Morgunblaðið - 21.10.2007, Side 56

56 SUNNUDAGUR 21. OKTÓBER 2007 MORGUNBLAÐIÐ
BRÉF TIL BLAÐSINS
Um er að ræða 2.500 fm skrifstofuhúsnæði með skrifstofu-
húsgögnum.
Húsnæðið skiptist í 140 vinnustöðvar, 9 fundarherbergi, full-
búið mötuneyti, skjalageymslur og fl.
Hægt er að skipta húsnæðinu í tvær til þrjár einingar. Afhend-
ing er í mars 2008.
Nánari upplýsingar veitir Kjartan Hallgeirsson,
löggiltur fasteignasali, í síma 824 9093.
Sverrir Kristinsson, löggiltur fasteignasali.
Stórhöfði - Fullbúið skrifstofuhúsnæði til leigu
Fallegt og vel staðsett einbýlishús með innrétt-
aðri aukaíbúð á neðri hæð. Húsið skiptist í for-
stofu og stigahol, forstofuherbergi, þvottaher-
bergi, eldhús, stofur, sjónvarps-
hol, fjögur herbergi, baðherbergi
og sólstofu. Á neðri hæðinni er
bílskúr og innréttuð aukaíbúð
með sérinngangi, anddyri, stofu,
eldhúsi, baðherbergi og svefnher-
bergi. Innangengt er í dag milli
íbúða. Falleg fasteign. V. 82,0 m.
6920
Sverrir Kristinsson, löggiltur fasteignasali.
Rauðagerði - með aukaíbúð
Opið bréf til heilbrigðisráðherra,
landlæknis og blóðbankastjóra:
Um þessar mundir er mikið rætt
um blóðþorsta íslenskra banka. Af
þeim sem undir þessum ásökunum
sitja, á einn banki þó klárlega rétt
á sínum blóðþorsta og það er að
sjálfsögðu Blóðbankinn. Nú er
átak í gangi á vegum Blóðbankans
sem vantar fleiri blóðgjafa. Í stór-
snjallri auglýsingaherferð auglýsir
bankinn eftir hetjum, fólki sem vill
gefa blóð úr sér til að bjarga öðr-
um. Og hver vill ekki vera hetja?
Á forsíðu vefsíðu Blóðbankans
segir: „Ef þú ert á aldrinum 18-60
ára, yfir 50 kg., heilsuhraust/ur og
lyfjalaus getur þú gerst blóðgjafi“.
Einfalt og gott virðist það vera, en
ef smellt er á krækju um frekari
skilyrði kemur í ljós að það er
fleira sem þarf að uppfylla til að
gefa blóð. T.d. má maður ekki hafa
fengið horn- eða heilahimnuíg-
ræðslu, né vefjaígræðslu úr dýri,
og einnig skaltu sleppa því ef líkur
eru á Creutzfeldt-Jakob sjúkdómi í
ætt þinni. Æ, já og eitt enn; þú átt
ekki að gefa blóð ef þú ert „karl-
maður og hefur mök við sama kyn“
Sveinn Guðmundsson, yfirlæknir
hjá Blóðbankanum, svaraði erindi
sem ég sendi vegna þessa máls
fyrr á árinu á þá leið að bankinn
fylgdi bara alþjóðlegum fyr-
irmælum í þessum efnum og að
engar sértækar reglur væru „hér á
Íslandi hvað þetta varðar, sem
ganga lengra en í öllum löndum
heims“. Á meðan ég óska Blóð-
bankanum og Landlæknisembætt-
inu til hamingju með að hafa ekki
„fattað upp á“ þessum skilyrðum á
eigin spýtur, verð ég að fá að varpa
fram þeirri spurningu hvort þetta
séu reglur sem þessar stofnanir
eru stoltar af.
Ég tel það torsannað að í dag
séu hommar líklegri en aðrir til að
fá HIV, en hræðslan við sýkt blóð
er sennilega rökin bak við þessar
reglur. Það væri gaman að sjá nið-
urstöður sem sanna slíkar álykt-
anir svart á hvítu, en jafnvel þótt
svo væri eru þessar reglur í and-
stöðu við almenn mannréttinda-
sjónarmið.
Blóðbankinn skimar af öryggis-
ástæðum allt það blóð sem honum
berst. Þar með ætti sú áhætta sem
er möguleg ástæða fyrir þessari
mismunun að vera út úr myndinni.
Til er regla í lögfræði sem er
kennd við meðalhóf og kveður á um
að ekki megi setja strangari reglur
en þurfa þykir til að ná mark-
miðum er varða almannaheill. Að
mínum dómi þverbrýtur umrætt
bann þá reglu auk þess sem það
samrýmist ekki jafnræðisákvæði
stjórnarskrár Íslands, sem segir að
allir skuli jafnir fyrir lögum.
Þegar öllu er á botninn hvolft
eru þessar reglur til þess eins að
viðhalda hræðslu og fordómum í
garð samkynhneigðra. Áhugavert
væri að vita hvort karlmaður sem
hefur einu sinni, fyrir áratugum
síðan, stundað öruggt kynlíf með
öðrum manni teljist hommi eða
hetja samkvæmt Blóðbankanum?
Ætti kannski að leyfa viðkomandi
að gefa blóð, en bara smá... svona
1–2 desilítra í mesta lagi?
Ef rökin fyrir þessum reglum
eru virkilega einungis þau að svona
sé þetta gert annars staðar langar
mig til þess að vitna í orð Ágústs
Þórs Árnasonar í grein hans um
Stjórnarskrárfestu en þar segir:
„ekkert í sögu mannkynsins bendir
til þess að meirihlutinn í gefnu
samfélagi hafi oftar rétt fyrir sér
en þeir sem eru í minnihluta, frek-
ar að þessu hafi verið öfugt farið“.
Eins og staðan er í dag er HIV
faraldurinn hræðilegt vandamál á
heimsvísu sem bitnar harðast á
konum og börnum í fátækari ríkj-
um jarðar. Það að banna íslenskum
hommum að gefa blóð er tíma-
skekkja sem endurspeglar for-
dóma. Ég skora á heilbrigðisyf-
irvöld og landlækni til að stíga
fram og gerast hetjurnar sem
Blóðbankinn auglýsir eftir með því
að afnema þessar reglur, og setja
þannig mikilvægt fordæmi í þágu
mannréttinda í alþjóðlegu sam-
hengi. Þegar kemur að því að
bjarga mannslífum ætti blóð-
flokkur að vera eini flokkurinn sem
skiptir máli.
KATRÍN ODDSDÓTTIR,
býr í London.
Bráðvantar blóð...
bara ekki úr hommum
Frá Katrínu Oddsdóttur
ÞEGAR menn bjuggust til að kaupa
sig út úr hinni forkostulegu Grínorku-
sýningu með því að selja helminginn af
Hitaveitu Suðurnesja, kom í ljós að þar
með myndi prívatiserast slatti af jarð-
hita. Þá bunaðist upp úr frjáls-
hyggjumönnunum í borgarstjórn að
opinberir aðilar ættu ekki að standa í
áhætturekstri. Eftir samhenginu er
sjálfgefið að skilja það þannig nú eins
og áður, að einkaaðilar skuli eiga auð-
lindir en skattgreiðendur eldgos, jarð-
skjálfta og hamfaraflóð. Merkileg get-
ur hún verið, þessi áhættufælni. Af
þessu tilefni er vert að árétta eftirfar-
andi, sem ég hef oft sagt áður, en vísast
ekki nærri nógu skýrt:
Í galopnum hagkerfum – eins og
hinu íslenska – sem treysta að hluta á
venjulegar útflutningsgreinar – eins og
hið íslenska – verða auðlindir í einka-
eign ekki til að bæta hlut launafólks.
Ástæðan er sú að þegar fjármagn er
innflutt, ákveða „venjulegu“ útflutn-
ingsgreinarnar laun, mæld í erlendri
mynt. Þær þenjast út ef laun eru lægri
og keyra þá launin upp aftur. Þær
dragast saman ef laun eru hærri og
þrýsta laununum þá aftur niður. Af
þessu leiðir að ef venjulegt fólk á að
njóta góðs af auðlindum, þarf það að fá
auðlindarentuna beint í æð, með arðs-
úthlutun eða skattalækkunum eða
skýrt afmarkaðri þjónustu. Auðvitað
getur verið handleggur að verja slíkar
kjarabætur fyrir óvitum, en einu geta
menn treyst: Kjarabæturnar koma
ekki af sjálfu sér í gegnum launin eftir
einkavæðinguna.
Því er ljóst, að ef ofsatrúarfrjáls-
hyggjan fær að leika lausum hala í ís-
lenskum stjórnmálum – eins og vofan,
sem Churchill lýsti, gerði í stjórn-
málum Austur-Evrópu – þá losar hún
þjóðina við eignir sínar. Þá verður jafn-
gott að búa á Íslandi og ef hér væru
engar auðlindir. Der er noget skævt i
byrådet.
MARKÚS MÖLLER,
hagfræðingur.
Auðlindir og grínorka
Frá Markúsi Möller
MORGUNBLAÐIÐ er með í notk-
un móttökukerfi fyrir aðsendar
greinar. Formið er að finna of-
arlega á forsíðu fréttavefjarins
mbl.is undir liðnum „Senda inn
efni“. Ekki er lengur tekið við
greinum sem sendar eru í tölvu-
pósti.
Í fyrsta skipti sem formið er not-
að þarf notandinn að skrá sig inn í
kerfið með kennitölu, nafni og net-
fangi, sem fyllt er út í þar til gerða
reiti. Næst þegar kerfið er notað
er nóg að slá inn netfang og lyk-
ilorð og er þá notandasvæðið virkt.
Ekki er hægt að senda inn lengri
grein en sem nemur þeirri há-
markslengd sem gefin er upp fyrir
hvern efnisþátt.
Þeir, sem hafa hug á að senda
blaðinu greinar í umræðuna eða
minningargreinar, eru vinsamleg-
ast beðnir að nota þetta kerfi. Nán-
ari upplýsingar gefur starfsfólk
greinadeildar.
Móttökukerfi að-
sendra greina