína sem ekki kom
við hjá þér á erfiðum tímum. Þú
varst svo mikil félagsvera og mann-
vinur.
Minningarnar eru svo margar og
spanna yfir tuttugu ár. Við vorum
eins og hugur og hönd. Þegar þú
varst kokkur í Hlaðgerðarkoti og ég
var aðstoðarmanneskja þurfti ekki
orðin til, þú lagðir allan þinn metnað
í hollan og góðan mat, og ekki nóg
með það, þú varst í gróðursetningu
trjáa og þar er trjálundur sem þú
settir niður sem nú heitir Torfalund-
ur. Ég minnist þess með gleði er við
vorum stödd á Arnarhóli og horfðum
á flugeldasýningu sem var engu lík
og rápuðum um bæinn. Skoðuðum
Þjóðmenningarhúsið þótt það tæki
okkur tvo tíma að komast úr mið-
bænum. Okkur leiddist ekki því að
nóg var um að tala. Þú varst fag-
urkeri, heimili þitt var til fyrirmynd-
ar og smekkvísi þinni ekki með orð-
um lýst. Allt skyldi vera „spic and
span“ eins og þú orðaðir það. Mér er
það mjög minnisstætt er þú dvaldir
vikutíma hjá okkur Ingimundi, ég
var í hörku vinnu á þeim tíma. Er
heim var komið varst þú búinn að
fægja og pússa, maturinn til staðar.
Allt gljáfægt. Já, vinur minn, minn-
ingarnar eru margar. Við gengum
saman gegnum súrt og sætt. Ég man
það góða, hitt er liðið því fær enginn
breytt. Þú varst hissa á dánarstund
þinni er ég og Ómar komum að þér.
Samt var friður yfir ásjónu þinni. Ég
veit að vel hefur verið tekið á móti
þér af þeim sem á undan eru farnir.
Elsku Maggi minn, hafðu þökk
fyrir allt og allt og Guð þig geymi.
Aðstandendum votta ég samúð
mína og kveð þig.
Lífið hefur hendur kaldar,
hjartaljúfur minn.
Allir bera sorg í sefa,
sárin blæða inn.
Tárin falla heit í hljóði,
heimur ei þau sér.
Sofna vinur, svefnljóð
meðan syng ég yfir þér
Þreyttir hvílast, þögla nóttin
þaggar dagsins kvein.
Felur brátt í faðmi sínum
fagureygðan svein.
Eins og hljóður engill friðar
yfir jörðu fer.
Sof þú væran, vinur,
ég skal vaka yfir þér.
(Kristján frá Djúpalæk.)
Þín vinkona
Elfa Björnsdóttir.
Hvað er gull og gæfa sem gefur veröld þér
ef gleymir þú að hugsa um þína sál.
Því eitt sinn þarftu, að kveðja það allt á
jörðu hér,
sem aðeins reyndist hverfult stundartál.
(Jóhanna Karlsdóttir.)
Með fáeinum kveðjuorðum minn-
ist ég vinar mína Magnúsar Torfa.
Hann var mér hjálplegur á mörgum
sviðum. Og ég reyndi að koma á
móts við hann í erfiðleikum hans
eins og ég var megnugur. Þú varst
vinur vina þinna, og gjarnan hefði ég
viljað sleppa því að koma að þér látn-
um í uppáhaldsstólnum þínum. En
vegir Guðs eru órannsakanlegir.
Elfa vinkona þín sem var þér mjög
kær var með mér á þessari erfiðu
stundu og gátum við veitt hvort öðru
styrk.
Maggi minn, hafðu Guðs þökk fyr-
ir allt og allt.
Aðstandendum votta ég mína
samúð.
Ómar Kr. Helgason.
Mig langar í örfáum orðum að
minnast góðs vinar, Magnúsar Torfa
Sighvatssonar. Ég kynntist honum
fyrir sex árum í Hlaðgerðarkoti þar
sem við vorum að vinna bug á okkar
veikleika og ég varð þeirrar ánægju
aðnjótandi að fylgjast með Magnúsi
og sjá hvernig lífið fór að brosa við
honum. Það tókst með okkur góður
vinskapur og trúnaður og Magnús
hefur reynst mér vel þennan stutta
tíma. Þegar ég var að brölta við að
eignast eigin íbúð var Magnús
óþrjótandi við að reka á eftir íbúða-
lánastjórn fyrir mína hönd og þegar
ég flutti inn fékk ég ómælda hjálp
frá honum við að koma mér fyrir og
setja upp gluggatjöld og annað.
Magnús hafði sérstaklega næmt
fegurðarskyn og vissi nákvæmlega
hvar hlutir nutu sín best og hann
sýndi það svo um munaði þegar hann
flutti inn í sína eigin íbúð. Hann
gerði hana einstaklega fallega með
einstökum stíl og sama má segja
með veröndina og garðinn hjá hon-
um. Mér er ofarlega í minningunni
hversu snyrtilegur hann var. Þegar
ég vann með honum upp á koti nýtti
hann gjarnan kvöldin við að skúra og
bóna sali og ganga svo mátti spegla
sig í. Það var mikill húmor í Magnúsi
og við áttum margar skemmtilegar
stundir yfir kaffibolla í Grýtubakk-
anum.
Þetta eru ógleymanlegar stundir
sem ég mun geyma í minningu minni
um góðan dreng. Ég samhryggist
öllum ættingjum og vinum.
Benjamín S. Gunnlaugsson.
Hann var skemmtilega gaman-
samur að eðlisfari, frábær drengur
og það var eftirminnilegt hvernig
hann kunni að spinna spjallið þannig
að úr yrði eins konar leikþáttur.
Þannig var persónuleiki hans, mögn-
uð samfella þótt líf hans liði á hóg-
væru nótunum og í kyrrþey sem
margir misstu af. Maggi í Ási er
horfinn yfir móðuna miklu langt fyr-
ir aldur fram, maður með svo fallegt
hjartalag og vinarþel sem margir
sem minna máttu sín nutu góðs af
með hans hlýja viðmóti og hjálpsemi.
Magnús Sighvatsson frá Ási í
Vestmannaeyjum hafði fas og skap
fólksins síns. Hann var glæsilegur á
velli og margslunginn persónuleiki
sem lagði þó ekki í vana sinn að flíka
því um allar grundir sem hann var
að velta fyrir sér. Það var gott að
eiga hann að vini bernsku- og ung-
lingsáranna, eða þar til öldugangur
örlaganna kippti af leið eins og geng-
ur í lífsins melódí. Það var líf og fjör í
Ási bernskuáranna á traustu og
hlýju heimili þeirra Guðmundur og
Sighvats og auðvitað hafði systkina-
hópurinn á mjög misjöfnum aldri
áhrif á bæjarbraginn, hvert systkin
var öðru skóli út af fyrir sig. Í
Magga bjó ríkulega mildi móður
hans en ekki síður festa föður hans
og þaðan komu snörpu og hnyttnu
tilsvörin sem reyndar eru sameig-
inleg öllum systkinunum. Þá er ekk-
ert verið að mylja moðið og íslensk
tunga fær að njóta sín til fulls ýmist
með meitluðu háði eða mildustu
gamansemi.
Það fer ekki alltaf saman gæfa og
gjörvileiki, en þó var Maggi líka mik-
ill gæfumaður, kannski ekki alltaf
fyrir sjálfan sig, heldur þá fjölmörgu
sem nutu þeirrar gæfu að njóta vin-
arþels hans. Það var hversdagsfólkið
sem lifði lífinu með bjartsýni og
stolti þótt það hefði ekki úr miklu að
spila öðru en því að maður er manns
gaman og slíkt lífsmunstur næst að-
eins hjá þeim sem leggja sig fram
um að gera gott úr hlutunum þótt
skúrirnar í flekkinn kunni að vera
fulltíðar og aðgangsharðar.
Í hópi okkar æskuvinanna var
Maggi í Ási ærslabelgurinn, sá
ferskasti í hugmyndum og ráðagóð-
ur þegar einhver strik komu í reikn-
inginn. Hann mætti á síðasta ár-
gangsmót fyrir fjórum árum
galvaskur að vanda og með húmor-
inn í lagi og það er alveg víst að hans
verður saknað á næsta móti, hnyttni
hans í innskotum sem höfðu hvassa
egg stríðninnar öðrum megin en sól-
stafi bakkamegin.
Það er undarlegt hvernig tíminn
hleypur ár af ári og vík verður milli
vina. Samt er eins og ekkert breyt-
ist, nema það að maður áttar sig allt-
af betur og betur á því að það tekur
því ekki að vera að eyða of miklum
tíma í að rífa kjaft. Hlýja í orði og
auga eru það eina sem skiptir máli,
hjartað sem bakvið slær. Og allt í
einu sló hjarta Magga í Ási út og
mörg árgangsmót eftir. „Þetta er
svakalegt,“ hefði Maggi sagt. En
svona er þetta, ekki er allt sem sýn-
ist og enginn ræður för þegar að er
gáð nema viljinn góði. Maggi hafði
mikið af honum og ég veit að margir
sem hann rétti hjálparhönd með
hughreystandi orðum, liðun hárs eða
litun eða handtaki sem létti undir,
sakna nú vinar í stað. Þeir sem hlúa
þannig að fólki gera kannski mest
gagn allra í samfélaginu.
Megi góður Guð taka á móti
Magga í Ási fagnandi og fylgja hon-
um lendurnar miklu, megi eftirlif-
andi njóta góðra minninga um góðan
dreng og skemmtilegan, mann sem
var eins og ljóð margra strengja þar
sem lífið bæði og lánið er valt og ljós
og skuggi vega salt. Eftir stendur
minning sólstafa.
Árni Johnsen.


!

  !
!
1
1
%72:
&'!( *
%  !#3&
'*9#  ;<
3&
 / %  0
  +%
 1!"
 2

*, 1 !!"  &58+:##!
41 !!" 1
 !#" ## 
1 0 1 ! ## 
    5" &5 !3 +
3  

     
   
06-7
 7 =>
3&
   / %   4 0
 
+%
  *
 ! ## 
,* -!" &5- ## 
% 3-!" 3 -!"
"5+