Morgunblaðið - 18.12.2005, Síða 64

„Ljóðin eru ótrúlega einlæg, falleg ástarbréf um vonir
og væntingar,“ segir í dómi.
JÓN JÓSEP Snæbjörnsson, söngvari
hljómsveitarinnar Í svörtum fötum, er
hér einn á ferð með plötuna Jónsi. Öll
lögin nema eitt eru áður óútgefin, en flest
þeirra eru eftir hann sjálfan og Karl Ol-
geirsson.
Platan er einlægt og persónulegt verk,
full af rómantík og væntingum. Jónsi er
ekki í töffaragír og það fer honum vel,
hann syngur vel og
af innlifun. Það kom
mér á óvart hvað
hann er góður
söngvari, hann er
kannski ekki með
bestu röddina, en
hann kann að tjá sig vel með henni og
nýta hana í réttu samhengi við lögin sem
hann syngur. Og lögin eru góð, útsetning-
arnar eru smekklegar og ekki of mikið
um prjál. Sem betur fer, því lögin eru
grípandi og sefandi í senn, fullkomnar
ballöður sem hefjast upp í hæstu hæðir,
róast niður og halda athygli hlustandans
allan tímann.
Jónsi hefur fengið til liðs við sig ein-
valalið hljóðfæraleikara við gerð plöt-
unnar og það skilar sér, ekki tóni ofaukið.
Laglínurnar njóta sín vel og öll framsetn-
ing til fyrirmyndar.
Ljóðin eru ótrúlega einlæg, falleg ást-
arbréf um vonir og væntingar. Það er
svolítið skemmtilegt að í bókina sem
fylgir disknum hefur Jónsi skrifað stutt
skilaboð fyrir neðan hvert lag þar sem
hann segir örlítið frá tengslum sínum við
það, undir hvaða kringumstæðum það var
samið og þess háttar, þetta undirstrikar
einlægni plötunnar. Nokkur laganna láta
þó blóðið renna, ber þar hæst lögin
„Glóð“ og „Ég hef lengi dáð þig“, reyndar
er það síðarnefnda í rólegri kantinum, en
það er skemmtilega blúsað og Jónsi fer á
kostum í söngnum. Ekki má gleyma að
Karl Olgeirsson vann þessa plötu að
miklu leyti með Jónsa og samdi á henni
nokkur lög auk þess að sjá um útsetn-
ingar. Karl er greinilega á réttri hillu,
frágangur hans er óaðfinnanlegur.
Þessi plata hefur varla galla. Það eina
sem mér dettur í hug er flutningur Jónsa
á laginu „Lítill drengur“ sem Vilhjálmur
Vilhjálmsson gerði vinsælt um árið, en
það er í sjálfu sér ekkert út á hann að
setja. Ætli það sé ekki frekar mín eigin
tilfinningasemi sem á erfitt með að ná
sáttum. Jónsi fer vel með lagið og dettur
ekki í hug að reyna að feta í fótspor Vil-
hjálms, heldur gerir lagið að sínu og er
útkoman í stíl við tón plötunnar.
Ef Jónsi heldur áfram á þessari braut
þykir mér líklegt að hann nái enn lengra
en hann hefur gert – hann kann að semja
lög, koma þeim vel frá sér og að velja
gott fólk til þess að vinna með. Það þykja
mér vera góðir kostir.
TÓNLIST
Íslenskur geisladiskur
Geisladiskur Jónsa, nefndur eftir honum sjálf-
um. Lögin eru eftir Jónsa, Karl O. Olgeirsson,
Jón Ólafsson, Magnús Kjartansson og Tiziano
Ferro en ljóð eru eftir Jónsa, Karl, Kristján
Hreinsson, Vilhjálm Vilhjálmsson og Karl Mann.
Hljóðfæraleikarar eru Karl, Birgir Baldursson,
Tómas Tómasson, Róbert Þórhallsson og Ómar
Guðjónsson. Um hljóðblöndun sá Addi 800.
Upptökustjórn og hljóðritun var í höndum Karls
O. Olgeirssonar en um hljóðritun og lokahljóð-
vinnslu sá Haffi Tempó. Hljóðritað í Hljóðrita,
Snjóhúsinu og Sýrlandi. Lokahljóðritun fór fram
í Írak. Útgefandi er Sena.
Jónsi – Jónsi

Morgunblaðið/Kristinn
Helga Þórey Jónsdóttir
Ekki tóni ofaukið
64 SUNNUDAGUR 18. DESEMBER 2005 MORGUNBLAÐIÐ
N
æ
st
Þessar skemmtilegu og spennandi sögur hins
kunna höfundar Enid Blyton fjalla um nokkur
börn og vini þeirra úr dýraríkinu sem lenda
í ótrúlegustu ævintýrum.
í fjársjóðsleit
á Fagurey
Fimm ÆVINTÝRAfjallið
NÝ ÚTGÁFA KOMIN TIL LANDSINS
Hver man ekki eftir Fimm-bókunum
og Ævintýra-bókunum. Hér eru
þær komnar aftur í nýrri útgáfu til óbland-
innar ánægju fyrir öll börn og unglinga
– og jafnvel foreldra þeirra, afa
og ömmur!
KLASSÍSKAR BARNABÆKUR
Sími 562 2600
Því var spáð í þessu blaði í jan-úar sl. að ein umtalaðastahljómsveit ársins yrði kan-adíska sveitin Arcade Fire
og þá fyrir hljómplötu sína Funeral.
Það sýnist mér hafa gengið bærilega
eftir því ef marka má topplista dag-
blaða og tónlistartímarita sem birst
hafa undanfarið verður frumraun
Arcade Fire, Funeral, talin með
bestu plötum ársins í Evrópu.
Arcade Fire varð til í Montreal
hjá þeim hjónakornum Win Butler
og Régine Chassagne. Butler leikur
á gítar og syngur og Chassagne á
hljómborð og slagverk og syngur
einnig.
Frjótt tónlistarsamstarf
Butler hafði þá búið í Montreal í
fjögur ár og þar kynntist hann
Chassagne, sem hrökklaðist með
foreldrum sínum frá Haiti á sjöunda
áratugnum, fyrst til Chicago, þá til
New York og loks til Montreal. Með
þeim tókust ekki bara góðar ástir,
heldur varð einnig til mjög frjótt
tónlistarsamstarf, en bæði eru mjög
músíkölsk og leika á mörg hljóðfæri.
Þau byrjuðu að semja lög af kappi
og smám saman tíndust inn í sveit-
ina fleiri hljóðfæraleikarar – nú eru
liðsmenn alls orðnir sjö, til viðbótar
við þau Butler Chassagne eru Rich-
ard Parry, Tim Kingsbury, Will
Butler, Sarah Neufeld og Jeremy
Gara.
Sveitin varð til smám saman sum-
arið 2003 og um haustið var hún búin
að finna fjölina sína svo rækilega að
hún hélt í hljóðver að taka upp
fyrstu breiðskífuna, þá plötu sem
nefnd er hér í upphafi. Upptökur
stóðu nokkuð fram á árið 2004.
Andlát í fjölskyldunni settu svip á
upptökur á breiðskífunni, því þrír
nánir ættingjar hljómsveit-
armeðlima létust á meðan á upp-
tökum stóð sem skýrir titil plöt-
unnar, Funeral eða Jarðarför, og
einnig að nokkru leyti tregablandinn
tón í textum og söng. Platan kom svo
út í september 2004 vestan hafs, en
Evrópuútgáfa var í febrúar sl.
Netið hjálpar
Arcade Fire er býsna gott dæmi
um hvernig netið getur hjálpað
hljómsveitum til að að koma sér á
framfæri. Sveitin var á samningi hjá
Merge útgáfunni bandarísku, fyr-
irtaksútgáfu sem gaf meðal annars
út þá merku plötu In The Aeroplane
Over The Sea en smáfyrirtæki engu
að síður. Orðspor plötunnar fór aftur
á móti víða, bæði að menn mærðu
hana á vefmiðlum eða á bloggsíðum,
og skiptust líka á tónlistinni sem
mest þeir máttu. Þetta sást einna
best á því að þegar sveitin hóf tón-
leikaferð til að kynna plötuna kom
snemma í ljós að mun meiri eft-
irspurn var eftir henni en plötusala
hafði gefið tilefni til að ætla. Þannig
voru fyrstu tónleikar í ferðinni í smá-
klúbbum, en fljótlega þurfti að bóka
stærri staði og svo enn stærri og svo
fór að lokum að sveitin var á ferðinni
meira og minna út árið 2004 og lung-
ann úr þessu ári með viðkomu í flest-
um löndum Vestur-Evrópu og Asíu
Ekki er bara að tónlistar-
áhugamenn almenn kunnu að meta
plötuna, heldur tóku ýmsar stór-
stjörnur hana upp á sína arma, til að
mynda David Bowie sem notaði
hvert tækifæri til að kynna sveitina
og tróð meðal annars upp með henni
á tónleikum. U2-félagar gerðu líka
sitt, því þeir léku lag með Arcade
Fire, Wake Up, sem síðasta lag áður
en þeir stigu á svið á allri Vertigo-
ferð sinni á árinu.
Eins og getið er í upphafi verður
Arcade Fire talin með helstu plötum
ársins víða í Evrópu, en rétt að geta
þess að hún var talin með bestu plöt-
um ársins 2004 í þessu blaði. Næsta
Arcade Fire plata er svo í smíðum,
upptökur hefjast í vetur í gamalli
kirkju í Montreal sem sveitin keypti
og breytti í hljóðver.
Tónlist á sunnudegi
Árni Matthíasson
Tregablandinn
tónn í söng
Ein umtalaðasta hljómsveit ársins í Evrópu er
kanadíska rokksveitin The Arcade Fire.
Arcade Fire er býsna gott dæmi um það hvernig netið getur hjálpað hljóm-
sveitum til að að koma sér á framfæri.